How the Devil Married Three Sisters

Кіріспе

Итальяндық ертегі: "Құдайдың үш қарындасқа үйленгені" - Томас Фредерик Крейннің "Итальяндық танымал ертегілер" (1885) жинағында кездесетін итальяндық ертегі. Ол жинақталып, бастапқыда 1866 жылы Виттер мен Вольф "Der Teufel heirathet drei Schwestern" деп неміс тілінде жарияланды. Ол Аарн Томпсонның 311-ші үлгідегі ертегісі ретінде жіктеледі, "Батыр қыз өзін және әпке-қарындастарын құтқарады".

Қысқаша мазмұны

Келесі нұсқаны Виттер мен Вольф (Томас Фредерик Крейн т. ): ол оның көкірегінде киген. Ол болған жайтты жасыра алмады, сондықтан шайтан оның қызығушылығын қанағаттандырады деп айтты және оны тозаққа лақтырды. Бірнеше айдан кейін ол екінші қызына ғашық болады, бірақ оның апасы сияқты тағдыры болады. Содан кейін ол кіші қызы Маргаритаға ғашық болып келеді. Ол ақылды адам еді, және ол оның әпкелерін өлтірген деп күдіктенді, бірақ үйлесімділік өте жақсы болды, одан жақсысын табу қиын болар еді. Сол сынақтан өткенде, ол да қызығушылыққа беріліп, тыйым салынған есікті ашып, тозақтың артында жатқанын, оның әпке-қарындастарының сол жерде екенін, ал оның күйеуінің Ібіліс екенін анықтады. Маргарита екі әпкесін алып шығып, жасырып қойды. Ол гүлін суға салып, өрттің әсерінен зардап шекпегенін байқаған, сондықтан оның әрекеті байқалмаған. Оның гүлдерін көргенде, шайтанның көңілі орнықты. Маргарита қашу жоспарын ойлап, Ібілістен үш сандықтың әрқайсысын ата-анасына алып баруын сұрады, оны жол бойы ешқашан тастамайтынына уәде берді. Ол қарап отыратынын айтты. Ібіліс сандықты түсіруге тырысты, бірақ әр жолы оны "Жоқ, түсірме, мен сені көріп тұрмын!" деген дауыстан тоқтатты. Бірақ шынында да, ол жылап тұрған әйелдің анасы оның көкірегінде жүкті еді. Ол шайтанға оның әйелі соншалықты алысқа көруге болатын, тіпті бұрыштарда болды керемет болды. Екінші әйел бауырлас да сол сияқты жолға шықты. Үшінші сандықты Маргаританың өзі жасырып қоятын. Ол сияқты кейіп танытқан манекені балконда (поггиоло) күзеткендей етіп бекіттірді, содан кейін қызметші қыз сандықты Ібілістің арқасына жүктеуге көмектесті. Ібіліс бұл жолы одан да көп күш салып жүкті жеткізді, ол бұл жолы биік жерден бақылап отыр деп ойлады. Қайтып келген соң, Ібіліс Маргаританы шақырды, бірақ оның әйелі оны қарсы ала алмады. Балкондағы фигураны байқап, ол оған итке ұқсайтын шаршауға ("strako da can") және қасқырға ұқсайтын аштыққа ("una fame da lov") наразылық білдіріп, төмен түсуін айтты. Содан кейін ол шапқыншылық және оның құлағына қатты соқты, тек оны табу үшін, ол жалаңаш жасалды манекені, жалған баспен, ол тек қана шляпа жасаушы қалыпты болды. Үйді қарап шыққанда, оның зергерлік қорапшасы тоналып кеткенін көрді. Ол қайын енесінің үйіне асығып барып, үш әйелінің тірі екенін және оған күліп, күліп жатқанын көрді. Содан бері Ібіліс қайтадан үйленуден бас тартты.

The following version was given by Widter and Wolf (Thomas Frederic Crane tr. ): that she wore on her bosom. She could not hide what had happened, so the Devil said her curiosity would be satisfied, and threw her into hell. A few months later, he wooed the second daughter, but the same fate befell her as her sister. Then he came to woo the youngest daughter, Margerita. She was a clever one, and suspected he had murdered her sisters, but the match was so good, it would have been a challenge to find one better. When administered the same test, she too was overcome by curiosity and opened the forbidden door, making the discovery that hell lay beyond it, that her sisters were there, and the man she wedded was the Devil. Margerita pulled out her two sisters and hid them away. By happenstance, she had placed her flower in water and it remained unscathed by fire, so her action went undetected. The Devil, reassured when he saw her flowers still fresh, came to love her unconditionally. Hatching an escape plan, Margerita asked the Devil to carry each of three chests to her parents, making him promise never to put it down along the way. She said she will be watching. The Devil was tempted to unload the chest, but every time he was stopped by a voice that cried "Don't put it down; I see you!" although the shouting had really come from the first sister he was carrying inside the chest. It was a marvel to the Devil that his wife could see so far, and around corners even. The second sister was smuggled out in the same fashion on the back of the duped Devil. The third chest was for Margerita herself to be concealed inside. A dummy posing as her was affixed to the balcony (poggiolo) as if to keep watch, after which the maid helped load the chest upon the Devil's back. The Devil delivered the burden with even more exertion this time, thinking she was on the lookout from higher ground this time. After returning, the Devil called out for Margerita, but his wife was nowhere to greet him. Spotting the figure on the balcony, he told her to come down, protesting of dog like weariness ("stracco da can") and wolf like hunger ("una fame da lov"). Then he dashed up and struck her hard in the ear, only to discover it to be a dummy made of rags, with a fake head which was only a hatmaker's mold. Searching the house, he found her jewel box ransacked. He hurried off to his in laws' house and there found his three wives alive and laughing scornfully at him, and the thought of three at once made him flee. Since then, the Devil has lost the appetite to ever marry again.

