Кіріспе

Үнді саясаткері Бинай Ранджан Сен, CIE, ICS (1 қаңтар 1898 жыл, Дибругарх, Үндістан 12 маусым 1993 жыл, Калькутта, Үндістан), Үндістанның дипломаты және Үндістанның азаматтық қызмет офицері. Ол БҰҰ-ның Азық-түлік және ауыл шаруашылығы ұйымының (ФАО) бас директоры (1956-1967) болды. Ол 1943 жылғы Бенгалиядағы ашаршылық кезінде (1942-1943 жж.) көмек комиссары ретінде өзінің тәжірибесіне сүйене отырып, ФАО-ны деректерді жинау бюрократиясынан әлемдік аштыққа қарсы негізгі күшке айналдырды.

Өмірбаян

Ол Калькутта университетінің Шотланд шіркеу колледжінде, кейін Оксфорд университетінде оқыды. Сэн 1922 жылы Бенгалиядағы Үндістан мемлекеттік қызметінде қызмет етті. Бүкіл Үндістанға арналған азық-түлік бас директоры (1943-1946) болып жұмыс істегені үшін 1944 жылы Үнді империясының орденінің серіктесі болып тағайындалды. Ол өзінің мәселелерін халықаралық аренаға БҰҰ-ға Үндістанның алғашқы делегациясының мүшесі (1947), АҚШ-тағы Үндістанның елшісі және Италия, Югославия, Жапония және Мексика сияқты бірнеше басқа елдерде жеткізді. Ол 1956 жылы Бас директор болып тағайындалғанға дейін ФАО-ның түрлі жобаларында жұмыс істеді. 1942-1943 жылдары Бенгалиядағы ашаршылық кезінде ол көмек комиссары болған кезде, оның аштықтың алдын алу миссиясы белгіленді. 1960 жылы әлем халқының жартысы тамақ тапшылығынан зардап шегетінін айтып, Сэн Аштықтан азат ету науқанын жариялады. "Аштық - бұл қашып құтылмас әрі шешілмейтін мәселе емес, - деп қосты ол. - Бұл ескі ауыртпалықты бақылауға алу біздің қолымызда". Бұл 1963 жылы Вашингтонда өткен Дүниежүзілік азық-түлік конгресіне әкелді, оған 100-ден астам елден келген өкілдер қатысты.