Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тамақ сыншысы, тамақ жазушысы немесе тамақ сыншысы - тамақ немесе тамақханаларды талдап, олардың нәтижелерін халыққа жариялайтын жазушы. Бұл терминдер қатаң синонимі болмаса да, олар жиі бір-бірін алмастыра қолданылады. Кем дегенде, кейбір жағдайларда. Өз пікірлерін газеттер мен журналдардағы тамақ бағаналары арқылы бөлісетіндер тамақ бағаналары деп аталады. Олар көбінесе осы саланың мамандары.
Writer who analyzes food or restaurants
A food critic, food writer, or restaurant critic is a writer who analyzes food or restaurants and then publishes the results of their findings to the public. Although these terms are not strictly synonymous, they are often used interchangeably. In some circumstances, at least. Those who share their opinions via food columns in newspapers and magazines are known as food columnists. They are often experts in the field.
Терминология
"Тамақ жазушы" көбінесе тамақ және мейрамханалар туралы жазатын адамды қамтитын кең термин ретінде қолданылады. Мысалы, Рут Райхл көбінесе тамақ жазушысы / редакторы ретінде сипатталады, ол өзінің мансабы барысында "Нью-Йорк Таймс" және "Лос-Анджелес Таймс" газеттерінің "ресторан сыншысы" болып қызмет етті. Р. В. "Джонни" Эппл де тамақ жазушысы ретінде сипатталды, бірақ ешқашан ресторан сыншысы ретінде қызмет істеген жоқ. Алайда ол жақсы тамақ іздеп жүрген кездерінде мейрамханалар туралы жиі жазатын. Кальвин Триллин тамақ туралы көп жазады (басқа нәрселермен қатар) және кейде белгілі бір мейрамханалар туралы жазады, мысалы, Артур Брайант пен Диди. Бірақ оның шығармаларында мейрамханалар Apple-ге қарағанда аз орын алады. Ақырында, Ричард Олни де белгілі тамақ жазушысы болды, бірақ мейрамханалар туралы сирек жазды. Тамақ сыншылары мен "ресторан сыншысы" практикада синонимдер, бірақ әлі де айырмашылық бар. Екеуі де сыншыл, бағалаушыл ұстанымға ие, бұл көбінесе қандай да бір рейтингтік жүйені қамтиды. Егер ол бар болса, онда бұл мүмкін болатын тергеудің ауқымына байланысты. "Тамақ сыншысы" деген сөздің қазіргі заманғы мағынасы бар, бұл мейрамханалар, нан пісіру орындары, тамақ фестивалі мен көше сатушылары - барлығы әділ аң. Лос-Анджелестегі Джонатан Голд Weekly және Los Angeles Times газеттерінде Пулитцер сыйлығын алған бірінші тамақ сыншысы осы үрдісті көрсетеді. "Ресторандар сыншысы" - бұл дәстүрлі атау және ол дәстүрлі мейрамханалардың жұмыс істеу аясын шектей алады, мысалы, француз асханасына қызмет ететіндер. Терминологияны өзгертпесе де, тәжірибеде болған өзгерістерді Рихльдің Нью-Йорк Таймс газетіне келіп, Брайан Миллер орнына келгеніне байланысты айтады. Бірқатар жақсы құжатталған оқиғаларда Миллер Райхлдің "Соходағы лапша дүкендеріне 2 және 3 жұлдыз" беріп, Крейг Клейборн, Мими Шератон және Миллер құрған рейтинг жүйесін жойғаны туралы шағымданды.
"Food writer" is often used as a broad term that encompasses someone who writes about food and about restaurants. For example, Ruth Reichl is often described as a food writer/editor, who in the course of her career served as the "restaurant critic" for The New York Times and for the Los Angeles Times. R. W. "Johnny" Apple was also described as a food writer, but never served as a designated restaurant critic. Nonetheless, he wrote frequently about restaurants as he traveled in search of good eats. Calvin Trillin writes a great deal about food (among other things) and has been known to write occasionally about specific restaurants, e. g., Arthur Bryant's and Diedee's. But restaurants figure less prominently in his writing than in Apple's. Finally, Richard Olney was also a noted food writer, but rarely if ever wrote about restaurants. Food critics and "restaurant critic" are synonyms, in practice, although there is still a distinction to be made. Both suggest a critical, evaluative stance that often involves some kind of rating system. The distinction, if any involves the range of possible investigation. "Food critic" has a more contemporary meaning, suggesting that restaurants, bakeries, food festivals and street vendors are all fair game. Jonathan Gold of L. A. Weekly and the Los Angeles Times, who is the first food critic to win the Pulitzer Prize, exemplifies this trend. "Restaurant critic" is the more traditional title and can connote a more restricted sphere of operations — traditional restaurants, with perhaps those serving French cuisine being the examples. The change in practice, if not in terminology, is often attributed to Reichl's arrival at the New York Times, replacing Bryan Miller. In a series of well documented incidents, Miller complained that Reichl was "giving SoHo noodle shops 2 and 3 stars" and destroying the rating system that had been built up by Craig Claiborne, Mimi Sheraton, and Miller.
