Кіріспе

Николай Федорович Погодин (Никола́й Фёдорович Пого́дин) (Николай Ф. Стукалов псевдонимі) (1900 жылы 16 қарашада дүниеге келген) - совет драматургі. Оның пьесалары Кеңес Одағының театрында социалистік және коммунистік тақырыптармен біріктірілген қарапайым өмірдің реалистік суреттері үшін танылды. Ата-анасы да шаруа болған. Ресей Азамат соғысы кезінде Қызыл Армияда ерікті болып қызмет етті. 1920 жылы "Трудовая газета" газетінің "Дондағы Ростов" газетінде репортер болып жұмыс істеді, 1922-1932 жылдары "Правданың" көшпелі тілшісі болды. 1925 жылдан Мәскеуде тұрды. Погодин 1962 жылы 19 қыркүйекте Мәскеуде қайтыс болды. Ол 61 жаста еді. 1936 жылы үкімет Халықтың білім комиссариаты аясында жазушылар мен режиссерлердің жинағын Ленинді және революцияны бейнелейтін фильмдерді бекітілген форматта және ұсыну стилімен жасауға тапсырды. Алғашқы комиссияға шақырылғандардың арасында Александр Корнеичук, Александр Афиногенов, Владимир Киршон және романист Алексей Толстой болды. Ленинді осы мақұлданған стильде ұсынудың тарихи маңыздылығына қарамастан, Погодинге алдымен шақыру болмады. Оның орнына ол комиссияға ерікті түрде қосылды және қабылданды. "Индрик есімді жыртқыш аң туралы әңгіме" атты пьесасымен. Погодин 1946 жылы Кеңес жазушылар одағының оныншы жалпы жиналысында балалар әдебиеті туралы баяндама жасады. Шығармашылық шартта жұмыс істегеніне қарамастан, Погодин сол кездегі "рұқсат етілген, ресми" пікірлер үшін негізгі журналды қолдады, "Новый мир". 1929 жылы Погодиннің алғашқы пьесасы "Темпо" (Temp, 1929) Сталинград трактор зауытына барғаннан кейін жарық көрді. Пьесаның негізгі тақырыбы - жас коммунистердің американдық әріптестерінен асып түсуі - кеңестік реализмнің жалпы тақырыбы болды. Оның кейінгі шығармалары "Поэма о топоре" (Бір балта туралы өлең, 1930) және "Мои Дрог" (Менің досым, 1930) де кеңес индустриализмі мен тапқырлығы тақырыбына тоқталды. Оның пьесаларында жиі "фактикалық баяндамалар" драмалық көрініспен араластырылды. Оның ең танымал пьесасы - 1917 жылы қазанда Петроградқа келіп, Революцияға қатысатын солдат Шадрин туралы "Человек ружимы" ("Пистолетпен адам", 1937 ж.) пьесасы. Пьесаның кульминациясы - оның Ленинмен кездесуі. Ленин трилогиясындағы екінші пьесасы, Кремлевские куранты (Кремльдің қоңыраулары, 1940), 1920 жылы қойылып, Ленин Кремльдің қоңырауларын жөндеумен айналысатын ескі еврей сағаттауышымен сөйлесетін көріністі көрсетті; үшінші, Третья патетическая (Үшінші: Патетическая, 1958) Лениннің өлімі туралы жаңалықты қайғылы лейтмотив ретінде қолданды. "Когда ломаются копья" (Сырақтар сынғанда, 1953) комедиясы; "Петрарки сонеті" (Петрарки сонеті, 1956) "бұл жерде белгілі бір жеке мәселелер, жеке сезімдер мен жүрек істері бар, олар ұжымның немесе партияның ісі емес" деген ұстанымға келеді. Погодин социалистік реалистік драматург болғандықтан, өзінің шығармаларын ертедегі кеңестік тарихқа тән тақырыптарды қолдану арқылы жасаған. Оның көптеген шығармалары ертедегі кеңестік дәуірдегі құрылыс саласының қиындықтарын көрсетеді. Оның алғашқы пьесасы 1929 жылы жазылған "Темпо" драмасы болып табылады, ол трактор фабрикасының тарихы туралы. Погодиннің екінші пьесасы "Намыстылық" болды. Бұл пьеса коммунада тұратын жастарға қатысты. Үшіншісі - 1930 жылы жазылған "Бұлақ өлеңі" - Кеңес Одағының батысқа тәуелділігі туралы тутанбау балтаның қақпақтары туралы әңгіме. Одан кейін кеңестердегі ғылыми зерттеулер туралы "Қар" пьесасы қойылды. Погодин 1932 жылы "Менің досым" атты шығармасын жазды. 1933 жылы Погодин түрмедегілер жұмысымен салынып жатқан Ақ теңіз - Балтық каналына мұқият ұйымдастырылған жазушылар сапарына қатысты. Бір жылдан кейін, 1934 жылы ол "Аристократтар" пьесасын жазды. Кремль мен кеңестік цензураның ашуын тәуекелге тіге отырып, Погодин үкіметтің социалистік реализмнің бетінше саясаттың өз кейіпкерлеріне әсерін жасыру үшін әрекетіне қарсы тұрды. Погодин "Біздің үшеуіміз қызыл жерлерге келдік" пьесасында Сибірдің кейбір бөліктерін аймақтағы ауыл шаруашылығының қиындықтарына қарамастан билік тарапынан бидай өсіретін аймаққа айналдыру туралы әңгімелейді. Оның кейіпкерлері жанашыр, аздап азап шегуші және "қаһармандыққа жетпейді" деп суреттелген. Кейіннен бұл пьеса теледидарда көрсетіліп, Кремль тез арада таныды және "Правда" коммунизмнің "патриоттық қозғалысын" қорлаған деп сынға алды. Петропавл - Қазақстандағы театр өміріне қол жеткізген алғашқы қалалардың бірі. Погодин атындағы орыс драма театры 1906 жылы салынған. 1934 ж�...