Кіріспе
Неміс опера және театр режиссері Гёц Фридрих (1930 жылы 4 тамызда Наумбургте, Германия 2000 жылы 12 желтоқсанда Берлинде, Германия) неміс опера және театр режиссері. Ол (Шығыс) Берлиндегі Komische Oper Berlin-де Уолтер Фелленштейннің студенті және көмекшісі болды, онда ол өзінің алғашқы туындыларын режиссерлік етті. Ол алғаш рет 1972 жылы Байройтте Вагнердің "Таннхаузер" операсының айтыс туғызған қойылымымен халықаралық танымалдыққа ие болды. Сол жылы Стокгольмде "Дженуфа" қойылымында жұмыс істеп жүргенде батысқа кетеді. 1972 жылдан 1981 жылға дейін Гамбург мемлекеттік операсының бас режиссері болды. 1977-1981 жылдары ол Лондонның Ковент-Гардендегі Корольдік опера театрында қойылымдар директоры болды, онда ол Бергтің Лулу операсының үш актілік аяқталуының алғашқы британдық қойылымдарын сахналады. 1981 жылы ол Берлиндегі Deutsche Oper опера театрының бас директоры лауазымына ие болды, онда 2000 жылы қайтыс болғанға дейін болды, опералық репертуардың барлық түрінде қойылымдарды сахналады. Ол Вагнердің шығармаларымен танымал болды. Ол Ковент-Гарденде өзінің алғашқы "Жылқа" қойылымын (1973-1976, Колин Дэвис жетекшілік еткен) сахналады. Жозеф Свободаның жобалары айналдырушы гидравликалық платформаға негізделген. 1980 жылдары ол Берлиндегі Deutsche Oper үшін жаңа қойылымды (осылай аталған "Уақыт туннелі" сақинасы) басқарды. Кейін Ковент-Гарден бұл өндірісті Das Rheingold-тан кейін тасталған Юрий Любимовтың жоспарланған өндірісін ауыстыру үшін импорттады. Бернард Хайтинк екінші Фридрих сақинасының толық циклдерін 1992 жылы жүргізді. Сондай-ақ, спектакль Вашингтон мен Жапонияда қойылды. 1976 жылы Мюнхенде Йозеф Тальдың "Дие Версухунг" (Сығу) пьесасының әлемдік премьерасын басқарды. Ол Лучано Берионың "Un re in ascolto", Ингвар Лидхольмнің "Ett Drömspel" және Хензедің "Медюзаның жағасы" фильмдерінің әлемдік премьераларын басқарды. Ол Нью-Йоркте орналасқан Америка Берлин Операсы Қорының (ABOF, қазір Опера Қоры деп аталады) бастамашысы болды. DVD-де қол жетімді оның туындылары арасында 1974 жылы түсірілген Саломе (Тереза Стратаспен) және 1981 жылы түсірілген Электра (Леони Рысанек пен Астрид Варнаймен), екеуін де Карл Бём жүргізді; 1979 жылы түсірілген Фальстаф (Габриэль Баккьермен) және 1992 жылы түсірілген Die Frau ohne Schatten (Шерил Студермен және Томас Мозермен), екеуін де сэр Георг Солти жүргізді; және 1982 жылы Байройтте түсірілген Лохенгрин (Питер Хофманмен және Каран Армстронгпен), режиссері Волдемар Нельсон. Оның 1972 жылы Байройтте "Таннхаузер" (Дэме Гвинет Джонс Елизавета мен Венера ролімен) "талашқа салған" қойылымы DVD-де де, сондай-ақ Берлиндегі "Die tote Stadt" (Армстронгпен, 1983) және "Тристан и Изольда" (Рене Колло мен Джонспен, 1993) қойылымдары бар.
Götz Friedrich (4 August 1930 in Naumburg, Germany – 12 December 2000 in Berlin, Germany) was a German opera and theatre director. He was a student and assistant of Walter Felsenstein at the Komische Oper Berlin in (East) Berlin, where he went on to direct his early productions. He first came to international prominence with a controversial 1972 production of Wagner's Tannhäuser at Bayreuth. He defected to the West whilst working on a production of Jenůfa in Stockholm later the same year. From 1972 to 1981 he was principal director at the Hamburg State Opera. Between 1977 and 1981, he was also director of productions at the Royal Opera House at Covent Garden in London, where he staged the first British performances of the three act completion of Berg's Lulu. In 1981 he took up the post of general director of the Deutsche Oper Berlin where he stayed until his death in 2000, staging productions across the whole of the operatic repertoire. He was particularly known for his productions of Wagner. He staged his first production of the Ring at Covent Garden (1973–76, conducted by Colin Davis). The designs by Josef Svoboda centred on a revolving hydraulic platform. In the 1980s he directed a new production for the Deutsche Oper in Berlin (the so called 'Time Tunnel' Ring). Covent Garden later imported this production to replace a planned production by Yuri Lyubimov, which had been abandoned after Das Rheingold. Bernard Haitink conducted complete cycles of the second Friedrich Ring, in 1992. The production was also staged in Washington and Japan. In 1976 he directed the world première of Josef Tal's Die Versuchung (The Temptation) in Munich. He directed the world premières of Luciano Berio's Un re in ascolto, Ingvar Lidholm's "Ett Drömspel" and Henze's Raft of the Medusa. He was the initiator of The American Berlin Opera Foundation (ABOF, now named The Opera Foundation), located in New York City. Among his productions available on DVD are a 1974 film of Salome (with Teresa Stratas) and a 1981 film of Elektra (with Leonie Rysanek and Astrid Varnay), both conducted by Karl Böhm; a 1979 Falstaff (with Gabriel Bacquier) and a 1992 Die Frau ohne Schatten (with Cheryl Studer and Thomas Moser), both conducted by Sir Georg Solti; and a 1982 Bayreuth production of Lohengrin (with Peter Hofmann and Karan Armstrong), conducted by Woldemar Nelsson. His "controversial" 1972 Bayreuth production of Tannhäuser (with Dame Gwyneth Jones as Elisabeth and Venus) is also available on DVD, as are his Berlin productions of Die tote Stadt (with Armstrong, 1983) and Tristan und Isolde (with René Kollo and Jones, 1993).
Жеке өмір
Фридрих Рут Мария Кубичекке үйленген, олардың Александр есімді ұлы болды. Сопрано әншісі Каран Армстронгпен некелескеннен кейін, оның Йоханнес деген тағы бір ұлы болды.