Gebrochts

Кіріспе

Сұйықтықты сіңірген маццо Gebrochts (, сондай-ақ белгілі מצה שרויה) сұйықтықты сіңірген маццоны білдіреді. Геброхтардан немесе "Геброхтардан бас тарту" - бұл Пасхалық кашруттың көптеген хасидтік еврей қауымдастығы мен хасидизмнің әсерінен басқа да ашкенази еврей топтары арасында сақталатын аспектісі.

Әдеттегі

Құтқарылу мейрамында яһудилерге бес түрлі дәнді дақылдарды (бидай, арпа, піскен, сұлы және сұлы) "ашытқы" қосылған кезде жеуге тыйым салынады. Ашытқы (חמץ) - бұл осы дәндердің бірінің ұны сумен араластырылып, пісірілу алдында 18 минуттан астам уақыт тұруға рұқсат етіледі. Ұн сумен араластырылып, тез арада маццоға пісірілсе, онда ашытқы болмайды. Бұл дәлелге сәйкес, маццо және оның туындылары "ашытқысыз" немесе "ашытқысыз" емес, сондықтан оларды Құтқарылу мейрамында пайдалануға болады. Вавилон Талмудындағы (шамамен 500 ж.) "Песахим" трактатын оқығанда, Талмуд заманында Құтқарылу мейрамында суға батырылған маццоны қолдануға рұқсат етілгені анық көрінеді; Ашкенази раввині және экзегет Раши (шамамен 1100 ж.) де бұл жайттың жағымсыз болғанын көрсетеді (Берахот 38б). Алайда кейінірек кейбір ашкеназилер, негізінен хасид яһудилері арасында суға (немесе кез-келген сұйықтыққа) маццоны (немесе кез-келген туындыны, мысалы, маццо ұны) қоюдан аулақ болу әдетін дамытты. Витебск раввині Ицхак Эйзиктің айтуынша, бұл әдет Мезеричтің Дов Берінен бастау алған. (Мысалы, бұл "Шулхан Арух ХаРав" кітабында, б.з. 1800) деп аталады. Сондықтан кейбір яһуди қауымдары, әсіресе хасид яһудилері Құтқарылу мейрамында маццо тостағаннан жасалған шұбат жемейді. "Non gebrochts" рецептілері мен өнімдері әдетте картоп крахмалымен алмастырылады. Раввин Моше Файнштейн жеброкс жеуден аулақ болудың еш себебі жоқ деп шешті. Исраилде Құтқарылу мейрамын Торада талап етілгендей жеті күн бойы тойлайды; әдетте, гброкч жемейтіндер жеті күн бойы тойламайды. Алайда Исраилден тыс жерлерде раббилердің заңдары бойынша сегізінші күнді атап өту керек. Бұл сегізінші күні барлық қауымдар, тіпті алғашқы жеті күн бойы жеброкті жемеуге тырысқандар да, жеброкті жеуге рұқсат етіледі деп санайды.

During the holiday of Passover, Jews are forbidden to eat any of five species of grain (wheat, barley, spelt, oats, and rye) if they have been "leavened." Leavening (חמץ) is defined as flour of one of these grains combined with water and allowed to sit for more than 18 minutes before being baked. Once flour has been reacted with water and rapidly baked into matzo, it is no longer subject to leavening. According to this argument, matzo and its derivatives are neither "leavened" nor "leavenable" and therefore are permissible for consumption during Passover. A reading of the tractate Pesahim from the Babylonian Talmud (c. 500) makes it clear that in Talmudic times, matzo soaked in water was permitted during Passover; the Ashkenazi rabbi and exegete, Rashi (c. 1100), also indicates that this was unobjectionable (Berachot 38b). However, the custom later developed among some Ashkenazim, primarily Hasidic Jews, to avoid putting matzo (or any derivative, such as matzo meal) into water (or any liquid), to avoid the possibility that a clump of flour that was never properly mixed with water (and thus is still susceptible to leavening) may come into contact with the liquid. According to Rabbi Yitzchak Eizik of Vitebsk, the custom originated with Dov Ber of Mezeritch. (This appears, for example, in Shulchan Aruch HaRav, c. 1800.) Therefore, some Jewish communities, especially Hasidic Jews, do not eat matzo ball soup during Passover. "Non gebrochts" recipes and products generally substitute potato starch for matzo meal. and Rabbi Moshe Feinstein ruled that there is no reason to avoid eating gebrochts. In Israel, Passover is observed for seven days, as mandated by the Torah; those with the custom of not eating gebrochts generally abstain for all seven days. Outside of Israel, however, an eighth day is observed because of a decree of Rabbinic law. On this eighth day, virtually all communities consider gebrochts to be permitted, even those who are careful not to eat gebrochts for the first seven days.