Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сэр Уильям де Трейси (қайтыс болды 1189 ж.) - Брэднинчтің феодал бароны, Эксетер маңындағы Брэднинчтің иелігінде капуты бар, Глостерширдің Тоддингтон және Девонның Моретонэмпстед иелерінің иелері. Ол 1170 жылы желтоқсанда Кентерберия архиепискобы Томас Беккетті өлтірген төрт салт аттының бірі ретінде танымал.
Sir William de Tracy (died c. 1189) was a knight and the feudal baron of Bradninch, Devon, with caput at the manor of Bradninch near Exeter, and was lord of the manors (amongst very many others) of Toddington, Gloucestershire and of Moretonhampstead, Devon. He is notorious as one of the four knights who assassinated Thomas Becket, Archbishop of Canterbury, in December 1170.
Шығу тегі
Уильям Джон де Судли мен оның әйелі Грейс де Трейсидің ұлы болды. Олардың үлкен ұлы Ральф де Судли (қайтыс болды 1192 ж.) әкесі мұрагер болды, ал кіші ұлы Уильям анасының Брэднинч бароны болды және оның фамилиясын Уильям де Трейси деп қабылдады. Ол Глостерширдің рыцары болды және ағасының жерлерін бір рыцарь ақысына қызмет көрсету арқылы ұстады. Уильям де Трейси ағасы Ральф де Судлидің жарғысында пайда болады, ол Сиренчестер маңындағы Янворттың иелігін Глостер аббатшылығына береді. Осы жарғыға куә болғандардың екеуі де Трасидің Нормандия бөлімшесінің иелігіндегі жерлерінде өмір сүрді, ал екі ағылшын куәгерлері 1146 жылы Генри де Траси үшін Барнстапл монастырына жарғыға куә болды, ол Англия королі Стивен рұқсат еткендей, Джухель де Майеннің қызына үйленді. 1166 жылы Уильям ағасы Ральфтен бір алым алған.
William was son of John de Sudeley and his wife Grace de Tracy. Their elder son, Ralph de Sudeley (died c. 1192), became his father's heir, while the younger, William, inherited his mother's barony of Bradninch and assumed her family name as William de Tracy. He became a knight of Gloucestershire and held the lands of his brother by service of one knight's fee. William de Tracy appears in a charter of his older brother Ralph de Sudeley, assigning the manor of Yanworth, near Cirencester, to Gloucester Abbey. Two of the witnesses to that charter lived on land held by the Normandy branch of the de Tracys, and two of the English witnesses had previously witnessed a charter to Barnstaple Priory in 1146 for Henry de Tracy, who had married a daughter of Juhel de Mayenne as permitted by Stephen, King of England. In 1166 William held one fee from his brother Ralph.
Бекетті өлтіру
Уильям де Трейси 1170 жылы Генрих II-нің өсиеті бойынша Кентерберий архиепискобы Томас Беккетті өлтірген төрт салт аттының бірі болды. Оның серіктері Реджинальд Фитцурс, Хью де Морвилл және Ричард ле Бретон (немесе де Брито) болды. Олар кейіннен архиепископ сарайына басып кірді, папалық бұқалар мен жарғыларды, алтын, күміс, киiмдер, кітаптар мен шіркеу қызметтеріне арналған ыдыстарды тонады. Генрих рыцарларды тұтқындауға үлгермеді, оларға Шотландияға қашуды кеңес берді. Олардың жерлері, әрине, патшаға берілмеді, бірақ олар корольдің ықыласы ретінде қысқа уақыт үзілістен кейін оларды пайдалануды жалғастырған көрінеді. Олар Шотландияда аз уақыт тұрды, Йоркширдегі Кнаресборо қамалына қайтып оралды, ол Хью де Морвиллдің иелігінде болды.
William de Tracy was one of the four knights who, supposedly at the behest of King Henry II, in 1170 murdered Thomas Becket, Archbishop of Canterbury. His accomplices were Reginald Fitzurse, Hugh de Morville and Richard le Breton (or de Brito). They afterwards invaded the Archbishop's Palace plundering Papal Bulls and Charters, gold, silver, vestments, books, and utensils employed for the services of the church. Henry failed to arrest the knights, advising them to flee to Scotland. Whilst their lands technically escheated to the crown, they appear to have continued to enjoy use of them after only a short interruption, presumably as a favour from the king. They stayed only a short while in Scotland, returning to the castle of Knaresborough in Yorkshire, the possession of Hugh de Morville.
