Кіріспе

Австралия конституциялық заң ісі Castlemaine Tooheys Ltd v South Australia, Австралияның жоғары сотының ісі, ол Оңтүстік Австралияның белгілі бір актісі Австралия Конституциясының 92-бабына қайшы келетінін қарастырады, ол мемлекетаралық сауда еркіндігі туралы.

Өмірбаян

1975 жылғы сусындар контейнерлері туралы заңда бөтелке үшін 5 цент міндетті депозит талап етілді, олар қайтарылған кезде қайтарылады; қайта толтырылатын бөтелкелер осы депозиттен босатылды. Кейінгі түзетулер, 1986 жылғы сусындар контейнерлерін өзгерту туралы заң (SA) қайта толтырылмайтын бөтелкелерге 15 цент, ал қайта толтырылатын бөтелкелерге 4 цент көлемінде қайтаруды қарастырды. Сонымен қатар, қайта толтырылмайтын бөтелкелер үшін өтемақыны жинақтау қоймасының орнына бөлшек сауда орындары жүзеге асыруы тиіс еді. Бонд сыра өндірушілері Оңтүстік Австралиядан тыс жерде, әсіресе Тоухейз сыра зауытынан, сыра пісірген және олар Оңтүстік Австралиядағы әріптестерінен айырмашылығы, қайта толтырылмайтын бөтелкелерді қолданған. 5 центтік депозит Бонд компанияларына зиян келтірмегенмен, кейінгі Заңның жоғары депозит пен қайтару механизмі олардың сырасының бәсекеге қабілеттілігін төмендету үшін бірлесіп әрекет етті. Түзету туралы заң қабылданған кезде Бонд компанияларының жарнамалық кампаниясы Оңтүстік Австралияның басты сыра өндірушісінің есебінен олардың нарықтық үлесін арттырды. Арыз берушілер заңның 92-бабына қайшы келетінін және заңның жарамсыз екенін мәлімдеуді талап етті.

Шешім

Соттың бір ауыздан қабылдаған шешімі бойынша, бұл жағдайда заң конституцияның 92-бабына қайшы келеді. Prima facie, мемлекетаралық және мемлекетішілік саудаға тыйым салуды немесе талап етуді немесе белгілі бір мемлекетаралық саудагерге тыйым салуды немесе талап етуді талап ететін заң протекционисттік емес. Алайда, егер заң заңды мақсатты қамтамасыз етуге арналған болса және кемсітушіліксіз әдіс болса, онда ол мақсат кемсітушілікке бағытталуы мүмкін. Мемлекетаралық сауда мен коммерцияға жүктелетін жүктеме заңды мақсатқа жету үшін тек қосымша болып табылатын жағдайда немесе егер мұндай реттеу қажетті немесе орынды болса және қоғамдастықтың әл-ауқатын қорғау немесе арттыру үшін бейімделсе, заңды болып табылады. Мейсон CJ (бас судья), Бреннан, Дине, Доусон және Тухи JJ (соттың судьялары) бірлескен үкімінде 1986 жылғы заңнаманың қоршаған ортаны қорғауға сәйкес келмеуінің себептері көрсетілген. Қайта толтырылатын және қайта толтырылмайтын бөтелкелер арасындағы өтемақы айырмашылығының көлемі қайта толтырылмайтын бөтелкелердегі сыра сатуды қолайсыз ету үшін қажетті мөлшерден әлдеқайда асып түсті. Соттар сонымен қатар қайта толтырылатын бөтелкелерді емес, қайта толтырылмайтын бөтелкелерді жинау қоймасына қайтаруға мүмкіндік беретін схеманың бөлігін экологиялық мақсаттарға жету құралы ретінде дәлелдеуге болмайтынын сынға алды. Сотталушылар "бұл кемсітушілік барлық, кейбір немесе тек бір ғана тиісті мемлекетаралық саудагерлерге бағытталған немесе солардың тарапынан сақталған" болса да, мемлекетаралық саудаға қатысты кемсітушілік әлі де қолданылуы мүмкін екенін түсіндірді. Сонымен қатар, судьялар қоқыс мәселесі немесе энергия ресурстарын үнемдеу қажеттілігі осы жүйені іске асыруды негіздемелейді деп ойламады; олар мұндай заңның сандық әсеріне және заң шығарушы осы мақсаттарға жету үшін баламалы шараларға қол жеткізе алатынына сілтеме жасады. Гаудрон мен МакХьюның бірлескен үкімі (Соттар) заңның орындылығы мен бейімделу мәселесін қабылдады, бірақ кемсітушілікке қатысты кейбір нұсқаулар берді: "Бейбітшілік туралы заңдық ұғымның мәні теңдердің теңсіз қарым-қатынасында және керісінше, теңсіздердің тең қарым-қатынасында жатыр".