Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шейіт зиялылар мемориалы - Бангладешти азат ету соғысында шейіт болған зиялылардың есіне салынған ескерткіш. Ескерткіш Дакадағы Мохаммадпур танасындағы Райербазарда орналасқан. Мемориалды архитектор Фарид У Ахмед пен Джами Аль Шафи жобалаған. Раир базарында мемориалды орнатуды алғашқы ұсынысты 1991 жылы уақытша іргетасын қалап, Projonmo 71 (бостандық соғысы шейітінің балалары ұйымы) ұсынған болатын.
Martyred Intellectuals Memorial is a monument built in memory of the martyred intellectuals of the Bangladesh Liberation War. The memorial is located at Rayerbazar, Mohammadpur Thana in Dhaka. The memorial was designed by architect Farid U Ahmed and Jami Al Shafi. The initial proposal for a memorial at Rayer Bazar was brought forward by Projonmo 71 (organisation of the children of the martyrs of liberation war), who also laid a temporary foundation stone in 1991.
Зияткерлердің қырғын тарихы
1971 жылғы Бангладеш азаттық соғысының барлық кезеңінде көптеген мұғалімдер, дәрігерлер, инженерлер, ақындар мен жазушылар Пакистан армиясы мен олардың жергілікті әріптестері, әсіресе әл-Бадр және әл-Шамс деген исламдық отаршыл топтары тарапынан жүйелі түрде өлтірілді. Ең көп адам өлтіру 1971 жылы 14 желтоқсанда, Пәкістан армиясының Үндістан армиясы мен Мукти-Бахинидің бірлескен күштеріне берілуінен екі күн бұрын болды. 1971 жылдың 14 желтоқсанындағы түнде Шығыс Пәкістанның 200-ден астам зиялылары, соның ішінде профессорлар, журналистер, дәрігерлер, суретшілер, инженерлер және жазушылар Дакада тұтқындалды. Оларды көздерін байлап алып, Мирпур, Мохаммадпур, Нахалпара, Раджарбаг және қаланың басқа да жерлеріне алып кетеді. Кейін олар жаппай, әсіресе Раирбазар мен Мирпурда өлтірілді. 14 желтоқсан күні Бангладеште шейіт болған зиялылардың есіне орай Шейіт Буддхиджиби Дибош деп аталады. Соғыс ресми түрде 16 желтоқсанда аяқталғаннан кейін де қарулы пакистандық сарбаздар мен олардың серіктестерінің жаушақ атқандығы туралы хабарлар болды. Осындай оқиғалардың бірі 1972 жылы 30 қаңтарда Мирпур қаласында режиссер Захир Раиханды қарулы бехарилер өлтірген. 991 мұғалім мен профессор, 49 дәрігер, 42 заңгер, 13 журналист және тағы 16 адам (суретшілер, инженерлер және журналистік емес жазушылар) қаза тапқан. 1971 жылдың 25 наурызы мен 16 желтоқсаны аралығында еліміздің әртүрлі аймақтарында қаза тапқан зиялыларға Говинда Чандра Дев (философ, ДУ профессоры), Мунир Чоудхури (әдебиетші, драматург, ДУ профессоры), Муфаззал Хайдер Чоудхури (әдебиетші, ДУ профессоры), Анвар Паша (әдебиетші, ДУ профессоры), Мохаммед Фазле Рабби (кардиолог), Алим Чоудхури (офтальмолог), Шахидулла Каисар (журналист), Низамуддин Ахмед (журналист), Селина Парвин (журналист), Альтаф Махмуд (лирик және музыкант), Хоби Рахман (математика профессоры, РУ), Сухжан Самаддар (санскрит профессоры, РУ), Абдул Мырхам (психология профессоры, РУ), Дхиран Тата (әділмұрат), Рансадрас Саха (санат), Рансаф (саф), офицер, офицер, бұрынғы офицер), Л. Мохамет Мохаун (полиса).
