Кіріспе

Ресурс экономикасында Хартвик ережесі өндірілген капиталға (ғимараттар, жолдар, білім қорлары және т.б.) салынған инвестициялардың мөлшерін анықтайды. Бұл жаңартылмайтын ресурстардың азаюын өтеуге қажет. Бұл инвестиция қоғамның болашағы белгісіз болғанына байланысты өмір сүру деңгейінің төмендеуіне жол бермеу үшін жасалуда. Солоу (1974) өндірілген капитал мен табиғи ресурстардың бір-біріне ауыстырылуының белгілі бір дәрежесін ескере отырып, экономика үшін тұрақты тұтыну бағдарламасын жасаудың бір жолы өндірілген капиталды жеткілікті жылдам жинақтау болып табылады, сондықтан сарқылатын ресурс қорларының қысқаруы өндірілген капитал қорларының кеңейтуінен болатын қызметтерге дәл қарсы келеді. Хартвиктің ережесі көбінесе "инвестициялық ресурс рентасы" деп қысқартылады ұлттың қазіргі уақытта өндірілген сарқылмас ресурстардан алынған барлық рентаны инвестициялауын талап етеді, мұнда "аренда" ресурс қорларының иелеріне оралуын барынша арттыратын жолдармен анықталады. Бұл ереже көптеген капиталды тауарларға, соның ішінде табиғи капитал қорларына қатысты қолданылады. Кейбір капитал түрлеріне салынған жалпы инвестициялар мен басқа капитал түрлеріне салынған жалпы инвестициялар арасындағы айырмашылық "нағыз үнемдеу" деп аталады. Дүниежүзілік банк пен басқа авторлар көптеген елдерде нақты үнемдеуді бағалауда (Hamilton and Atkinson, 2006, 6-тарау). Ұлттың нақты жинақтауының оң мәні ұзақ мерзімді экономикалық тұрақтылық мүмкіндігімен байланысты.

Сын

Экологиялық экономист Клайв Спаш Хартвиктің ережесін "реализмнің өзіндік жетіспеушілігі" үшін сынға алды. Ол адамның жасаған капиталына байланысты: құнсыздануға жол бермеу, табиғи капиталды толықтырудың орнына ауыстыру және табиғи капиталдан өндірілгеннің орнына байланысты емес.