Жеңіс
Ол Девон графтығындағы Торре канондарына Солтүстік Чиллингфордтағы барлық жерлерін беру туралы жарғыны орындады.
He executed a charter granting to the Canons of Torre, in the county of Devon, all his lands at North Chillingford.
Алкборо
Хью де Морвилл, Ричард де Брито және Уильям де Трейси Солтүстік Линкольнширдегі Сканторпқа жақын Алкборо қаласында шіркеу салғандығы белгілі. 1690 жылға дейін мұнараның бас іспетті бас іспетті бір тасында қайырымдылық туралы жазылған.
It is known that Hugh de Morville, Richard de Brito, and William de Tracy built a church at Alkborough, near Scunthorpe in North Lincolnshire, where, until 1690, an inscribed stone on the chancel recorded the benefaction.
Бови Трейси
Бови Трейси қаласының атауы қала арқылы өтетін Бови өзенінен және 1066 жылғы Нормандық жаулап алудан кейін аймаққа қоныс аударған Нормандияның Бае жақын жеріндегі Трейсиден шыққан "де Трейси" отбасынан алынған. Уильям де Трейси 1170 жылдан кейін архиепископты өлтіруге қатысқандығы үшін өкініш ретінде қаладағы Киелі Петір, Пауыл және Томас шіркеуін қайта салды. Сонымен қатар, ол Девон штатындағы Лапфорд шіркеуіне мұнара, ғибадатхана және веранда қосты, содан кейін Бекетке қайта бағышталды.
The name of the town of Bovey Tracey is derived from the River Bovey which passes through the town, and from the 'de Tracey' family – from Traci near Bayeux, Normandy, who settled in the area after the Norman Conquest of 1066. William de Tracy rebuilt the town's Church of St Peter, Paul and Thomas after 1170 as part of his penance for his part in the Archbishop's murder. In addition he significantly rebuilt and added a tower, chancel, and porch to the church of Lapford, Devon, which was then re dedicated to Becket.
Нимет Трейси
Жергілікті дәстүрге сәйкес, Уильям де Трейси Бовидің маңында Нимет Трейсиде күнәдан қайтқанда шіркеу құрды.
According to local tradition, William de Tracy founded a church at Nymet Tracey near Bovey, in penance.
Қауымнан шығарылу және жер аударылу
Бұл игіліктер Папа Александр III-ге әсер етпеді, сондықтан ол 1771 жылы 25 наурыздағы Маundy бейсенбіде де Трейсиді және басқа кісі өлтірушілерді қауымнан шығарып салды. Уильям де Трейси қыркүйек айының соңында Римге жолға шықты, бірақ Генри II-нің қазан айында Ирландияға жасаған экспедициясынан бұрын, Оксфордтың графтық сотында көрініс жасап, Оксфордтың солтүстігіндегі Энстоуннан жақын жердегі Гагингвеллдегі Винчкомб абатшылығының жеріне қатысты бас тарту туралы талапты растады. Сонымен қатар, ол Уинчкомб аббатханасындағы бас құрбандық үстелінде мәміле туралы жарғы ұсынылған кезде болған. Сол жылы де Трейсидің жері бойынша шот төленді. Басқа салт аттылардың Римге кетуі олардың екеуі, ФицУрс пен де Морвилл, патшаға қарсы 1173-74 жылғы үлкен көтеріліске қатысқанға дейін кешіктірілді. Архиепископтың өлтірушілері Рим папасының алдында өздерінің аудиенциясын алды, олар өкінішке қарамастан, олар жер аударылуы керектігін және Иерусалимде "14 жыл бойы ғибадатханада рыцарлық қарумен" соғысу керектігін, содан кейін Римге оралу керектігін мәлімдеді.
