Audacious-class ironclad

Кіріспе

Audacious класының темір-қапталдан жасалған соғыс кемелерін сэр Эдвард Рид Амирлиттің өтініші бойынша алыс шетелдегі станциялардағы екінші класты соғыс кемелері ретінде қызмет ету үшін жобалаған.

Негізгі деректері мен дизайны

Адмиралтействоны қозғаушы басты қозғаушы күш француз саясаты болды, ол қазірдің өзінде жақсы дамыған, осы алыс станцияға өздерінің шағын темір кемелерін жіберу. құрылыс жүргізіліп, оған рұқсат берілді. Бұл екі кеме де мұнаралы қарулы кемелер болды, және баспасөз жаңадан тапсырылған кемелерде мұнаралы қару-жарақ орнату туралы агитацияланды. Алайда, Адмиралтейство, ұзақ уақыт бойы табысты кең жағалаудағы темір кемелер жасалып, мұнаралы қарулы кемелер шығарылмағандықтан, аз ығысулы және шектеулі арақашықтықтағы жағалауды қорғау кемелерінен басқа, кең жағалаудағы принциптен ауытқудан бұрын Монарх пен Капитанның бағалауын күту жақсы деп шешті. Кемелер Ұлыбританиядан алыс суларда қызмет етуге арналған болғандықтан және сол кездегі бу қозғалтқыштарының тиімділігі шектеулі болғандықтан, оларды толық желкенді қондырғымен жабдықтау қажет болды. Рид кемеге толықтай жабдықталған кемеде, оның орталық батареясында жүретін қару-жарағы, мачталар мен арматуралар кедергісіз болатын, ең жақсы әдіс екендігіне деген сенімінен ешқашан тайған емес. Сондықтан жобалаушы да, Адмиралтейство да бұл кемелер мұнаралы артиллериямен жабдықталмауы керектігіне толықтай келісті. Кейіннен кеме кемеге айналдырылды, оны басқару үшін аз адам қажет болды. Кемелер сол кезде бес жылдан астам уақыт бойы жасалып келген "Коньки" желісі бойынша жобаланған. Рид ескі кеме өлшемдері бойынша қару-жарақ, бронь және машиналардың барлығы көрсетілген талаптарға сәйкес келмейтінін анықтады және тоннажды арттыруды сұрады, бұл кеңеске қарсы болды. Алғашқыда төрт кеме қажет болған, бірақ тек екеуі ғана салынды. Адмиралтейство Парламенттің алдында бірінші лорд берген уәдесін орындаған соң, қалған екі кемені тендерге шығарды. Әр түрлі жобалар ұсынылды: Маре & Компанияның кең жағалауы мен мұнаралы кемесі, Палмерстің кең жағалауы, Темза темір комбинатының басқа кең жағалауы және Нейперс, Самудас және Лейрдс Ко & Sons мұнаралы кемелері. Олардың барлығы қандай да бір жағынан жеткіліксіз деп шешілді және ақыр соңында үшінші және төртінші кемелер, біраз кешіктіріліп, Адмиралтейство жобасына жасалды. Бұл соғыс кемелерінің бірінші біртекті класы болды , ол 1940 жылдан бастап , және соңғысы 1945 жылға дейін .

The principal motivation driving the Admiralty was the French policy, already well advanced, of dispatching their own small ironclads to these same distant stations. was under construction, and had been authorised. Both of these were turret armed ships, and the press agitated for a turret mounted armament in these newly ordered ships. The Admiralty, however, decided that as there had been built a long succession of successful broadside ironclads, and no turret armed ships had been produced other than some coastal defence ships of low displacement and limited range, it would be better to await the assessment of Monarch and Captain before departing from the broadside principle. As the ships were intended for service in waters far distant from Britain, and given the limited efficiency of the steam engines of the period, it was necessary to equip them with a full sailing rig. Reed never wavered from his belief that in a fully rigged ship armament carried in a central broadside battery was the superior method, being unobstructed by masts and rigging. Both the designer and the Admiralty were therefore in total agreement that these ships should not be armed with turret mounted artillery. The rig was later converted to a barque rig, which required fewer hands to manage. The ships were designed following the lines of , by then, more than five years old. Reed found that, on the dimensions of the older ship, the armament, armour and machinery would all be insufficient for the stated requirements, and asked for an increase in tonnage, which was reluctantly granted by the Board. Although four ships were required, initially only two, and were laid down. The Admiralty, following a commitment made to Parliament by the First Lord of the Admiralty, put the other two ships out to tender. Submissions of various designs were received: a broadside and turret ship from Mare & Company, a broadside ship from Palmers, a different broadside ship from Thames Ironworks, and turret ships from Napiers, Samudas and Lairds Co & Sons. All were determined to be in some way inadequate, and ultimately the third and fourth ships were built, with some delay, to the Admiralty design. This class was the first homogeneous class of battleships to be launched since the , and the last until the .

Кемелер

: 1869 жылы 27 ақпанда ұшырылған. 1902 жылы HMS Fisgard деп қайта аталып, Деполық кеме ретінде қайта жіктелді. 1914 жылы HMS Imperieuse деп қайта аталып, жөндеу кемесі ретінде қайта жіктелді. Сатылып, бөлшектеледі: 1927 жылы 12 наурыз. 1901 жылы деполық кеме ретінде қайта жіктелді. 1904 жылы HMS Эребус деп қайта аталды. 1906 жылы HMS Fisgard II деп қайта аталып, оқу кемесі ретінде қайта жіктелді. 1914 жылы 17 қыркүйекте сүйретіп жүргенде батып кетті. 1890 жылы резервке қосылды, 1900 жылы көмір кемесіне айналдырылды. 15 мамыр 1906 жылы қоқыс шығаруға сатылды. 1875 жылы 1 қыркүйекте "Темір герцогпен" кездейсоқ соқтығысқаннан кейін батып кеткен.