Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бюттельборн - Гессендегі Грос Герау округінің муниципалитеті, Германия.
Büttelborn is a municipality in Groß Gerau district in Hesse, Germany.
Орналасқан жері
Бюттельборн Рейн ойысының солтүстік-шығыс бөлігіндегі солтүстік Хессиш Ридтің шетінде орналасқан және тіпті бүгінгі күні де ішінара ауылдық. Франкфурт Рейн-Майн аймағына жақын орналасқан Бюттельборн Дармштадттан 12 км, Майнцтан 25 км және Майндағы Франкфурттан 30 км қашықтықта орналасқан тартымды қала маңындағы қауымдастыққа айналады.
Büttelborn lies on the edge of the northern Hessisches Ried, the northeastern section of the Rhine rift, and even today is still partly rural. Its proximity to the Frankfurt Rhein Main Region makes Büttelborn an attractive suburban community, lying 12 km from Darmstadt, 25 km from Mainz and 30 km from Frankfurt am Main.
Көршілес қауымдастықтар
Büttelborn солтүстігінде Mörfelden Walldorf қаласымен, шығысында Weiterstadt қаласымен, оңтүстігінде Griesheim қаласымен (екеуі де Дармштадт Дибургте), ал батысында және солтүстік-батысында Groß Gerau қаласымен шектеседі.
Büttelborn borders in the north on the town of Mörfelden Walldorf, in the east on the town of Weiterstadt, in the south on the town of Griesheim (both in Darmstadt Dieburg), and in the west and northwest on the town of Groß Gerau.
Құрылтайшы қауымдастықтар
1977 жылы муниципальді реформалардан кейін қоғамда Бюттельборн (5266 тұрғын), Кляйн Герау (3803 тұрғын) және Ворфельден (4345 тұрғын) деп аталатын үш орталық болды.
Since municipal reforms in 1977, the community has had three centres named Büttelborn (5,266 inhabitants), Klein Gerau (3,803 inhabitants) and Worfelden (4,345 inhabitants).
Бюттельборн
Бюттельборнның алғашқы құжаттық атаулары 1222 жылы Бутельбрунне деген атпен жазылған. 1257 жылы Бюттельборн Кацененленбоген графтарына өтті. Katzenelnbogen еркек желісі жойылғаннан кейін, Бюттельборн 1479 жылы Гессенге өтті, ол әлі күнге дейін оның бір бөлігі болып табылады. Орта ғасырларда Бюттельборн қаласында Дрейих корольдік аңшылық алқаптарының 30 орманының бірі болған.
Büttelborn's first documentary mention came in 1222 under the name Butelbrunne. In 1257, Büttelborn passed to the Counts of Katzenelnbogen. Once the Katzenelnbogen male line had died out, Büttelborn passed to Hesse in 1479, of which it is still part today. In the Middle Ages, there was in Büttelborn one of the 30 woods of the Dreieich Royal Hunting Grounds.
Клейн-Герау
Клейн Герау туралы алғашқы деректі жазба 1246 жылы жазылған. Ол Mark Gerau ("Gerau March") құрамына кірді және Дорнберг иелерінің феоды болды. Алайда, тұрғындар өздерінің иелеріне көбінесе тәуелсіз болды. Олардың ең басты қызметі астық шаруашылығы мен мал шаруашылығы болды, ал Мюльбахтың солтүстігіндегі ормандар жайылым жерлері болды. Екі диірмен, олардың ішіндегі Эйхмюле ("Ок диірмені") әлі күнге дейін сақталған, 1303 жылы құжаттарда аталған. Орта ғасырлар аяқталып, заманауи дәуір басталған кез мүлдем бейбіт болған жоқ, ауыл 1342 жылы Кацененленбоген мен Майнц арасындағы дауға тартылып, талан-таражға ұшырады. Залалдар тізілімінің мәліметтері бойынша, "Клейн-Герау" қатты зақымдалған. 1395 жылы ана осындай жағдай тағы да Ханауерлер қолында болды. Бұл кезде халықтың басым бөлігі крепостнойлық жағдайында болды, бұл туралы деректемелерде айтылған. Ауыл екі ауланың арасында орналасқан, ескісі қазіргі қалалық әкімдік орналасқан жерде, ал жаңасы қазір Бахнхофштрассе мен Гауптштрассе қиылысында орналасқан, онда шағын зират пен Сент-Венделин шіркеуі де болған. Бұл шіркеу Шмалькальдия соғысында генерал фон Бюреннің адамдарымен бірге бүкіл ауылды жойып жіберді. Ауылдың сипаты отыз жылдық соғысқа дейін өзгерген жоқ. 1622 жылы фельдмаршал Пётр Эрнст II фон Мансфельд Герауер жеріне біраз уақыт шабуыл жасаған кезде Кляйн Гераудың 150 тұрғыны болды. Содан соң Густав II Адольфтің басшылығымен шведтер келді, олармен бірге оба да келді. Ауыл соғыстың зардабынан қайта қалпына келу үшін 50 жылдан астам уақыт қажет болды. 1700 жылдан бастап халық санының өсуі Мюльбахтың солтүстігінде тазартуға әкелді, ол тек 20 ғасырда ғана тоқтатылды. 1729 жылы қала әкімдігі, ал 1753 жылы жаңа мектеп, қазіргі евангелистік шіркеу салынды. Халық саны бірте-бірте өсіп, қарқынды өсіп жатты. 1779 жылы Кляйн-Герауда 323 адам тұратын. 1825 жылы бұл сан 459-ға, ал 1900 жылы 723-ке, ал 1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда "дұрыс 1075-ке" жетті. 1858 жылы Дармштадт пен Майнц арасындағы темір жолдың салынуы ауылдағы қиын жағдайды айтарлықтай жақсартты, қоршаған қалаларда жұмыс орындарына қол жеткізуге мүмкіндік берді және жиналған өнімдерді көрші қалалардағы нарықтарға таратуды жақсарту арқылы көптеген топтардың табысын арттырды. 