Кіріспе
Бірінші халықтар мен Канаданың Корольдігі арасындағы келісім 1 (сонымен қатар "Тау форты келісім" деп аталады) - 1871 жылы 3 тамызда Корольдік пен Канаданың алғашқы халықтары - Анишинайб және Саздық крилер арасында жасалған келісім. 1871-1921 жылдар аралығында жасалған Санды келісімдер деп аталатын келісімдердің алғашқысы, бұл келісім негізінен бейбітшілік пен достық туралы болып саналады. Алайда, сегіз күндік келісімшарт жасау жергілікті топтардың "Конституциядан бас тартуға, босатуға, берілуге және Ұлылық патшасы патшайымға және оның мұрагерлеріне мәңгілік барлық жерлерді" оңтүстік Манитобадағы Таққа беруге келісуімен аяқталды. Алайда, Канаданың ресми адамдары мен жергілікті қауымдастықтардың оны жасаған кездегі түрлі ниеттері мен түсініктері бойынша, бұл келісім 21-ғасырдың аяғына дейін даулы болып саналады.
Treaty 1 (also known as the "Stone Fort Treaty") is an agreement established on August 3, 1871, between the Crown and the Anishinaabe and Swampy Cree, Canadian based First Nations. The first of a series of treaties called the Numbered Treaties that occurred between 1871 and 1921, this accord has been held to be essentially about peace and friendship. However, the eight days of treaty making ended with the Indigenous groups agreeing to "cede, release, surrender and yield up to Her Majesty the Queen and successors forever all the lands" in southern Manitoba to the Crown, in exchange for an annual annuity and material goods such as clothing and agricultural supplies. However, due to the different intentions and understandings of the Canadian officials and the indigenous communities at the time of its creation, this treaty continues to be considered controversial well into the 21st century.
Тарих
Stone Fort Treaty деп те аталатын 1-ші шарт 1867 жылы қазіргі Канада үкіметі құрылғаннан кейін және Манитоба провинциясы Канада Конфедерациясының бір бөлігі ретінде құрылғаннан кейін жасалған алғашқы шарт болады.
Мақсаттар
Келісім Канаданың ресми адамдары мен жергілікті жергілікті қауымдардың арасында жасалды, өйткені екі топ та жер мен ресурстардың қауіпсіздігін қалады. Анишинабе және батпақты кри халықтары дәстүрлі жерлерін сақтап қалуға тырысты, сонымен бірге қоныстанушылардың келуіне байланысты өмірдің жаңа түріне көшуде қауіпсіздікке қол жеткізді. Батыс елдерін анексиялау барысында Канада үкіметі жергілікті халықтарды өздерінің сауда-саттық аймақтарына қоныстандыруға бағытталған қозғалысына қосып алуға тырысты.
Келіссөздер
1-ші келісімге қатысты келіссөздер 1871 жылдың 27 шілдесінен 3 тамызына дейін сегіз күн бойы жүргізілді. Губернатор Арчибальд пен оның комиссары Вемис Симпсон бастаған Канада үкіметі жергілікті қауымдарды Лоуэр-Форт-Гарриде (немесе Стоун-Форт) келісімге қатысты келіссөздерге қатысуға шақырды. Оған ерлер мен балаларды қоса алғанда, мыңға жуық жергілікті адам қатысты, оларды Мис Ку Кенев немесе Қызыл Бөрік (Генри Принс деп те аталады) кіретін бірқатар басшылар басқарды. Содан кейін губернатор өзінің және Канада үкіметінің келіссөз шарттарын, соның ішінде резервтер идеясын енгізуді айтты. Алайда анишинайбтер үшін бұл келісімнің маңызы әлдеқайда зор болды, өйткені олар оны "Жаратушы бекіткен келісім" деп қарастырды, бұл олардың тіршілігін жалғастыруға кепілдік береді. Канада үкіметінен айырмашылығы, Анишинайб келісімді үкіметпен екі топтың да пайдасын көретін және бір-бірімен бірге өмір сүретін қарым-қатынастың бастамасы ретінде көрді. Анишинабе бұл ұсыныстарды өздерінің "инаконигевин" (заң) жүйесі арқылы қарастырды, онда олар жерді бір адамның немесе партияның ерекше және ерекше иелігі емес, ортақ тұлға деп санайды, мысалы, басқа да негізгі Жердегі өмірдің алғышарттары, соның ішінде ластанбаған ауа мен су. Келіссөздерден алынған деректерге сүйенсек, келісімшарттың қағидалары бойынша жердің көлемі туралы келіспеушіліктерге қарамастан, Анишинаби жер бөлу шарттарымен келісті, өйткені олар оны өздері мен келуші қоныстанушылар арасындағы араласпау және теңдік туралы келісім ретінде түсінді; олар ауыл шаруашылығы үшін қажетті жерді бөлісті, сонымен қатар жерді дәстүрлі қызметі үшін пайдалана алды. Анишинабилер жерді үкіметке беру туралы келісімді жерге деген құқықты беру деп қарастырмады, бірақ жерді және оның ресурстарын бөлісу деп қарады. Британдық патшалық танабы тек қана құпия әрекет жасамады, оның бағындыру мен меншіктік деген радикалдық, соғыстық сезімдері келісімдерді дипломатиялық түрде жасауда алға жылды. Сонымен қатар, келісімшарттағы жер келісімдері даулы, өйткені анишинайбтердің өз жерлерін Канада үкіметінің қолдарына беруге келіскені ешқашан жазылмаған, кейін британдық таққа құрылған.
Қауым мен Ұлы ана
1-ші келісім де туыстық қатынас, "Ұлы ананың" рөлі мен оның уәделерінің әртүрлі түсініктерімен байланысты даулы болып қала береді. Губернатор Арчибальдтың "Ұлы ана" туралы алғашқы мәлімдемесінде сияқты, үкіметтік қызметкерлер бұл терминді келісім келіссөздері барысында тек анишинайб туыстық тілімен байланысудың жолы ретінде пайдаланды, бұл оларға осы келісімдерге кіруге мүмкіндік берді. Анишинабе үшін бұл термин әлдеқайда терең мәнге ие болды, өйткені олардың туыстық қатынастары мен міндеттеріне байланысты "Ұлы ана" немесе Королева өз халқына мейірімділікпен, құрметпен және тең дәрежеде қарайтын, оларды тыңдайтын және қажеттіліктеріне көмектесетін символикалық тұлға ретінде әрекет етті.