Кіріспе

Денеңіздің рецессиясы 40 жастан асқан ересектерде жиі кездесетін проблема, бірақ ол жасөспірім кезінен немесе 10 жастан бастап пайда болуы мүмкін. Бұл ауру тақтаның тамыр қатынасының төмендеуімен немесе сол кезде пайда болуы мүмкін (алвеолалық сүйектің рецессиясы).

Жіктеу

Гингивальдық рецессияны жіктеу үшін әртүрлі жіктелімдер ұсынылды, Миллердің жіктелу жүйесі ең кең таралған. Күнделікті клиникалық тәжірибеде кездесетін көптеген жағдайларды қазіргі сыныптау жүйелерінің критерийлеріне сәйкес жіктеу мүмкін емес. Кумар мен Масаматттың жіктеу жүйесі қазіргі жіктелімдерге сәйкес жіктеуге болмайтын жағдайларды қосу үшін пайдаланылатын рецессиялық ақаудың жан-жақты суреттемесін береді. Палаттық рецессиялар (PR) үшін бөлек жіктеу жүйесі берілген. Жаңа кешенді жіктеу жүйесі рецессияны тіс аралық қапшықтардың орналасуы мен ауыз / тіл / лакталь рецессиялар негізінде жіктейді. Кумар мен Масаматидің жіктеу жүйесі Миллер жіктелуінің шектеулерін жеңуге тырысады.

Түйежаңқаны трансплантациясы

Тіс тістерінің рецессиясының пішініне және тістердің айналасындағы сүйек деңгейіне байланысты, тіс тістерінің рецессиясы аймақтарын жаңа тіс ұлпасымен регенерациялау мүмкін. Бұл процедуралар, әдетте, жергілікті анестезиямен немесе бейімделген адам қалайтын седациясыз аяқталады. Бұл рецессияны жабу үшін іштегі тістек тінін ауыстыруды (педикульді трансплантация деп аталады) немесе ауыздың төбесінен гингивальдық немесе дәнекерлік тіннің еркін трансплантатын (жеңіл гингивальдық трансплантатты немесе субэпителиялық дәнекерлік тін трансплантатын) пайдалануды қамтиды. Сонымен қатар, пациенттің өз аузынан алынған тіннің орнына акселералды дермалық матрица (өңдеуден өткен донорлық адам терісі) деп аталатын материалды қолдануға болады.

Өсу факторларын қолдану әдістері

Соңғы жетістіктерде тромбоциттерден алынған өсу факторы (PDGF) инфузиясы сүйек трансплантатының материалдарын енгізуге мүмкіндік берді. Бұл материал әдетте жасушалық матрицамен біріктіріліп, содан кейін аллотрансплантпен жабылған жұмсақ сүйек пастасын құрайды. Бұл типті сүйек пен ұлпа клеткалық матрицаның (ортафильлер деп те аталады) дамуы пациенттің сау сүйектері мен жұмсақ ұлпаларымен көбірек остеоинтеграцияға әкеледі. Мұндай процедуралардан кейін сауығу 2 - 4 аптаны қажет етеді. Бірнеше айдан кейін нәтижелерді бағалауға болады және кейбір жағдайларда жаңа тінді оңтайлы нәтиже алу үшін өте кішігірім процедурада қайта құру қажет. Рецессия периодонтальдық сүйектің жоғалуымен бірге болмаған жағдайда рецессия аймағының толық немесе толықтай қамтылуын қамтамасыз ету мүмкін.