1850-1950 жылдар аралығында толығымен бір ғасыр бойы орташа гүлденген - ауылда тұратын Берц мұғалімі құрған бау-бақшалар. Тіпті, Кляйн-Гераудан да көкпар өсіріле бастады. Осылайша ауыл мен оның тұрғындары өнеркәсіптік революция кезінде болған ең үлкен қиындықтардан құтқарылды. 1932 жылдың 17-18 сәуірінің түнінде қала әкімдігі ғимаратында өрт шығып, бүкіл шатыр, жоғарғы қабаттың бөліктері және қоңырау мұнарасындағы сағаттың жұмыс істеуі, қоңыраумен бірге жойылды. Дегенмен, сол жылы қала әкімдігі ғимараты қайтадан салынып, ескерткіш ретінде қорғауға алынды. ХХ ғасырдың екінші жартысында ауыл шаруашылығының бұған дейін қосалқы саласы алға қарай келе бастады, бұл қайта құрылымдау Кляйн-Герауды ауылдық тұрғын үй қауымдастығы ретінде танымал етті. 1977 жылы бұрын тәуелсіз болған Кляйн-Герау қауымдастығы Бюттельборнның үш құрамдас қауымдастығының бірі ретінде біріктірілді. 1996 жылдың жазында Klein Gerau өзінің 750 жылдығын атап өтті. Жылдар бойы Кляйн-Герау бүкіл елде "Баухнабель-Сюдхессен" "Оңтүстік Гессеннің көпіршігі" деп аталады. Klein Gerau атауы "кіші Герау" дегенді білдіреді, ал ауыл өзінің атын Грос Герау "Ұлы Герау" тәуелсіз қаласымен бөліседі.
Klein Gerau's first documentary mention came in 1246. It was part of the Mark Gerau ("Gerau March") and was a fief of the Lords of Dornberg. The inhabitants were, however, largely independent of their overlords. Foremost among their activities were grain farming and cattle raising and the woods north of the Mühlbach served as grazing lands. The two mills, of which the Eichmühle ("Oak Mill") still stands today, were already being mentioned in documents in 1303. The time when the Middle Ages were coming to an end and the modern age was dawning was not altogether peaceful, with the village being drawn into the dispute between Katzenelnbogen and Mainz in 1342, leading to its being pillaged. According to the register of the damages, Klein Gerau suffered heavy destruction. In 1395, a similar thing once again happened at the Hanauers' hands. At this time, the greater part of the population was under serfdom, as documentation shows. The village lay between two yards, the older one near where the town hall now is, and the newer one at what is now the intersection of Bahnhofstrasse and Hauptstrasse, where there was also a small graveyard and St. Wendelin's Chapel. This chapel was destroyed in the Schmalkaldic War, as was the whole village, by General von Bueren's people. The village's character had not changed up until the Thirty Years' War. Klein Gerau had 150 inhabitants when in 1622 Field Marshal Peter Ernst II von Mansfeld marauded for a while over the Gerauer Land. Then came the Swedes under Gustav II Adolf and with them the Plague. It took more than 50 years for the village to recover from the war's ravages. As of 1700, the population growth led to clearing north of the Mühlbach that was only brought to an end for good on the 20th century. In 1729 the Town Hall was built and in 1753 a new schoolhouse, which is nowadays the Evangelical church. The population was now rising steadily and briskly. In 1779, Klein Gerau had 323 inhabitants. By 1825, that had risen to 459, and by 1900 to 723, reaching "exactly 1,075" by the time the Second World War broke out in 1939. The building of the railway between Darmstadt and Mainz about 1858 improved the strained situation in the village considerably, affording access to jobs in surrounding towns, and raising many groups' incomes by improving distribution of harvested crops to the markets in neighbouring towns. Moderately prosperous – for a full century from 1850 to 1950 – were the orchards established by the teacher Berz who lived in the village. Even asparagus farming in the local area began in Klein Gerau. All this meant that the village and its people were spared the worst troubles at the time of the Industrial Revolution. On the night of 17 and 18 April 1932, a fire broke out at the Town Hall, destroying the whole attic, parts of the upper floor and the clock works in the bell tower, together with the bell. Nevertheless, the Town Hall was built anew that same year and placed under protection as a monument. In the second half of the 20th century, the heretofore secondary industry of agriculture was coming ever more towards the fore, with this restructuring bringing Klein Gerau to prominence as a rural residential community. In 1977, previously independent community of Klein Gerau was amalgamated as one of three constituent communities of Büttelborn. In the summer of 1996, Klein Gerau celebrated its 750th anniversary of first documentary mention with, among other things, a great street festival around the renovated historic Town Hall. For years, Klein Gerau has been known countrywide as the "Bauchnabel Südhessens" – "South Hesse's Navel". The name Klein Gerau means "Small Gerau", and the village shares its name with the independent town of Groß Gerau – "Great Gerau".