During the entire duration of the Bangladesh Liberation War of 1971, a large number of teachers, doctors, engineers, poets and writers were systematically massacred by the Pakistan Army and their local collaborators, most notably the alleged Islamist militia groups Al Badr and Al Shams. The largest number of assassinations took place on 14 December 1971, only two days before the surrender of the Pakistan Army to the joint forces of the Indian Army and Mukti bahini. On the night of 14 December 1971, over 200 of East Pakistan's intellectuals including professors, journalists, doctors, artists, engineers, and writers were rounded up in Dhaka. They were taken blindfolded to torture cells in Mirpur, Mohammadpur, Nakhalpara, Rajarbagh and other locations in different sections of the city. They were later executed en masse, most notably at Rayerbazar and Mirpur. In memory of the martyred intellectuals, 14 December is mourned in Bangladesh as Shaheed Buddhijibi Dibosh. Even after the official ending of the war on 16 December, there were reports of hostile fire from the armed Pakistani soldiers and their collaborators. In one such incident, filmmaker Zahir Raihan was killed on 30 January 1972 in Mirpur, allegedly by the armed Beharis of Mirpur. 991 teachers and professors, 49 doctors, 42 lawyers, 13 journalists, and 16 others (artists, engineers, and non journalistic writers) are estimated to have been killed. Intellectuals who were killed between 25 March and 16 December 1971 in different parts of the country included Govinda Chandra Dev (philosopher, Professor at DU), Munier Chowdhury (litterateur, dramatist, Professor at DU), Mufazzal Haider Chaudhury (litterateur, Professor at DU), Anwar Pasha (litterateur, Professor at DU), Mohammed Fazle Rabbee (cardiologist), Alim Chowdhury (ophthalmologist), Shahidullah Kaisar (journalist), Nizamuddin Ahmed (reporter), Selina Parvin (reporter), Altaf Mahmud (lyricist and musician), Hobibur Rahman (Professor of Mathematics, RU), Sukharanjan Samaddar (Professor of Sanskrit, RU), Mir Abdul Quaiyum (Professor of Psychology, RU), Dhirendranath Datta (politician), Ranadaprasad Saha (philanthropist), Lt. Col. Moazzem Hossain (ex soldier), Mamun Mahmood (police officer), and many others.
Ескерткіштің дизайны мен құрылысы
1993 жылы Бангладеш үкіметі сол жерде ескерткіш орнатуға шешім қабылдады. Тұрғын үй және құрылыс істері министрлігі мен Бангладеш сәулетшілер институты бірлесіп "Бадья Бхуми Смрити Суда" мемориалдық жобасының жобалау бойынша ұлттық деңгейдегі сәулет конкурсын ұйымдастырды. 22 жобаның ішінен қазылар алқасы сәулетші Фарид Уддин Ахмед пен сәулетші М.Джами әл-Шафидің жобалау ұсынысын таңдады. Жобаны іске асыру үшін Мемлекеттік құрылыс бөлімі жауапты болды. Оны салу үш жылға (1996-1999 жылдар) созылды.
In 1993, the Government of Bangladesh decided to erect a memorial at the site. The Ministry of Housing and Works Department and the Institute of Architects Bangladesh jointly organised a national level architectural competition for the design of the memorial "Badhya Bhumi Smriti Soudha". Out of 22 entries, the jurors selected the design proposal of architect Farid Uddin Ahmed and architect Md Jami al Shafi. The Public Works Department was responsible for the implementation of the project. Its completion took about three years (1996 to 1999).
Дизайнның маңызы
Ескерткіштің негізгі элементі шамамен 17,7 м биіктікте, 0,9 м қалыңдықта және 115,8 м ұзындықтағы қисық кірпіш қабырға, бұл өлі денелер табылған Райыр базарының бастапқы кірпіш алабын білдіреді. Қабырға екі жағынан сынған, бұл қайғы мен қайғы-қасіретке нұсқайды. Қабырғаның оңтүстік-батыс жағындағы шаршы терезе келушілердің артындағы аспанға жетуіне мүмкіндік береді, бұл сонымен қатар қабырғаға қарай төмендейді. Бұрылы қабырғаның алдында қара гранит бағанасы көтерілген, қайғы-қасірет білдіретін сулы су бар.
The main element of the monument is approximately 17.7 m high, 0.9 m thick and 115.8 m long curved brick wall, representing the original brickfield of Rayer Bazar where the dead bodies were found. The wall is broken at the two ends, representing grief and sorrow. A square window at the south west side of the wall permits visitor's view to reach the sky behind, that also scale down the wall. In front of the curved wall is a still water body from which rises a black granite column, which represents grief.