Кіріспе
Париждегі мейрамхана Café Procope - Париждің 6-арондсиментіндегі кафе. Бастапқы кафе 1686 жылы сицилиялық ашпозшы Прокопио Куто (оның итальянша аты Франческо Прокопио деи Колтелли және французша аты Франсуа Прокоппен де танымал) ашқан; ол 18 және 19 ғасырларда Париждің көркемдік және әдеби қоғамдастығының орталығы болды. Кейде оны Париждегі үздіксіз жұмыс істейтін ең көне кафе деп қате аталады; алайда, бастапқы кафе 1872 жылы жабылды және кеңістік 1957 жылға дейін әртүрлі жолдармен пайдаланылды, ол кезде қазіргі инкарнация (кафе емес, бірақ мейрамхана) ашылды; сондықтан " үздіксіз жұмыс істейтін ең көне кафе" деген талап қолдау таппайды.
The Café Procope in the Rue de l'Ancienne Comédie is a café in the 6th arrondissement of Paris. The original café was opened in 1686 by the Sicilian chef Procopio Cutò (also known by his Italian name Francesco Procopio dei Coltelli and his French name François Procope); it became a hub of the Parisian artistic and literary community in 18th and 19th centuries. It sometimes is erroneously called the oldest café of Paris in continuous operation; however, the original café closed in 1872 and the space was used in various ways before 1957, when the current incarnation (not a café but a restaurant) was opened; so the claim of "oldest café in continuous operation" is not supported.
Өмірбаян
Куто алғаш рет Лимонад және кофе сияқты сусындарды сататын киоск (une loge de la limonade, ) бар Паскаль есімді армян иммигрантының басшылығымен шәкірт болды. Паскальдың Парижде осындай бизнеспен айналысуы сәтті болмады және ол 1675 жылы Лондонға барып, дүкенді Прокопиоға қалдырды.
Тарих
1686 жылы Куто киоскін rue des Fossés Saint Germain des Prés көшесіне көшірді. Бастапқыда ол "антер" (көше немесе үңгір) деп аталды, өйткені ол ішке өте қараңғы болды, тіпті сыртта күн сәулесі жарқыраған кезде де. Куто ванна үйін сатып алып, оның ерекше құрылғыларын алып тастады; ол жаңа кафеге қазіргі еуропалық кафелерде әдеттегі нәрселерді орнатты (кристалл шамдар, қабырға айналары, мәрмәр үстелдер). Бұл жерде сәнді ерлер бұрын мейрамханаларда ұсынылатын экзотикалық сусын - кофе ішетін немесе "әрмен" киімін киген серверлер фарфордан жасалған тостағанға салып, сорбет жейтін. "Прокоп" кафесіне алғашқы кездері келген әйелдер көп ұзамай жоғалып кетті. 1689 жылы Comédie Française өзінің есігін оның кафесімен көшеде орналасқан театрда ашты, сондықтан көшедің қазіргі атауы. Осы сәттілікпен кафеге көптеген актерлер, жазушылар, музыканттар, ақын-жыраулар, философтар, революционерлер, мемлекет қайраткерлері, ғалымдар, драматургтар, сахна суретшілері, драматургтар және әдебиет сыншылары келді. 1752 жылы 18 желтоқсанда Руссо өзінің соңғы пьесасы Нарцисс қойылымы аяқталғанға дейін зейнетке шықты. Ол сахнада бәрі қаншалықты жайсыз екенін ашық айтты, енді ол оны монтаждағаннан кейін. Бұл әдеттегілердің мысалсыз қоспасы болды, бұл келушілерді таң қалдырды, бірақ әйелдердің жоқтығына ешкім көңіл бөлмеді. Луи, шевалье де Майли, Les Entretiens des caffés, 1702 жылы: 1702 жылы Куто өзінің атын галлизделген Франсуа Прокопке өзгертті және бизнесті Кафе Прокопке өзгертті, ол әлі күнге дейін белгілі. Бұған дейін ол тек "Туриннің Киелі Киелі шапанының белгісі" деп аталатын, бұл жердегі бұрынғы бизнестің атауы. Энциклопедияшылардың бәрі де Вольтер сияқты күніне қырық стакан кофе ішпеді, ол шоколадпен араластырды, бірақ олардың бәрі Бенджамин Франклин, Джон Пол Джонс және Томас Джефферсон сияқты Café Procope-те кездесті. Кутоның үйінің есігінің үстінде: "Кафе а ла Вольтер" деген жазу бар. Дени Дидро мен Жан ле Ронд д'Алембер ойлап тапқан Энциклопедияның туған жері Кафе Прокоп деп аталады. Ален Рене Лезжа Procope-дағы шумақты La Valise Trouvée (1772) еңбегінде былай сипаттады: "Адамдардың барлық жағдайлары, ақсүйектер мен аспаздар, ақыл-ой мен ақыл-ойы, pell mell, барлығы жүректің мазмұнына толық хорда сөйлейді", бұл демократиялық араласқандығын көрсетеді. Вольтердің өлімінен бірнеше жыл өткен соң Луи Себастьен Мерсье былай деп жазды: Революция кезінде көп ұзамай бостандықтың символы болып табылатын фригиялық шапка алғаш рет Прокопта көрініс тапты. Кордельелер, Робеспьер, Дантон және Марат барлығы да кафеде кездесулер өткізді. Реставрациядан кейін тағы бір танымал клиент Александр фон Гумбольдт болды, ол 1820 жылдары күн сайын таңғы 11-ден түскі үзіліске дейін тамақтанады. Café Procope әдеби кашетті сақтады; Альфред де Муссет, Джордж Санд, Густав Планш, философ Пьер Леру, М. Кокиль, Le Monde редакторы, Анатоль Франс және Микаэль Принц - барлығы тұрақты қонақтар болды. Екінші империя кезінде Le Reforme немесе Léon Gambetta-ның Август Жан-Мари Верморель әлеуметтік реформалар жөніндегі жоспарларын түсіндіреді. 