The benefactions failed to impress Pope Alexander III, and he excommunicated de Tracy and the other murderers on Maundy Thursday, March 25, 1171. William de Tracy set out for Rome after the end of September, but before Henry II's expedition to Ireland in October, when he made appearances in the shire court of Oxford, attesting a quitclaim relating to land of Winchcombe Abbey at Gagingwell, near Enstone, north of Oxford. In addition, he was present when the charter recording the transaction was offered up on the High Altar at Winchcombe Abbey. Scutage was paid on de Tracy's lands that year. The departure of the other knights to Rome was delayed until two of them, FitzUrse and de Morville, had taken part in the great Revolt of 1173–74 against the king. The Archbishop's murderers gained their audience with the Pope, who despite their penitence, declared they should be exiled and fight in Jerusalem "in knightly arms in The Temple for 14 years", and then return to Rome.
Өлім және жерлеу
Бұдан кейін не болғаны туралы болжамдар бар. Герберт Босхамскийдің айтуынша, де Трейси Киелі жерге жетпеді, бірақ 1174 жылы Оңтүстік Италиядағы Козенцада алапеспен қайтыс болды. Көп зерттеуден кейін қазіргі Лорд Сюдли бұл оқиғаны Герберттің ойдан шығарылған сенсация ретінде жоққа шығарды. Сонымен қатар, де Трейсидің шығысқа саяхаттағанын Салерноның архиепископы Ромуальд II және Роджер Ховенден растайды. Ол Рим папасы ер азаматтарына өз міндеттерін орындағаннан кейін киіз үйде және бос аяқ киіп, қасиетті орындарға баруды, содан кейін Антиохияға жақын Қара тауда қалған өмір бойы жалғыз өмір сүруді, барлық уақыттарын сергек болу, дұға ету және жылаумен өткізетінін айтты. Де Трейси сол жердегі ермеге барып, зейнеткерлік өмір сүрген деп есептеледі. Роджер Ховенден қайтыс болғаннан кейін ер азаматтарының денелері Иерусалимде ғибадатхананың есігінің алдында, Сүлеймен ғибадатханасының орнында салынған Темплер дөңгелек шіркеуі алдында жерленгенін айтты. Бұл дәстүрге сәйкес, қылмыскерлер Темплирлер сарайларының асханасы болған Аль-Акса мешітінің алдындағы портикке жерленді. Тағы бір дәстүр бойынша, рыцарьлардың денелері Вестон супер-Маре жағалауындағы Брен-Даун аралына қайтарылып, сол жерде жерленген.
There is speculation as to what happened next. Herbert of Bosham says that de Tracy did not reach the Holy Land but died as early as 1174 of leprosy at Cosenza in Southern Italy. After much examination the present Lord Sudeley dismissed this story as fictitious sensationalism on Herbert's part. Moreover, de Tracy's journey east is confirmed by Romwald II, Archbishop of Salerno and by Roger Hovenden, who stated that the Pope instructed the knights, once their duties were fulfilled, to visit the Holy Places barefoot and in hairshirts and then to live alone for the rest of their lives on the Black Mountain near Antioch, spending all their time there in vigils, prayers, and lamentations. It is thought that de Tracy retired to a hermitage there. Roger Hovenden related further that after their deaths the bodies of the knights were buried at Jerusalem before the door of The Temple, the Templar Round Church built on the site of the Temple of Solomon. This conforms to the tradition that the murderers were buried under the portico in front of the Al Aqsa Mosque, which was the refectory of the Knights Templar. Another tradition is that the bodies of the knights were returned to the island of Brean Down, off the coast of Weston super Mare and buried there.
Туғандары мен ұрпақтары
Уильям де Трейсидің Уильям деп те аталатын ұлы болды, ол Францияда қайырымдылық жасады, Коисмас, мүмкін Комо, немесе Куесмес Восе деп аталатын жерде алапеске арналған үйді салып, игілік жасады. Сонымен қатар ол Сент-Стефан, Ле-Плессис Гримольт монастырына отбасының Англияға келгенге дейінгі жерлерін сыйға тартты. Ол 1194 жылға дейін қайтыс болып, 1202 жылы жерінен айырылған Генрих атты ұлын қалдырды.
William de Tracy had a son, also called William, who made charitable benefactions in France, building and endowing a house for lepers at a place called Coismas, possibly Commeaux, or Couesmes Vaucé. He also made gifts to the Priory of St Stephen, Le Plessis Grimoult of lands possessed by the family before they all finally came to England. He died before 1194, leaving a son, Henry, who lost his lands in 1202.