Белгілі тамақ сыншылары
Өткен ғасырдың басым бөлігінде ең танымал тамақ сыншылары бүкіл әлемдегі күнделікті газеттерге жазған және бірнешеуі АҚШ-тағы Гурмет сияқты ықпалды журналдардың мейрамхана сыншылары болған. Радио мен теледидардың қысқа мерзімділігі тамақ сыншыларының өте аз бөлігінің осы құралды тиімді пайдаланғанын білдірді (барлық медианы тиімді пайдаланған аспазшыларға қарағанда). Мысалы, BBC-нің "Тамақ бағдарламасы". Хью Фэрнли Уитингстал 2006 жылдың қыркүйегінде The Guardian газетінде жаңа баған бастаған тамақ өнімдерін ұсынуға емес, тамақ өнімдерін өндіруге көңіл бөлу үшін телерадио хабарларын да, баспа басылымдарын да қолданды. Ресторан сыншылары жазуға деген көзқарастары әртүрлі (мысалы, А. A. Гилл Лондоннан), ақылға қонымды / күлкілі (мысалы, Морган Мерфи, "Американың ең күлкілі тағам сыншысы" немесе Терри Дюрак "The Independent on Sunday") "Бұл жерде жасалды" Рут Райхлдың Гурмет және бұрын Нью-Йорк Таймс. Басқа да елеулі сыншылар арасында тамақ пен мейрамханалар туралы білімді және көреген мақалалар жазатын және әдеттегі әдепті стиліне қарағанда кейде семсерді қолданатын International Herald Tribune басылымының Патрисия Уэллс бар. Тағы бір адам - "Нью-Йорк таймс" газетінің қызметкері Р. У. Эппл, үлкен тағам іздеп, әлемді аралап, ұзақ мақалалар жазған. Лос-Анджелестегі Брэд Джонсон - бұл мейрамхана сыншысы үшін Джеймс Берд сыйлығы мен Le Cordon Bleu World Food Media сыйлығын жеңіп алған жалғыз американдық мейрамхана сыншысы. Тамақ сыншысының ең көп тамақтану рекорды - Чикаголық Фред Э. Магельдің 50 жылдық мансабында 60 елде 46000 тамақ жегені. Сонымен қатар, Сиэтлдегі Нэнси Лесоннан бастап, Сиднейдегі Пэт Нурс, Олбанідегі Купер Адамс, Мельбурндағы Стивен Даунз және Джон Летлианға дейін, әрқайсысы өз қалаларының ең жақсыларын апта сайын және ай сайын бағалайтын көптеген аймақтық тамақ сыншылары бар. Джайлз Корен "Миллион долларлық сыншы" шоу-программасын өткізгенімен танымал, онда ол Канада мен АҚШ-тағы мейрамханаларды бағалайды, қызмет көрсету сапасына, тағамның дәміне және өзі барған әрбір мейрамхананың атмосферасына назар аударады. Ол сондай-ақ The Times, GQ, Tatler & The Independent газеттерінде тамақ туралы мақалалар жазады.
For most of the past century, the most highly visible food critics have been those who have written for daily newspapers throughout the world and a few who have been restaurant reviewers for influential magazines, such as Gourmet in the United States. The ephemeral nature of radio and television has meant that very few food critics have used this medium effectively (as opposed to chefs who have used all media to great effect). An example is the BBC's The Food Programme. Hugh Fearnley Whittingstall has also used both broadcast media and print to concentrate on food production rather than presentation, starting a new column in The Guardian in September 2006. Restaurant critics range in their approach to writing from the acerbic (such as A. A. Gill from London), to the witty/humorous (such as Morgan Murphy, "America's Funniest Food Critic," or Terry Durack from "The Independent on Sunday") to the "been there done that" approach of Ruth Reichl of Gourmet and formerly of The New York Times. Other notable critics include Patricia Wells of the International Herald Tribune, who writes knowledgeable and perceptive articles about food and restaurants and who occasionally uses the sword rather than her usual suave style. Another was R. W. Apple Jr., from The New York Times, who wrote long, thoughtful articles about his travels throughout the world in search of great food. Brad A. Johnson in Los Angeles is the only American restaurant critic to win both the coveted James Beard Award and the Le Cordon Bleu World Food Media Award for restaurant criticism. The record for the most meals eaten by a food critic is 46,000 by Fred E. Magel of Chicago, in 60 countries over a 50 year career. Then there are myriad regional food critics, ranging from Nancy Leson in Seattle, to Pat Nourse in Sydney, Cooper Adams in Albany, and Stephen Downes and John Lethlean in Melbourne, who pen weekly and monthly reviews of the best of their respective cities. Giles Coren is known for hosting the show "Million Dollar Critic" in which he assesses restaurants in Canada and United States,focusing on the quality of services, food taste and the ambiance of every restaurant he visits. He has also been a food columnist for The Times, GQ, Tatler & The Independent.
Интернеттегі тамақ сыны
Интернет мейрамханалар туралы пікір қалыптастыруда біртіндеп маңызды болып келеді. Интернеттегі тамақ сын-пикірлері белгілі бір аудиториямен шоулар жасауға мүмкіндік берді, сондай-ақ TikTok-тағы VIP тізімі сияқты тамақ сыншыларының әлеуметтік желідегі аккаунттары.
The internet has slowly become more important in forming opinions about restaurants. Food criticism on the Internet has allowed creation of shows with specific audiences as well as social media accounts such as food critics The VIP List on TikTok.