HMNZS Taranaki

Кіріспе

HMNZS Taranaki (F148) - 1960 жылдан 1982 жылға дейін Жаңа Зеландияның Корольдік әскери-теңіз флотында қызмет еткен модификацияланған фрегат. Оның бауырларымен бірге екі кеме 1960 және 1970 жылдары RNZN-нің сүйемелдеу күшінің негізгі бөлігін құрады. Ол Таранаки провинциясының атымен аталған.

Құрылыс және жеткізу

Таранакистің алғашқы экипажы Коусқа 1961 жылы 27 наурызда Плимуттан толық әскери жүріп шыққаннан кейін келді. Кеме бір күннен кейін RNZN-ге тапсырылды. Жаңа фрегат бөлме бөлмелері мен басқа да ортақ ғимараттар ағаштан жасалған. Ол 29 наурызда соңғы теңіз сынақтарын аяқтағаннан кейін ресми түрде тапсырылды. Алайда, ол, тез іске қосылатын газ турбиналарымен бірге салынған "Мерседес" кемесімен салыстырғанда, ескірген жоба болды. және "Трибаль" класындағы фрегаттың "Вестленд Весп" тікұшақтарының ангары мен платформасы, олар "Лимбо" теңіз асты кемелеріне қарсы минометтердің мүмкіндіктерінен тыс максималды сонарлық қашықтықта торпедалық шабуыл үшін сынақтан өткізілді.

Қызмет

Таранакистің алғашқы он жылдығында ол Қашық Шығысқа, Гавайи, Австралия және Тынық мұхитына басқа әскери-теңіз кемелерінде жаттығулар өткізуге және "жалаушасын көрсету" турларына қатысқан. 1974 және 1978 жылдар аралығында Таранакиде әдетте теңіз персоналының жетіспеушілігіне байланысты орналастырылды. Осы кезеңде оның корпусы мен қозғалтқыш жүйесі қалыпты күйде болғанмен, оның жауынгерлік жүйелерінің сенімділігі нашарлап, олар өмір сүруді тоқтатты. Теңізде болған кезде ол негізінен Жаңа Зеландияның экономикалық шектеу аймағын (ЭЭЗ) қорғады. 1979 жылы 23 қаңтарда ол қайтадан толықтай пайдалануға берілді. "Seacat" зымыран жүйесі мен биіктікті анықтау радары алынып тасталды. Келесі үш жыл ішінде "Таранаки" паротурбиналарымен айтарлықтай қиындықтарға ұшырады. Жаңа Зеландияның жаңадан жарияланған 200 мильдік АЭА-ның алыс қашықтықтан ресурстарды қорғау патрульдері үшін газ турбинасымен қозғалтқышқа айналдыру үшін үкіметтің кең ауқымды жоспарлары жасалды және мақұлданды, бұл әлемдегі төртінші ірі деп саналады. Осы мақсатта сенсорлар жаңа отты басқару және радарлармен жаңыртылған. Мұнда тікұшақ қону алаңын және ангарды салу керек еді. Бастапқыда үкімет қайта құруға арналған жаңа OTO Melara 76 мм пушкасын бекітті, бірақ әскери-теңіз флоты 4,5 дюймдік қос пушканы ұстап тұруға мәжбүр болды, бірақ 76 мм пушкаға арналған атысты басқаруға тапсырыс берді. Газ турбиналарының берілісі мен жалғау құрылғыларына қатысты кейбір сұрақтар туындады, ақырында Ұлыбританияның кеме жасау зауытында қайта құруға 72 миллион доллар жұмсалатын шығындар тез көтеріліп, жобаның барлығы 1981 жылғы Ұлыбританияның қорғаныс шығындарын қысқартудан кейін қол жетімді RN сатып алудың пайдасына тоқтатылды. Бұл олардың қайта жөндеуі арзанға түсетінін білдірді және келісім RNZN-ге эксклюзивті ұсыныс жасалып, ол 15 жастағы фрегаттың қабығын жөндеу жұмыстарының үлкен көлемін талап еткен Didos 1975-78 модернизациясының 50 миллион долларлық (23 млн британ фунты) құнын өтеу үшін Ұлыбританияға қолайлы кез келген сатып алушыға әлемдік нарықта ұсынылып отырған, сондай-ақ, Ұлыбританияға қолайлы. Оның қайта жөндеу құны кейінгі Leander-ді Exocet зымыранымен және Lynx тікұшақпен пайдалану үшін үлкен масштабта қайта құруға тең болды және соңғы жаңа 21-типті фрегаттардың құнымен сәйкес келді. Ұлыбританияның қазынашылықты үлкен жөндеу шығындарымен бумен жұмыс істейтін Леандерлерді жаңғыртуға қарсы бола бастады. Көптеген RNZN офицерлері "Таранаки" корпусының жақсы күтіп-ұсталған және ұзақ мерзімді өмір сүру мүмкіндігі бар деп санайды.