Кальвиноның қайта баяндауы

Итало Кальвиноның "Il naso d'argento" ("Күміс мұрын") атты қайта баяндауы Пьемонт нұсқасына негізделген, бірақ ол бұл бастапқы нұсқаны аз деп тапты және Болонья мен Венециядан алынған нұсқаларды қолдана отырып, қайта баяндауын кеңейтті. Кальвиноның басқа да мәтіндері Болонье нұсқасы болды. Салыстыру үшін Widter Wolf/Crane мәтіні (WW) де келтірілген. (P) -де бейтаныс адам жалғыз басты ананың үйіне келеді, (WW) -дегідей оның үш қызын құттықтау үшін емес, оларды өзіне қызмет етуге қою үшін. Бұл кісінің күміс мұрны бар, бұл ананың оны шайтан деп күдіктенуін тудырады, бірақ бірінші қыз анасының ескертуіне құлақ аспайды. (П) -де қыз тыйым салынған есікті ашқанда, шайтан оны есікті жауып жатқанда ұстайды. (П) -дегі шайтан екінші қызын әкелу үшін анасына қайта оралады, себебі дұрыс емес, бұл Карраролидің пікірін тудырады, өйткені шайтан қалыңдыққа қанағаттанғандығын түсіндірді, бірақ басқалардың серіктестігін сағынды. (Кальв.) Бірақ ол жұмыстың көптігін, бір көмекшінің жеткіліксіздігін түсіндіреді. (П) -де үшінші қыз уәдесін орындауға жеткілікті ақылды, ал (WW) -де қызығушылық оны жеңіп, ол тыйым салынған есікті де ашады, бірақ бұрын гүл шоғын алып тастағандықтан байқалмайды. Нәтижесінде, (П) үшінші қыздың әпке-қарындастарының тағдырын қалай білгенін айтпайды, ол олардың қашып кетуін жоспарлауға арналған келесі әрекетіне кіріспес бұрын оны білуі керек еді; ал (WW) -де ол әпке-қарындастарын басқа да лайықсыз жандармен бірге тыйым салынған есіктің артында жанған тозақта тапты. (B) және (Calv.) шайтан үш әйелге гүл шоғырының орнына тиісінше қызыл шашты, қарақұмық пен жасмықты кигізеді, ал бірінші және үшінші қыздарының есімдері Зоза / Карлотта және Люция / Лозла. (V) -де әр жолы басына қойылатын роза. Барлық (П) емес нұсқаларда тыйым салынған есіктер сынақтан өтпеген қыздардың гүлдерін бұзатын тозақ жалынын жасырады. (P), (WW) және басқа нұсқаларда шайтан әйелдер жасырылған сандықтарды алып жүруге алданған, ал (Calv.) Ол жесір қалған кір жуғыш әйелдің анасына кір жуғыштарды алып барады. Мынау, (Кальв.) (V) -дан бейімделген, онда ақылды қыз шайтанға "жуу үшін бір нәрсе (немесе киім) " (un poca de roba a lavar) қорапқа толтырып жатқанын айтады.

Italo Calvino's retelling entitled Il naso d'argento ("Silver Nose") is based on the Piedmont version, but he found this rudimentary version to be meager, and expanded his retelling with added elements using variants from Bologna and Venice designated (P) below. The other texts that Calvino borrowed were the Bolognese version of Coronedi Berti's "La fola del diavel" (B), and the Venetian "El Diavolo" (V). The Widter Wolf/Crane text (WW) is also invoked here for comparison. In (P), the stranger comes to the house of a single mother, not to woo her three daughters as in (WW), but to put them in his service. This man has a silver nose which raises the mother's suspicion immediately that he is the devil, but the first girl does not heed the mother's warning. In (P), when the daughter opens the forbidden door, the devil catches her in the act just as she was shutting the door. The devil in (P) then returns to the mother to fetch the second daughter, without stating a proper reason why, prompting a comment by Carraroli that the devil probably explained the bride to be content but still missed the company of others. (Calv.) however makes the devil explain that there were so many chores that one helper was not enough. In (P), the third daughter is clever enough to keep her promise, whereas in (WW) curiosity gets the best of her and she opens the forbidden door too, but remains undetected because she had removed the flower bouquet beforehand. Consequently, (P) leaves unaccounted how the third daughter ever learned the fate of her sisters—which she inevitably had to know before she could have committed her next action of scheming their escape; whereas in (WW), she had discovered her sisters with other damned souls in flaming hell behind the forbidden door. In (B) and (Calv.) the devil makes the three women wear a rose, a carnation, and a jasmine respectively instead of a bouquet, and the names are Zoza/Carlotta and Lucia/Lozla for the first and third daughters. In (V), it is a rose placed in the head each time. In all the non (P) variants, the forbidden door hides the infernal flames that ruins the flowers for the daughters who fail the test. In (P), (WW), and the other variants, the devil is tricked into bearing chests with the women hidden inside, whereas in (Calv.) he is asked to carry back bags of laundry, to the women's mother, who is a widowed washerwoman. Here, (Calv.) adapts from (V) where the clever daughter tells the devil she is stuffing the chest with a "bit of stuff (or clothes) to wash" (un poca de roba a lavar).