Сюжет

15 жастағы ағылшын жігіті Пол Харрисон өзінің бай бизнесмен әкесімен Парижде тұрып, жақында Парижде туысымен бірге тұратын 14 жастағы жетім француз қыз Мишель Латурмен дос болады. Алайда Мишель өзінің Montmartre пәтеріндегі жағдайды алаңдататын зиянды деп санайды. Бірге Пол мен Мишель қашуға шешім қабылдайды. Олар Камаргтың ыстық саздықтарына барады, онда Мишельдің өте кішкентай коттеджі бар, ол және оның жуырда қайтыс болған суретші әкесі Арльдегі үйінен мезгіл-мезгіл қашып кетеді. Пол мен Мишель үйге қоныстанды, ғашықтар болды, балалы болды және жауапты ересектер ретінде ойнады. Жол бойында әрқайсысы отбасы өмірінің көптеген қиындықтарын ашады. Екеуінің оқиғасы полиция Пауль мен Мишельді тапқанда аяқталады.

Жалғасы

1974 жылы шыққан "Поль мен Мишель" фильмінің жалғасында жас отбасы қайта қосылады. Пауыл Мишельдің жаңа махаббат қызығушылығымен ғана емес, сонымен қатар жұмысты, колледжді және отбасын теңестіруде кездесетін қиындықтармен де күресуі керек.

Өндіріс

"Альфи" фильмінің табысынан кейін режиссер Льюис Гилберт "Парамаунт" компаниясымен табысты келісімшартқа отырды. Ол студия үшін "Қос әке" фильмінен бас тартты, өйткені олар оған фильмді өзі қалағандай түсіру үшін жеткілікті бюджет бермеді. Оның орнына Гилберт студияның басшысы Роберт Эвансқа жаңа жобаны ұсынды: Таңертең, түскі және түн, онда үш махаббат тарихы бар, біреуі екі балаға, біреуі екі орта жастағы адамға, біреуі екі қартқа қатысты. Эванс Гилберттің жастарға қатысты жазғандарын оқығанда, ол фильмді оларға ғана арнап түсіруді ұсынды. Гилберт келісті. Екі ілгіш кеңінен тексерілгеннен кейін табылды. Гилберт біріншіге Изабел Аджаниді таңдағысы келді, бірақ оны таба алмады.

Сыншылар

Роджер Эберт фильмге бір жұлдызды баға берді, оны жасөспірімдер арасындағы жыныстық қатынасты бейнелеуі үшін қатты сынға алды: "Олардың жыныстық қатынасқа деген 'әділетсіздігі' ақыры, жай ғана лас. Ең жаманы, фильмге ондай нәрсе ұнайды". "Чикаго трибьюн" газетінің маманы Джин Сискел де фильмге бір жұлдыз беріп, оны "көпшілікке ұнайтын оқиға" деп атады. Variety журналының Артур Д. Мерфи келісіп, фильмнің сюжеті "ерең ересектердің санасын қажет етеді", бірақ "қажетті емделудің жоқтығын, көбінесе патронаттық түрде voyeuristic болып табылмайды". Газеттің редакторы Говард Томпсон фильмді "теңіздің жауын-шашынды" деп атады. The Monthly Film Bulletin журналының Бренда Дэвис жазғандай, продюсер-режиссер Гилберт "кейде жанашырлық емес, күлдіріп көруге шақырады. Әңгіменің өзі де қисынсыз, диалогтары қазіргі жасөспірімдерге жат сияқты". Алайда Дэвис Анисе Альвинаны "қауіпті ерте жастағы сұлулығы бар және ең ұят жағдайлардан аман қалуға тырысатын" актриса ретінде мақтады. Лос-Анджелес Таймс газетінің Кевин Томас "Достар" фильмін екі басты рөлдің де "жеңімпаз қойылымдары" бар "сирек кездесетін нәзіктік пен сүйкімділік" деп атап, оң пікір жазды. 2005 жылы "Senses of Cinema" журналына жазған Скотт Мюррей "Друзьялар" киносы сын-тестілердің жағымсыз қабылдауына қарсы шықты. Ол фильмнің ең үлкен күш-қуаты "аркадияны, өмір сүру мүмкін болатын, біз армандағандай, сиқырлы, қорғалған жерді еске түсіруінде" деп сенді.