The first decade of Taranakis existence saw her take part in regular deployments to the Far East, to Hawaii, Australia and the Pacific for exercises with ships of other navies, and ‘show the flag’ tours. Between 1974 and 1978, Taranaki was usually laid up due to a shortage of naval personnel. During this period while her hull and propulsion system remained in reasonable order, there was a substantial deterioration in the reliability of her combat systems and they ceased to be entirely viable. On the occasions that she was at sea she was mainly protecting New Zealand's Economic Exclusion Zone (EEZ). On 23 January 1979, she was fully recommissioned after refitting for a training and fisheries role. The Seacat missile system and heightfinding radar had already been removed and during the next three years, Taranaki experienced considerable problems with her steam turbines, which saw her in the Devonport dockyard for months. Extensive plans were made and approved by the Government for her conversion to gas turbine propulsion, for long ranged resource protection patrols of New Zealand's newly declared 200 mile EEZ, reputed to be the fourth largest in the world. Sensors would have been partly updated for this purpose with new fire control and radar. A helicopter landing pad and hangar would have been incorporated. Originally the Government had approved a new OTO Melara 76 mm gun to be fitted in the reconstruction, but the Navy insisted the 4.5 inch twin gun mount be maintained, but were stuck with the ordered fire control intended to the 76 mm gun. There were some questions about the gearing and coupling arrangements for the gas turbines, and eventually with rapidly escalating cost estimates of $72 million for the reconstruction in a UK shipyard, the whole project was cancelled in favour of buying second hand RN s available after the 1981 UK defence cuts. It was perceived they would be cheaper to refit and the deal was sealed when the RNZN was made the exclusive offer of , a similar vintage broad beam Leander to , as well as which was being offered on the world market to any buyer, acceptable to the UK, partly to pay off the $50 million (23m pounds UK) cost of Didos 1975 78 modernisation which had required an enormous amount of very expensive hull repair work on the then 15 year old frigate. The cost of its refit was as high as that of the greater scale conversion of later Leanders to Exocet missile and Lynx helicopter operation and appeared to match that of the final new Type 21 frigates. Enormous refit costs were beginning to convince the UK Treasury against modernisation of steam powered Leanders. Many RNZN officers, believed the hull of the Taranaki had been better maintained and would have more viable long term.

Пайдаланудан шығару және тағдыры

1982 жылы 14 маусымда Таранаки өзінің соңғы сапарына Нью-Плимуттан (оның бас порты және оның аты аталған провинцияның басты қаласы) Оклендке қызметтен шығару үшін аттанды. 16-17 маусымда оның оқ-дәрілері қауіпсіз алынып тасталды және қазандығы салтанатты түрде суға толы болды. Таранаки 1982 жылы 18 маусымда ресми түрде пайдалануға берілмеді. 1987 жылы тамызда Pacific Steel Ltd компаниясына сатылып, 1988 жылы наурызда оның бөлшектелуі аяқталды.