Кіріспе
АҚШ Жоғарғы Сотының бұйрығы (англ. Order issued by U.S. Supreme Court) - АҚШ Жоғарғы Сотының бұйрығы. Бұл бұйрық бойынша сот бір мезгілде куәлік беру туралы өтінішті мақұлдап, төменгі соттың шешімін бұзады және істі одан әрі қарау үшін қайтарады. Мұндай бұйрық, әдетте, төменгі соттың немесе агенттіктің шешімі бойынша заңды жағдайлардың өзгеруі болған кезде орынды, мысалы, заңның өзгеруі, прецеденттік шешім немесе қателік танылуы; Жоғарғы Сот жаңа заңның немесе жаңа прецедент негізінде қайта қаралуы үшін істі төменгі сотқа қайтарады. GVR бұйрықтары тиімді болып табылады, сондықтан олар заңды толық түсіндірмейтін және прецеденттік әсері жоқ. GVR бұйрықтары әдетте ұзақ пікірлермен түсіндірілмейді. 1996 жылы Жоғарғы Сот GVR бұйрықтарының орындылығын талқылады және Лоуренс v. Чатер ісі бойынша per curiam пікірде олардың қолданылуын қолдады. Жоғарғы соттың GVR бұйрығын шығаруының мысалы - Канзас Лимонға қарсы ісі. Канзас штатының заңына сәйкес, егер екі жастың арасында жас аралығы аз болса, кәмелетке толмағандарды зорлау туралы заңдық айыптаулар айтарлықтай азайтылады. Алайда, заң бір жынысты жыныстық қатынасты айқын түрде жоққа шығарған. Лимон сол кезде 18 жаста, 14 жасар балаға оның келісімімен оральдық жыныстық қатынас жасады, бұл Канзас заңына сәйкес 14 жасар баланың келісіміне қарамастан зорлау деп анықталады. Екеуі де ер адам болғандықтан, Лимонның жазасын азайтатын заң қолданылмады. Ол он жылдан астам мерзімге сотталды, ол қарсы жынысты жыныстық қатынасқа қарағанда ұзақ болды. Лимон заңға қарсы дау көтергенде, сот және Канзас апелляциялық соты 1986 жылғы АҚШ Жоғарғы Сотының Боуэрс және Хардвик ісіне сүйене отырып, заңды қолдады. Канзас штатының Жоғарғы соты бұл істі қарауға бас тартқаннан кейін, Лимон 2002 жылы АҚШ Жоғарғы сотына куәлік беру туралы өтініш берді. 2003 жылдың 26 маусымында Жоғарғы Сот Лоренс пен Техас арасындағы мәселені шешті. Лоуренс Канзас соттарының арқа сүйеген Боуэрс ісіне қарсы шешім қабылдады; ол бір жынысты екі адамның арасындағы келісім бойынша жыныстық қатынасқа тыйым салатын мемлекеттік заңдар конституцияға қайшы келеді деп тапты. Осыған байланысты 27 маусымда Жоғарғы Сот Лимонның өтінішін мақұлдады, Канзас апелляциялық сотының шешімін жоққа шығарды және істі қайта қарауға жіберді. Апелляциялық сот заңды қайтадан бекіткеннен кейін Канзас Жоғарғы Соты істі қарауға келісті және бір ауыздан заңның бір жынысты жыныстық қатынасты болдырмайтын бөлігін жойды. GVR бұйрықтары заңдық тұрғыдан елеулі назар аудару мен сынға ұшырады.
A grant, vacate, remand (GVR) is a type of order issued by the Supreme Court of the United States in which the Court simultaneously grants a petition for certiorari, vacates the decision of the court below, and remands the case for further proceedings. An order of this sort is typically appropriate when there has been a change in legal circumstances subsequent to the lower court or agency's decision, such as a change in the law, a precedential ruling, or a confession of error; the Supreme Court simply sends the case back to the lower court to be reconsidered in light of the new law or the new precedent. GVR orders are designed to be efficient and thus are not full explications of the law, and have no precedential effect. GVR orders are usually not explained with lengthy opinions. In 1996, the Supreme Court discussed the appropriateness of GVR orders and upheld their use in a per curiam opinion in the case Lawrence v. Chater. An example of the Supreme Court issuing a GVR order is the case of Kansas v. Limon. Under Kansas state law, statutory rape charges involving minors were greatly reduced if both parties were teenagers with few years between them. However, the law specifically excluded same sex sexual conduct. Limon, 18 years old at the time, had performed oral sex on a 14 year old boy with his consent, which is defined by Kansas law as rape regardless of consent from the 14 year old. Because they were both male, the statute minimizing Limon's sentence did not apply. He was sentenced to over a decade longer in prison than if it were opposite sex sexual conduct. When Limon challenged the law, both a trial court and the Kansas Court of Appeals upheld the law, relying in part on the 1986 US Supreme Court case Bowers v. Hardwick. When the Kansas Supreme Court refused to hear the case, Limon filed a petition for a writ of certiorari with the U. S. Supreme Court in 2002. On June 26, 2003, the Supreme Court decided Lawrence v. Texas. Lawrence overruled the Bowers case on which the Kansas courts had relied; it held that state laws forbidding consensual sex between two people of the same sex are unconstitutional. In light of this, on June 27, the Supreme Court granted Limon's petition, vacated the ruling of the Kansas Court of Appeals, and remanded the case for further consideration. After the Court of Appeals again upheld the law, the Kansas Supreme Court agreed to hear the case and unanimously struck down the part of the law excluding same sex sexual conduct. GVR orders have been the subject of substantial legal attention and criticism.