Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық армия офицері (1738-1813) генерал сэр Уильям Медоус КБ (31 желтоқсан 1738 - 14 қараша 1813) британдық армия офицері. 1756 жылы әскер қатарына кірді. 1788 жылы ол Бомбей губернаторы болып тағайындалды, 1790 жылы Мадрас губернаторы болды. Сол жылы 15000 сарбаздың бастауымен Майсурдың Типу сұлтанына шабуыл жасады. Ол жеңілдетілген жарақат алды, маңызды шабуылды дұрыс қолданбады және соғыстың Ұлыбританияның пайдасына аяқталуына дейін өзін-өзі өлтіруге тырысты. 1801 жылы ол Ирландияның бас қолбасшысы болып тағайындалды.
British Army officer (1738–1813)
General Sir William Medows KB (31 December 1738 – 14 November 1813) was British Army officer. He entered the army in 1756 and saw action in North America, the Cape, and India. In 1788 he was appointed Governor of Bombay, transferring to become Governor of Madras in 1790. That year, at the head of 15,000 men, he attacked Tipu Sultan of Mysore. In a see saw campaign he was slightly wounded, mishandled a crucial assault and attempted suicide before the war ended in Britain's favour. In 1801 he was appointed Commander in Chief, Ireland as a full general.
Әскери мансап
Сэр Уильям - Ричард Парктің рейнджерінің орынбасары Филипп Медоустың және 1734 жылы үйленген Кингстон графы Уильям Пьерпонттың қызы леди Фрэнсис Пьерпонттың ұлы. Итондағы жылдарынан кейін (1755-56) ол британ армиясына 1756 жылы 50-ші жаяу полкінің прапорщигі ретінде кірді. 1760 жылы ол өзінің полкімен бірге Ұлы Фридрихтің лейтенанты ретінде Батыс Германияны француздарға қарсы қорғап жүрген принц Фердинанд Брауншвейгтің қол астындағы одақтас әскерге қосылды. Медоус 1764 жылдың наурызына дейін Германияда қалды. 1769 жылы 5-ші жаяу полкінің подполковниктік орнын алып, 1773 жылдың қыркүйегінде 12-ші жеңіл драгундыққа ауысты. Сол жылы Медоус Франсис Аугуста Хаммертонға үйленді.
Sir William was the son of Philip Medows, deputy ranger of Richmond Park, and Lady Frances Pierrepont, daughter of William Pierrepont, Earl of Kingston who married in 1734. Following on from his years at Eton (1755 56), he entered the British Army as an ensign in the 50th Regiment of Foot in 1756. In 1760 he went with his regiment to join the allied army under Prince Ferdinand of Brunswick, who as Frederick the Great's lieutenant was defending western Germany against the French. Medows remained in Germany till March 1764. In 1769 he obtained the lieutenant colonelcy of the 5th Regiment of Foot, exchanging in September 1773 into the 12th Light Dragoons. Later the same year, Medows married another lady, Frances Augusta Hammerton.
Солтүстік Америка, Кейп және Үндістан
1775 жылдың қыркүйегінде Медоуз 55-ші жаяу полкке ауыстырылды, ол Американың тәуелсіздік соғысында күресу үшін Он үш колонияға жіберілуі тиіс еді. 1776 жылы 14 мамырда ол 55-ші полктен 1-ші гранадерлер батальонына командалық міндет жүктеді. Бұл уақытша құрылым генерал Хоу армиясындағы полктердің жартысының гранадерлік роталарын біріктіру арқылы құрылды. Ол 1777 жылдың қыркүйегінде Брандивайн шайқасында ерекшеленіп, онда өзінің гранадерлерін басқарып ауыр жарақат алды. 1777 жылдың қарашасында лейтенант-полковник Уильям Уолкотттың Германтаундағы шайқаста алған жарақаттарынан қайтыс болғаннан кейін Медоуз қайтыс болған Уолкоттың орнына 5-ші полкке ауысты. Алайда, ол 1-ші гранадерлік батальонға басшылық етіп, оларды 1778 жылы маусымда Монмут шайқасында тағы да әрекетке алып келді. 1778 жылдың қазан айында британдықтардың Батыс Үнді аралдарына шабуылға дайындық барысында Медоуз Гренадерлер командасынан кетіп қалды. Медоуз, қазір жергілікті генерал-бригадирдің атағын иеленіп, 1778 жылдың желтоқсан айында Сент-Люсия шайқасында генерал Джеймс Грант армиясының алдыңғы корпусына қолбасшылық етті, тағы да өзін ерекше ерекшеленді. Типу ақырында бейбітшілік орнатуды талап етті, ал 25 ақпанда келіссөздер жүргізіліп жатқанда, шайқас аяқталды. Келесі күні Медоус өзіне үш рет оқ атып, өзін-өзі өлтіруге тырысты. Оның себебі белгісіз, бірақ Корнуоллис 26 ақпандағы әрекеттері үшін Медоусты ешқашан кінәламады. Түпте 18 наурызда Серінгапатам келісім-шарты жасалды. Ол 1813 жылы 14 қарашада 74 жасында Батта қайтыс болды.
In September 1775 Medows exchanged into the 55th Regiment of Foot, which was due to be sent to the Thirteen Colonies to fight in the American Revolutionary War. On 14 May 1776, he was detached from the 55th to command the 1st Battalion of Grenadiers, a temporary formation created by combining the Grenadier companies of half the regiments in General Howe's army. He distinguished himself at the Battle of Brandywine in September 1777, where he was severely wounded commanding his Grenadiers. In November of 1777, following the death of Lt Col William Walcott of wounds he received at the Battle of Germantown, Medows exchanged back into the 5th Regiment in place of the deceased Walcott. He remained in command of the 1st Grenadier Battalion, however, and led them in action once again at the Battle of Monmouth in June 1778. In October of 1778, in preparation for the British invasion of the West Indies, Medows relinquished command of his Grenadiers. Medows, now holding the local rank of Brigadier General, commanded the Advance Corps of General James Grant's army during the Battle of St. Lucia in December of 1778, once again highly distinguishing himself. Tipu eventually sued for peace, and the fighting ended on 25 February while terms were negotiated. The next day, Medows attempted suicide, inflicting three bullet wounds on himself. While the reason for this is unknown, Cornwallis never blamed Medows for his actions on 26 February. Peace was eventually agreed, with Tipu agreeing to the Treaty of Seringapatam on 18 March. He died at Bath on 14 November 1813, aged 74.