Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1957 жылы Филип Хосе Фармердің "Жасыл Одиссея" романы Филип Хосе Фармердің американдық ғылыми-фантастикалық романы. Бұл Фермердің алғашқы кітап көлеміндегі басылымы, оны алғаш рет Ballantine баспасы 1957 жылы шығарды. Фермердің ертедегі қысқа әңгімелерінен айырмашылығы, бұл кітапта жыныстық тақырыптар жоқ, бірақ оның келесі "Тіл" кітабы осы мотивтерге оралды. Роман "Твайлайт-зонаның" алғашқы эпизодының аяғында да пайда болды.
1957 novel by Philip José Farmer
The Green Odyssey is an American science fiction novel written by Philip José Farmer. It was Farmer's first book length publication, originally released by Ballantine in 1957. Unlike Farmer's most prolific earlier short story work, this book contains no sexual themes, though his next book Flesh returned to these motifs. The novel also appeared in the background of the first episode of The Twilight Zone.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
"Жасыл Одиссея" - бұл Алан Грин есімді ғарышкердің ерте заманғы планетада қашып кеткенін, онда оны герцогиня жиголо деп атайды және құл әйелге үйленгенін қамтитын оқиға. Екі ғарышкердің қаза тапқанын естіген соң, ол герцогинядан қашып кетеді және оларды іздеуге шығады. Алайда, планетаның ерекше географиялық орналасуына байланысты, мұхит орнына өте кең жазық бар. Грин осы дүниенің жазықтарын кесіп өтуге төменгі жағында дөңгелек тәрізді үлкен дөңгелектермен жабдықталған кеме қолданады. Ол герцогинядан қашып кеткеннен кейін оның құл әйел әйелі мен оның балалары (оның біреуі) артынан жүреді. Кейіннен бірнеше әдеттегі оқиғалар болады. Олар: каннибальдар, пираттар, жүзетін аралдар (ол үлкен шөпті кескіш машиналар болып шығады) және deus ex machina, Lady Luck деп аталатын қара мысық.
The Green Odyssey is an adventure story, involving an astronaut named Alan Green stranded on a primitive planet, where he is claimed as a gigolo by a duchess and is married to a slave woman. Upon hearing of two other stranded astronauts, he escapes from the duchess, and sets sail to find them. However, because of the peculiar geography of the planet, there is a vast expansive plain, instead of an ocean to cross. Green uses a ship equipped with large rolling pin like wheels along the bottom to traverse the plains of this world. After his escape from the duchess he is followed by his slave woman wife and her children (one is his). There follow several fairly standard adventure plots with cannibals, pirates, floating islands (that turn out to be giant lawnmowers), and the deus ex machina, a female black cat named Lady Luck.
Реакция және талдау
Флойд Гейл "Жасыл Одиссея" "жұмыспен айналысатын ғарыш операсы" сияқты көрінді және Фермер "соңының бір-біріне ұқсамай қалғанын, бірақ олай емес" деп жазды. Басқа сын- пікірі де әртүрлі болды. Көптеген адамдар Фармердің көпшілік мақтаған "Сүйіктілер" романын көргеннен кейін бұл жаңа шығармадан көңілі қалды. Бұл әңгіме бүкіл әлемде бірегей және керемет жазылған деп саналғанмен, "Жасыл Одиссея" жиі клише және жалпылама деп сынға ұшырады. Мысалы, автор және сыншы Деймон Найт 1957 жылы қарашада шыққан Infinity журналында бұл кітап "Тарзан, Конан [ ] және тағы не екенін Құдай біледі" деген пастельді пастиш, беткейлі және жалпы. Алайда, кейіннен қарасақ, "Жасыл Одиссея" Фармердің кейінірек шыққан "Белгісіз той" және аздап болса, оның "Тарзан тірі" және "Док Савидж: оның апокалиптикалық өмірі" атты шығармалары сияқты, пульп романдарының әдейі пастихы болған.
Floyd C. Gale wrote that The Green Odyssey seemed "a routine space opera" and that Farmer "almost makes a mishmash of the ending, but doesn't". Other reviews were also mixed. Many were disappointed by this new work after Farmer's widely praised "The Lovers". While that story was almost universally regarded as unique and excellently written, The Green Odyssey was frequently criticised for being clichéd and generic. For instance, author and critic Damon Knight said in the November 1957 issue of Infinity that the book was a "pastel pastiche, superficial and generic, of Tarzan, Conan [ ] and heaven knows what else". However, in hindsight, The Green Odyssey was perhaps a deliberate pastiche of pulp novels, similar to Farmer's later A Feast Unknown and, to a lesser extent, his fictional biographies Tarzan Alive and Doc Savage: His Apocalyptic Life.