Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық философ және психолог (1894-1971) Сесил Алек Мейс (22 шілде 1894 7 маусым 1971) әдетте C. A. Мейс деп аталады, британдық философ және өнеркәсіптік психолог. Ол ақшалай ынталандыру және мақсат қою теориясы бойынша еңбегімен танымал.
British philosopher and psychologist (1894–1971)
Cecil Alec Mace (22 July 1894 – 7 June 1971) usually cited as C. A. Mace, was a British philosopher and industrial psychologist. He is best known for his work on monetary incentives and goal setting theory.
Өмір
Мейс 1894 жылы 22 шілдеде Мэри мен Уолтер Мейстің отбасында Англияның Норвич қаласында дүниеге келген. Ол 18 жасында үйден кетіп, Кембридж университетіне оқуға түсті. Алайда, ол оның орнына Квинс колледжінде моральдық ғылымдарды оқыды. Ол философ Г. Э. Мурдың оқушысы болды. Кембридждегі алғашқы эксперименталды психология зертханасын құрған британдық психолог Чарльз Сэмюэл Майерс тағы бір ұстаз болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Мурдың пацифизмге деген көзқарасын бөліскен Мейс соғыстан бас тартты. Оның орнына Дартмур түрмесіне жіберілді, онда ол қамауда болудың психологиялық әсерін зерттеді. Соғыстан кейін ол Нотингэм университетінде философия және психология бойынша оқытушы болып тағайындалды. 1922 жылы Марджори Лебусқа үйленді және олардың екі ұлы болды. 1925 жылы ол эксперименталды психология зертханасын ашу үшін Сент-Эндрюс университетіне оқуға түседі. Ол эксперименталды психология бойынша алғашқы курстарды енгізді және 1927 жылы зертхана құрды. 1932 жылы Лондонның Бедфорд колледжінде оқырман болды. Ол Британдық психологиялық қоғамның тұңғыш президенті, профессор Беатрис Эджеллдің басшылығымен жұмыс істеді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Мейс Лондондағы Король колледжінде психология бөлімінің меңгерушісі болып тағайындалды. Кафедра 1944 жылы Бёркбекке ауыстырылды және Мейс Психологияның алғашқы Бёркбек кафедрасы болды, ол 1961 жылы зейнетке шықты. Мейс 1971 жылы 9 маусымда қайтыс болды.
Mace was born on 22 July 1894 to Mary and Walter Mace in Norwich, England. He left home at 18 for Cambridge University, intending to study for holy orders. However, instead he chose to read Moral Sciences at Queens' College, Cambridge. He studied under the philosopher G. E. Moore. The British psychologist Charles Samuel Myers, who started the first experimental psychology laboratory in Cambridge, was another mentor. At the outbreak of World War I, Mace who shared Moore's pacifism, refused to fight. Instead he was sent to Dartmoor prison where he studied the psychological effects of imprisonment. Following the war, he was appointed Lecturer in Philosophy and Psychology at the University of Nottingham. He married Marjorie Lebus in 1922 and they had two sons. In 1925, he joined St Andrews University to start an experimental psychology laboratory. He introduced the first courses in experimental psychology and set up a laboratory in 1927. In 1932, he became a Reader a Bedford College, London. He worked under the direction of Professor Beatrice Edgell, the first woman President of the British Psychological Society. During World War II, Mace was appointed a Head of Psychology at King's College, London. The department was transferred to Birkbeck in 1944 and Mace became the first Birkbeck Chair of Psychology, a position he retired from in 1961. Mace died on 9 June 1971.
Ықпал
Мейстің "Көгертулер: кейбір тәжірибелік зерттеулер" (1935) еңбегі жұмысшыларды негізінен ақша ынталандырады деген пікірді жоққа шығарды. Ол сондай-ақ адамдардың "жұмысқа деген ықыласы" бар екенін айтты. 1935 жылы ол мақсат қоюдың алғашқы эмпирикалық зерттеулерін жүргізді. Оның ең ықпалды кітаптары "Сибилла" немесе "Прарочествоның қайта жаңғыруы" және "Зерттеу психологиясы" болды.
Mace's work on Incentives: Some Experimental Studies (1935) discredited the notion that workers are primarily incentivized by money. He also stated that people have a "will to work." In 1935, he conducted the first empirical studies of goal setting. His most influential books were Sibylla; or the Revival of Prophecy and The Psychology of Study.