Кіріспе

Фрэнк Николс (1699 - 7 қаңтар 1778) - ағылшын дәрігері. 1728 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. Ол жас кезінде Оксфорд университетінде анатомияның оқушысы болды және 1730 жылдары Лондонға көшіп барды.

Өмір

Джон Николстың екінші ұлы (өлген 1714 жылы) Трейрейф, Корнуолл, адвокат, ол Лондонда дүниеге келді. Ол Вестминстер мектебінде білім алып, Оксфордтың Эксетер колледжіне оқуға түсті. Ол 1714 жылы 4 наурызда оқуға түседі. Оның ұстазы Джон Хавиланд болды. Классикалық пәндерден басқа физиканы оқып, B. А. А. 14 қараша 1718 жыл, М. А. 1721 жылдың 12 маусымы, М. Б. 16 ақпан 1724, 16 наурыз 1729 жылы. Ол Оксфордта анатомия бойынша дәріс оқыды, университетте оқырман ретінде, медицинаны бітіргенге дейін. Оның дәрістеріне көпшілік қатысып, көбінесе минуттық анатомияға арналды, содан кейін сирек оқытылды. Ол қан тамырларының кішкентай құрылымын көрсетті, Корольдік қоғам алдында артерияның ішкі және ортаңғы қабаты бүтін болып қалған кезде жарылуы мүмкін екенін дәлелдейтін тәжірибелерді көрсетті және осылайша бұрын түсінілмеген созылмалы аневризманың қалыптасу әдісін түсіндірді. Ол артериялардың жүйкемен қамтамасыз етілгенін байқады және бұл жүйкелер қан қысымын реттейтінін айтты. Ол тұңғыш рет коррозиялы препараттарды жасады, онда инъекциядан кейін ағзаның белгілі бір бөлігі көрініп тұрды, ал қоршаған құрылымдар бөлшектеліп алынып тасталды. Корнуолл қаласында дәрігер болып жұмыс істегеннен кейін ол Лондонға қоныс аударды. 1728 жылы Ф.Р.С. және 1732 жылы Корольдік дәрігерлер колледжінің мүшесі болып сайланды. Ол Францияда Уинслоудың кейбір дәрістеріне қатысып, Италияда Джованни Баттиста Морганни мен Санторинусты көрді; қайтып оралғаннан кейін Лондонда анатомиялық дәрістер бере бастады. 1734 жылы ол дәрігерлер колледжінде Гульстонның лекцияларын берді, "Жүрек құрылымы мен қан айналымы туралы"; және тағы 1736 жылы "Уринарлық органдар туралы, себептері, симптомдары және таспен емдеу". Ол 1739 жылы Харвейлік орацияны және 1748 жылы Лумлеяндық лекцияларды өткізді, оның ашылу лекциясы "De Anima Medica" 1748 жылы 16 желтоқсанда берілді, ал 1750 жылы жарияланды (2-ші редакция). 1771; үшінші редакция. 1773) деген кітапта жазылған. Колледж 1749 жылы оның басына сайланғандардың немесе кеңестің құрамына кіші адамды сайлады, содан кейін ол Лумлеяндық дәріс беруден бас тартты. 1753 жылы ол Георг II-нің дәрігері болып тағайындалды. Ол патшаның өлімінен кейін денесін тексерді және оң жақ қарыншаның жарылуын анықтады, ол оны Корольдік қоғамның президенті Джордж Паркерге жазған хатында сипаттады. Бұл 1760 жылы Философиялық мәмілелерде басылып шығарылған. Ол 1762 жылы ұлы Джонның білім алуына көмектесу үшін Оксфордқа барды, ал ұлы бітіргеннен кейін Эпсомға барды, ол 1778 жылы 7 қаңтарда қайтыс болғанға дейін өмір сүрді. Оның денсаулығы ешқашан жақсы болған емес, өмір бойы температурасы жиілеп, кейде абсцесстер пайда болады. Ол осы аурудан, әрине туберкулезден қайтыс болды.

Шығармалары

1732 жылы Оксфордта өзінің лекцияларының жинағын жариялады, ал 1738 жылы Лондонда кеңейтілген басылымын жариялады, "Compendium Anatomico œconomicum", - анатомия, физиология, ауру анатомиясы, фармакология және акушерлік туралы кестелік жиынтық, жеті жүз сегіз беттен тұратын диаграммалармен. Уильям Харви мен Кристофер Терннің кіші масштабтағы ұқсас түйіндемелері болды; Николздің анатомиялық кестелері сэр Чарльз Скарбургтің баспа кестелерімен ұсынылған болуы мүмкін. 1751 жылы жарық көрген "The Petition of the Unborn Babies to the Censors of the Royal College of Physicians of London" атты анонимді кітапша оған тиесілі. Ол ауруханаларда жатқанға қарсы; ол оның және колледждің кейбір аға мүшелерінің арасында айырмашылықтар бар екенін көрсетеді. Покус жұмыста, доктор Роберт Несбит; Маулус, доктор Мауль; және Беребоун, доктор Уильям Барроуби. Оған жауап ретінде "Адам акушерлігінің ақталуы" (1752) атты кітапты жазған.

Отбасы

Ол доктор Ричард Мидтің қызы Элизабетпен үйленді және бес балаға ие болды. Олардың бір қызы және бір ұлы Джон (1745-1832), Линкольн қонақүйінің заңгері, Блетчинглидің 1783-1887 және Трегонияның 1798-1802 жылдары депутаты болды.