Ворфелден
Ворфельденнің алғашқы құжаттық атаулары 1225 жылы Ворвельде атауымен кездесті, онда Генрих фон Ворфельден жер учаскесін бөлу куәгері ретінде аталған. Құжатта сондай-ақ Ворфельден және Ворвельден деген атаулар да бар. Жылдар бойы пайда болған басқа орфографиялар: Urfelt, Würfelt, Worveldin және Wohrfelden. 1319 жылы ауылды вилла урфельт деп атаған. Атаудың мағынасының ең ықтимал түсіндірмесі Гессен орцнаменсбух ("Жер атауы кітабы") -дан, атап айтқанда, ur ("ылғал" немесе "ылғал дала") және wara ("бақылау" немесе "қорғау") сөзінен алынған. Ворфельденнің ақсүйектері де тарих кітаптарында кездеседі, мысалы Генрих фон Ворфельден, 1297 жылы граф Эберхард фон Каценленбогеннің кепілі немесе Класс Эрнст фон Ворфельден, Опенхаймдағы әнші, Эрфелдендегі Ангренцер ("Опенхаймдағы әнші, Эрфелдендегі көрші жер иегері"). Орта ғасырларда Ворфельденде Дрейих корольдік аңшылық алқаптарының 30 орманының бірі болды. Ворфельден тұрғындары салықтарын алдымен Дорнбергтің графтарына, кейіннен Кацененленбоген графтарына (1479 жылға дейін), содан кейін Дармштадт графына төледі. 1791 жылы ауылда 2002 таңертеңгі көбінесе құмды алқаптар мен 157 таңертеңгі шалғындықтар болды, ал орман да, жайылым да жоқ. Орман 1670 жылы сол кездегі бөлек ауыл Кляйн Герауға сатылды. 1912 жылы Ворфелден электр желісіне қосылды. 1929 жылы шіркеуде өткен мерекенің қарсаңында алғаш рет су желісінен су тартылды. Ауылдың бұрынғы ауыл шаруашылығы сипаты Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін жоғалып кетті. Көптеген адамдар Worfelden өздерінің тіршілігін Opel-де тапты. 1975 жылдың ортасында Ворфелденнің 750 жылдығы атап өтілді, ауыл бір жарым жылдан кейін ғана өз тәуелсіздігінен бас тартуға мәжбүр болды.
Worfelden's first documentary mention came in 1225, under the name Woruelde, when a Heinrich von Worfelden was named as a witness to the division of a plot of land. The document also renders the name Worfelden and Woruelden. Other spellings that have cropped up over the course of the years are Urfelt, Würfelt, Worveldin and Wohrfelden. In 1319, the village was referred to as villa urfelt. The likeliest explanation of the name's meaning comes from the Hessian Ortsnamensbuch ("Placename Book"), namely from ur (for "moist" or "moist field") and wara (for "care" or "protection"). Worfelden nobles are also to be found in the history books, such as Heinrich von Worfelden, a guarantor for Count Eberhard von Katzenelnbogen in 1297 or Clas Ernst von Worfelden, Sänger zu Oppenheim, Angrenzer in Erfelden ("Singer at Oppenheim, Neighbouring Landowner in Erfelden"). In the Middle Ages, there was in Worfelden one of the 30 woods of the Dreieich Royal Hunting Grounds. The people of Worfelden at first paid their taxes to the Landgraves of Dornberg, later the Counts of Katzenelnbogen (until 1479), and thereafter to the Landgrave of Darmstadt. In 1791, the village had 2002 Morgens of mostly sandy fields and 157 Morgens of meadows, and neither forest nor grazing land. The woods had been sold about 1670 to Klein Gerau, then a separate village. In 1912, Worfelden was connected to the electrical grid. At the 1929 church festival, water was first drawn from the supply network. The village's former agricultural character was lost after the Second World War, as it was throughout the area. Many people from Worfelden found their livelihoods at Opel in Rüsselsheim. In mid 1975, Worfelden's 750th anniversary of first documentary mention was celebrated, before the village had to give up its independence only one and a half years later.
Көлік
Бюттельборн А67 автобанымен және B42 федералды тас жолымен (Bundesstraße) байланысты. Сонымен қатар Ашафенбург - Майнц желісінде Кляйн-Герау станциясымен темір жол байланысы бар.
Büttelborn is connected to Autobahn A67 and Federal Highway (Bundesstraße) B42. There is also a railway connection on the Aschaffenburg – Mainz line with a station in Klein Gerau.