Кіріспе
1235 жылғы ағылшын статуты Мертон статуты немесе Мертонның ережелері (лат. Мертон), кейде Мертонның ежелгі статуты деп те аталады, бұл Генрих III билік құрған кезде 1235 жылы Англия парламенті қабылдаған заң. Ол алғашқы ағылшындық заң деп саналады және ол "Сайтаның заңдары" кітабында бірінші заң ретінде басылған. 11 тараудан тұратын жарғының шарттары 1235 жылы Генрих пен Англияның барондары арасында Мертонда келісілді. Бұл 20 жыл бұрын жасалған Магна-картамен бірге барон мен патша арасындағы соңғылардың құқықтарын шектеу күресінің тағы бір мысалы болды. Оның ережелері арасында, заңда манур иелеріне, егер оның жалгерлері үшін жеткілікті жайылым болса, жалпы жерді қоршауға рұқсат етілді және манур иелері қашан және қалай бос жерлерге, орманға және жайылымдарға қатысты құқықтарды жалгерлеріне қарсы қолдана алатындығын белгіледі. Ол тез арада ағылшын жалпы құқығының негізіне айналды, меншік туралы құқықтық ұғымдарды дамытып, нақтылады және Ирландияның Лорд құқығына енгізілген ағылшын заңдарының бірі болды. Ұзақ уақыт бойы қолданылмай келгеннен кейін, ол Нортумберленд герцогы Джон Дадлидің басшылығымен 1550 жылдың қаңтарында қайта жаңғыртылды. Сондай-ақ, Ата-аналар туралы заңда "Ата-анасының некелесуінен бұрын туған бала - баласыз бала" деп жазылған. Сондай-ақ, әйелдердің құқықтары туралы да сөз болды. "Әйелдер жерді мұра етіп қалдыруға құқылы" ("Жеке әйелдер өздерінің жерлерінің өнімін мұра етіп қалдыра алады"). Бұл жарлықтың 4-тарауы 1236 жылғы Коммундар туралы заң болды. 1 және 2-тараулар және 9-тарау Ирландия Республикасы үшін 1965 жылғы Мұрагерлік туралы заңның 8-бабымен және 2-қосымшасының 1-бөлігімен, осы Заңның 9-бабында көзделген үнемдеулерге байланысты жойылған. Бұл Республика бойынша бүкіл заң 1983 жылғы "Статут заңын қайта қарау туралы" Заңның 1-бөлімімен және қосымшасының 2-бөлігімен күшін жойды.
The Statute of Merton or Provisions of Merton (Latin: Provisiones de Merton, or Stat. Merton), sometimes also known as the Ancient Statute of Merton, was a statute passed by the Parliament of England in 1235 during the reign of Henry III. It is considered to be the first English statute, and is printed as the first statute in The Statutes of the Realm. Containing 11 chapters, the terms of the statute were agreed at Merton between Henry and the barons of England in 1235. It was another instance, along with Magna Carta twenty years previously, of the struggle between the barons and the king to limit the latter's rights. Amongst its provisions, the statute allowed a Lord of the Manor to enclose common land provided that sufficient pasture remained for his tenants, and set out when and how manorial lords could assert rights over waste land, woods, and pastures against their tenants. It quickly became a basis for English common law, developing and clarifying legal concepts of ownership, and was one of the English statutes carried over into the law of the Lordship of Ireland. Having long been disused, it was revived under Duke of Northumberland John Dudley in January 1550 to enable lords to enclose their land at their own discretion, out of keeping with the traditional Tudor anti enclosure attitude. The Statute also dealt with illegitimacy – stating that "He is a bastard that is born before the marriage of his parents". It also dealt with women's rights – dowries ("A woman shall recover damages in a writ of dower"), and widows' right to bequeath land ("Widows may bequeath the crop of their lands"). Chapter 4 of this statute was the Commons Act 1236. Chapters 1 and 2 and 9 were repealed for the Republic of Ireland by section 8 of, and Part I of Schedule 2 to, the Succession Act, 1965, subject to the savings in section 9 of that Act. The whole statute was repealed for that Republic by section 1 of, and Part 2 of the Schedule to, the Statute Law Revision Act 1983.
Даталау және номенклатура
1235 жылы қабылданған бұл заң Мертонның атымен аталған. Ол ағылшынның алғашқы заңдары деп саналады. Магна-карта 1215 жылы қабылданған және кейбір дереккөздер 1225 жылы заң ретінде саналады; алайда, Корольдіктің заңдары оны 1297 жылғы растаудан бұрын заң ретінде қарамайды. Орман туралы жарғы 1217 жылы қабылданды, бірақ заң ретінде қарастырылмайды.