Кіріспе
Чарльз Коуден Кларк (15 желтоқсан 1787 – 13 наурыз 1877) – ағылшын авторы, ең белгілісі Шекспир туралы кітаптарымен танымал. Ол өлеңдер жинағын құрастырғанымен де, сондай-ақ "Кентербериялық ертегілер" басылымымен де белгілі болды, ол қара прозаға аударылып, кеңінен қолданылды.
Charles Cowden Clarke (15 December 1787 – 13 March 1877) was an English author who was best known for his books on Shakespeare. He was also known for his compilation of poems as well as his edition of The Canterbury Tales, which was rendered into prose and widely used.
Ерте өмір және білім
Кларктың әкесі, Джон Кларк, Энфилд Таундағы Кларк академиясында мұғалім болды, оның шәкірттерінің арасында Джон Китс те болды. Чарльз Кларк Китске әріптерді үйретті және поэзияға деген махаббатын дамытуға көмектесті. Ол Чарльз және Мэри Лэмбті білді, содан кейін Шелли, Ли Хант, Кольридж, Хазлитт, Уильям Макреди, Чарльз Диккенс, Дуглас Джеррольд және Уильям Годвинмен танысты. Кларк Альфред Новелломен серіктестік құрып, музыка баспашысы болды және 1828 жылы серігінің қарындасы Мэри Викторияға (1809–1898) үйленді, ол Винсент Новеллоның үлкен қызы еді және кейін Шекспирге жасаған конкорданстың авторы ретінде танылды, ол жұмысты олардың үйленген жылынан кейін бастады.
Мансап
Кауден Кларк көптеген пайдалы кітаптар жариялады және Джон Николдың британдық ақындар жинағының мәтінін редакциялады. Оның ең маңызды еңбегі – 1834 және 1856 жылдар аралығында Шекспир және басқа әдеби тақырыптар бойынша оқылып жүрген лекциялар. Оның ішінде «Шекспирдің кейіпкерлері, көбінесе екінші рөлдегілер» (1863) және «Мольердің кейіпкерлері» (1865) сияқты бірнеше көрнекті сериялар жарық көрді. 1859 жылы ол «Carmina Minima» атты өзінің түпнұсқа өлеңдер жинағын шығарды. 1832 жылы крикетші Джон Найрен Кларкпен ынтымақтастыққа түсіп, Найреннің Хамблдон дәуіріндегі естеліктерін жаздырып, оларды «The Town» атты журналда бөлім-бөлім жариялады. Келесі жылы бұл мақалалар сериясы «Менің замандас крикетшілерім» деген атпен «Жас крикетшінің нұсқаушысы» атты оқулықтың бір бөлігі ретінде жарық көрді. Бұл кітап грузин крикетінің тарихы мен тұлғаларының маңызды көзіне айналды және крикет әдебиетінің алғашқы классикалық туындысы деп есептелді. Коуден Кларктар үйленгеннен кейін бірнеше жыл Лондонда Новеллолармен бірге тұрды. 1849 жылы Винсент Новелло әйелімен Ниццаға көшіп, 1856 жылы Коуден Кларктар оларға қосылды. Ол қайтыс болғаннан кейін олар Генуяда «Вилла Новеллода» тұрды. Олар «Шекспир кілті» (1879) кітабын жазып, Шекспирдің стиль қазынасын ашты, сондай-ақ Касселл мырзалар үшін Шекспирдің басылымын дайындады, ол апта сайын бөлімдерге бөлініп, 1868 жылы аяқталды. 1886 жылы ол «Касселлдің суреттелген Шекспирі» деген атпен қайта басылды. Чарльз Кларк Генуяда қайтыс болды, ал оның әйелі 1898 жылдың 12 қаңтарына дейін өмір сүрді. Мэри Коуден Кларктың «Шекспирдің қаһарман қыздарының балалық шағы» (3 том, 1850–1852) және Гектор Берлиоздың «Қазіргі заманғы аспаптар мен оркестрлеу туралы трактаты» (1856) аудармасы сияқты басқа да еңбектері бар. Кларктардың көптеген әдеби достары туралы хаттар мен естеліктер жинағы «Жазушылар туралы естеліктер» (1878) және Мэри Коуден Кларктың «Менің ұзақ өмірім» (1896) автобиографиясын қараңыз. Оның американдық жанкүйері Роберт Балманноға 1850–1861 жылдар аралығында жазған әдемі хаттар сериясын Энн Аптон Нетлтон «Жақсы көретінге хаттар» (Чикаго, 1902) деген атпен редакциялады.