1860 жылдары Conférence Molé өзінің кездесулерін Café Procope-да өткізді. Леон Гамбетта, көптеген француз ораторлары сияқты, халық алдында сөйлеу өнерін Моледен үйренді. Осы кезеңде басқа белсенді мүшелерге Эрнест Пикард, Клемент Лориер және Леон Рено кірді. Бұл жердегі жазуда әлемдегі ең көне кафе екені жазылған. Алайда бұл мәлімдеме шындыққа сай емес. Бастапқы Café Procopes 1872 жылы есігін жапты, ал мүлікті барон Тенард есімді әйел сатып алды, ол оны Théo Bellefonds-ке жалға берді, бірақ ол кафе атмосферасын сақтады. Беллефонс жеке суретшілер клубын ашып, Le Procope атты журнал құрды, екеуі де сәтті болмады. Содан кейін бұл үй-жай Прокоп мейрамханасы болды, ал 1920 жылдары ол Au Grand Soleil деп аталатын кафеге қайта өзгертілді. Кейінгі уақытта жаңа иесі бастапқы атаудың маркетингтік құндылығын түсінген және оны Café Procope деп қайта атаған. 1988-1989 жылдары Café Procope 18-ғасыр стилімен жаңартылды.
In 1702, Cutò changed his name to the gallicized François Procope, and renamed the business to Café Procope, the name by which it is still known today. Prior to that, it had been known only as the "boutique at the sign of the Holy Shroud of Turin", which was the name of the previous business at the location. Not all the Encyclopédistes drank forty cups of coffee a day like Voltaire, who mixed his with chocolate, but they all met at Café Procope, as did Benjamin Franklin, John Paul Jones and Thomas Jefferson. There are words above the door at Cutò's establishment that read: Café à la Voltaire. The birthplace of the Encyclopédie, conceived by Denis Diderot and Jean le Rond d'Alembert, is said to be at Café Procope. Alain René Lesage described the hubbub at Procope in La Valise Trouvée (1772): "There is an ebb and flow of all conditions of men, nobles and cooks, wits and sots, pell mell, all chattering in full chorus to their heart's content", indicating an increasingly democratic mix. Writing a few years after the death of Voltaire, Louis Sébastien Mercier noted:
During the Revolution, the Phrygian cap, soon to be the symbol of Liberty, was first displayed at the Procope. The Cordeliers, Robespierre, Danton and Marat all used the café as a meeting place. After the Restoration, another famous customer was Alexander von Humboldt who, during the 1820s, lunched there every day from 11am to noon. The Café Procope retained its literary cachet; Alfred de Musset, George Sand, Gustave Planche, the philosopher Pierre Leroux, M. Coquille, editor of Le Monde, Anatole France and Mikael Printz were all regulars. Under the Second Empire, August Jean Marie Vermorel of Le Reforme or Léon Gambetta would expound their plans for social reform. In the 1860s, the Conférence Molé held its meetings at the Café Procope. Léon Gambetta, like many other French orators, learned the art of public speaking at the Molé. Other active members during this period included Ernest Picard, Clément Laurier and Léon Renault. A plaque at the establishment claims that it is the oldest continually functioning café in the world. However, the claim is not entirely true. The original Café Procopes closed its doors in 1872, and the property was acquired by a woman by the name of Baronne Thénard, who leased it to a Théo Bellefonds, under the condition that he preserved the café's atmosphere. Bellefonds opened a private artist's club and established a journal entitled Le Procope, neither of which were very successful. The premises then became the Restaurant Procope, and in the 1920s, it was changed back to a café called Au Grand Soleil. At some point, a new owner realised the marketing value of the original name and rechristened it Café Procope. In 1988–89, the Café Procope was refurbished in an 18th century style.