Кіріспе

Сербия императоршасы, монах және қасиетті принцесса Милица Гребелянович тумасы Неманжич (шамамен 1760 жылы туған). 1335 11 қараша 1405) сондай-ақ Императрица (Царица) Милица деп те аталады, Сербияның корольдік жұбайы болды. Күйеуі қайтыс болғаннан кейін, ол 1389 жылдан 1393 жылға дейін Сербияның патшасы болып, оның ұлы, деспот Стефан Лазаревич кәмелетке толғанға дейін қызмет етті. Кейіннен ол Сербия православие шіркеуінің монахинясы болып, Евгения деген атпен танылды. Ол "Ананың дұғасы" және күйеуінің қайғысына арналған әйгілі өлеңінің авторы, Менің жесір күйеуім.

Регенттік

1389 жылы күйеуінің Косово шайқасында қайтыс болғаннан кейін, Милица Сербияны 1393 жылға дейін басқарды, содан кейін оның ұлы Стефан Лазаревич таққа отыру үшін жасқа толды. Косоводағы шайқастың салдары Сербия үшін өте қиын кезең болды. 1389 жылы қарашада Сербияның әлсіздігін пайдаланып, Косово шайқасынан кейін Сербияның әлсіздігін пайдаланғысы келген Сигизмундтың басшылығымен Венгрияға шабуыл жасады. Венгрлер сербтердің солтүстік бекіністерін басып алып, оңтүстікке қарай Крагуевацқа дейін енген. Ғалымдар бұл шабуылдың және одан кейінгі жылдары Венгрия мен Сербия арасында болған соғыстардың нәтижесі туралы пікірлері әртүрлі. Бұл жерлерді мажарлар тастап кеткен болуы мүмкін, бұл милиция үшін кейбір жерлерді қайтарып алуды мүмкін етті. Косов шайқасында князь Лазар бастаған көшбасшылардың бірі Вук Бранкович Милицаның билігі үшін мәселеге айналды. Бранкович шайқастан бұрын Лазарды өзінің иегері ретінде қабылдады, ал қазір Лазар өлді, ал оның ұлы кәмелетке толмаған, ол Миликаны құлатуға тырысты. Нәтижесінде корольдік регент өзін екі амбициялық жаудың, мажарлар мен Бранковичтің арасында ұстады, олар енді бірлесіп келіссөздер жүргізіп, одақ құру алдында болды. Қысым 1390 жылдың жазында Осман әскері Милика шекарасына жеткенде жалғасты, ол Осман әмірлігін қабылдап, түріктерге өз жерлері арқылы еркін өтуіне мүмкіндік беруден басқа жолды көрмеді. Бранкович пен Милица арасындағы бұл дау өте қысқа уақытқа созылса да, Милицаны жамандаудың үгіт-насихат науқанын бастауға итермелеген көрінеді. Сондықтан, ол ғалымдарды Косово шайқасы туралы алғашқы деректерге әсер еткен болуы мүмкін деп сендірді, онда Бранкович сұлтан Мурадпен құпия келіссөздер жүргізу арқылы князь Лазарға қарсы сатқындық жасады деп айыпталады. Кейінгі кездегі Сұлтан Баязид I-мен дипломатиялық келіссөздерде Евгения мен Евфемия, Серрестің бұрынғы Василиссасы, екеуі де 1398/99 жылдары Сұлтанның сарайына барды. 1403 жылы Евгения Серреске Султанға барып, оның екі ұлы мен Бранкович арасында туындаған күрделі дауда ұлы Стефан Лазаревичтің пайдасына дауласқан. Ол Дечанидің қоладағы Горосын жөндеуді тапсырды.

Өлім және жерлеу

Ол өзінің монастырында, Любостиньяда жерленген. Сербия православие шіркеуі оны қасиетті деп жариялады.

Көше атаулары

Орталық Сербияда бірнеше көшеге ханшайымның есімі берілген. Сербияның бір кездері өркендеген Тристеник қаласындағы басты көше Кнегинье милициясы деп аталады. Сербияның Тристенік қаласы - Любостинья монастырындағы оның жерленген жеріне ең жақын ірі қала. Лазаревацта, Лукавица ауданында да Кнегинге милиция көшесі бар. Көшенің ұзындығы шамамен 250 м. Бұл көшеге жақын жерде Колубарский trg және Зивовина Зуйовица көшесі орналасқан.