Джеймс МакНилл: Ирландия саяхатшысы және дипломаты
James McNeill
Джеймс МакНилл (1869-1938) – ирланд саяхатшы, саяси қайраткер, дипломат. Ирланд еркін мемлекетінің бас комиссары және генерал-губернаторы болды. Тарихымен танысыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық саясаткер және дипломат (1869–1938)
Сол сияқты атқа ие болғандар
Irish politician and diplomat (1869–1938)
those of a similar name
Джеймс МакНилл (27 наурыз 1869 – 12 желтоқсан 1938) – ирландиялық колониялық әкімші, саясаткер және дипломат, ол Лондонға бірінші жоғары комиссар және Ирландия еркін мемлекетінің екінші генерал-губернаторы қызметін атқарды.
James McNeill (27 March 1869 – 12 December 1938) was an Irish colonial administrator, politician, and diplomat, who served as first High Commissioner to London and second Governor General of the Irish Free State.
Ерте өмір
Арчибальд МакНилл мен оның әйелі Розетта (туған тегі МакОли) МакНиллдің бес баласының бірі болған Джеймс, Рим католик жұмысшы табының "нандар пісіруші, теңізші және саудагері" еді. Ол ұлтшыл көшбасшы Эон МакНиллдің бауыры болды. Джеймс МакНилл Калькуттадағы Үндістан мемлекеттік қызметінде жоғары лауазымды қызметкер болып жұмыс істеді.
One of five children born to Archibald McNeill, a Roman Catholic working class "baker, sailor and merchant", and his wife, Rosetta (née McAuley) McNeill, James was the brother of nationalist leader Eoin MacNeill. James McNeill served as a high ranking member of the Indian Civil Service in Calcutta.
Қоғамдық өмір
1916 жылғы Пасхалық көтеріліске қатысы болмаса да, МакНиллді британдық Дублин замкісінің әкімшілігі тұтқындап, түрмеге қамады. Бостандыққа шыққаннан кейін ол Дублин округі кеңесіне сайланып, төрағасы болды. Ол Ирландия еркін мемлекетінің Конституциясын дайындаған Уақытша үкімет төрағасы Майкл Коллинстің жанындағы комитеттің мүшесі болды. 1932 жылы Эмон де Валера Атқарушы кеңестің президенті болып тағайындалғанда, МакНилл республикашыл болған де Валераны ұялтудан сақтау үшін, вице-регалды ложаға – генерал-губернатордың резиденциясына және бұрынғы британдық лорд-лейтенанттардың орнына баруын талап етудің орнына, де Валераны тағайындау үшін Ленстер үйіне – парламент ғимаратына баруды жөн көрді. Алайда, МакНиллдің сыпайылығы де Валера үкіметі тарапынан қайтарылмады, және оның кейбір министрлері МакНиллді король өкілі ретінде кемсітуге тырысты, ол қатысқан шараларда Ирландия армиясының оркестрінің ойнауына тыйым салып, онымен кездесуге келген қонақтарға жол бермеуді талап етті. Сәуір айында болған бір жағымсыз оқиғада екі министр – Сеан Т. О’Келли (кейіннен Ирландия президенті) және Фрэнк Эйкен, МакНилл француз елшісінің қонағы ретінде келген кезде дипломатиялық шарадан ашық түрде шығып кетті. Ашуға буған МакНилл де Валераға осы қатысым үшін кешірім сұрап хат жазды. Де Валерадан нақты жауап келмеді, тек екіұшты хабарлама болды, оны МакНиллді министрлер қатысатын шараларға баруы үшін жартылай кінәлі деп түсіндіруге болар еді. Сондықтан ол де Валерамен болған хат алмасуын жариялады, тіпті де Валера оған бұны жасамауға ресми түрде кеңес бергеніне қарамастан. Де Валера содан кейін Георг V-тен МакНиллді қызметтен босатуды талап етті. Патша келісімге келді, де Валера қызметтен босату туралы талабын кері алып, ал 1932 жылдың соңында зейнеткерлікке шығуы тиіс болған МакНилл зейнеткерлік мерзімін бір айға немесе одан да көпке ықшамдады. МакНилл корольдің өтініші бойынша 1932 жылдың 1 қарашасында отставкаға кетті.
Although unconnected with the Easter Rising in 1916, McNeill was arrested and jailed by the British Dublin Castle administration. On release, he was elected to Dublin County Council, becoming its chairman. He served as a member of the committee under Michael Collins, the chairman of the Provisional Government, that drafted the Constitution of the Irish Free State. When Éamon de Valera was nominated as President of the Executive Council in 1932, McNeill opted to travel to Leinster House, the parliament buildings, to appoint de Valera, rather than to require that he go to the Viceregal Lodge, the Governor General's residence and the former seat of British Lords Lieutenant, to avoid embarrassing de Valera, who was a republican. However, McNeill's tact was not reciprocated by de Valera's government, and some of its ministers sought to humiliate McNeill as the King's representative by withdrawing the Irish Army's band from playing at functions he attended and demanding he withdraw invitations to visitors to meet him. In one notorious incident in April, two ministers, Seán T. O'Kelly (a future President of Ireland) and Frank Aiken, publicly walked out of a diplomatic function when McNeill, there as the guest of the French ambassador, arrived. In a fury, McNeill wrote to de Valera demanding an apology for this treatment. When none was forthcoming, apart from an ambiguous message from de Valera that could be interpreted as partially blaming McNeill for attending functions at which ministers would be present, he published his correspondence with de Valera, even though de Valera had formally advised him not to do so. De Valera then demanded that George V dismiss McNeill. The King engineered a compromise, whereby de Valera withdrew his dismissal request and McNeill, who was due to retire at the end of 1932, would push forward his retirement date by a month or so. McNeill, at the King's request, resigned on 1 November 1932.
Өлім
Джеймс МакНилл 1938 жылы 69 жасында Лондонда қайтыс болды. Оның әйелі Жозефина 1948 жылғы коалициялық үкіметте Сыртқы істер министрі болған Сеан МакБрайд тарапынан Гаагаға министр ретінде тағайындалды. Ол Килбаррак зиратында жерленген.
James McNeill died in 1938 at the age of 69 in London. His widow Josephine was appointed Minister to the Hague by Seán MacBride, Minister for External Affairs in the coalition government of 1948. He is buried in Kilbarrack Cemetery.