Кіріспе

Австралияның жоғарғы сотының шешімі Арпа маркетингтік кеңесі (NSW) Норман - Австралияның жоғарғы сотының ісі, ол мемлекет басқаратын маркетингтік кеңесі Австралия Конституциясының 92-бабы бойынша рұқсат етіледі ме деген сұраққа жауап береді, ол мемлекетаралық сауда және коммерцияның еркіндігімен айналысады.

Өмірбаян

Бастапқы өнімдерді сату туралы 1983 жылғы заңға сәйкес (НСУ) барлық Оңтүстік Уэльсте өсірілген арпа Арпаны сату кеңесінің меншігіне айналады және арпаны сатумен байланысты барлық келісімшарттар жарамсыз болады. Норман арпа өсіруші еді, ол арпасын Викториядағы сатып алушыға сату туралы келісімшарт жасасты.

Шешім

Бірлескен шешім шығарған Мейсон, Бреннан, Диан, Доусон, Тухи, Годрон және МакХью судьялары бұрын маркетингтік схемалар 92 баппен қайшылыққа түсетінін мойындады, өйткені олар мемлекетаралық саудаға және коммерцияға кедергі келтірді. Бұл сатуға квоталар енгізетін немесе мемлекетте өсірілген барлық тауарлар маркетингтік кеңестің меншігіне айналатын жүйелерді қамтиды. Бұл мәселені шешудің бір жолы - мемлекетаралық сауданы заңға сәйкес немесе заңға сәйкес алып тастау. Алайда осы жағдайда Сот мәселені қайта қарауға дайын болды, өйткені бұрынғы істер 92-баптың "жеке құқықтар" теориясына негізделген. Мемлекетаралық сауда мен коммерциямен айналысу құқығына кепілдік берген бұл теория Коул мен Уитфилдте кемсітушілік пен протекционизмді қарастыруды қамтитын тестпен ауыстырылды. Сот Cole v Whitfield ісіндегі сынақты қолдана отырып, ешқандай кемсітушілік жоқ деп тапты. Жаңа Оңтүстік Уэльстегі немесе штаттың сыртындағы арпаны сатып алғысы келетін адам оны маркетингтік кеңестен сатып алуы керек, сондықтан ешқандай кемсітушілік болған жоқ. Жаңа Оңтүстік Уэльстегі сатып алушы Викториядағы сатып алушыға қарағанда бәсекеге қабілетті емес, өйткені олардың екі штаттағы нарыққа тең қолжетімділігі бар. Сот бұл жағдайды басқа да жағдайларда, сауда-саттық схемасы мемлекетте өсірілген барлық тауарды, сондай-ақ мемлекетке кіретін тауарды қамтиды. Сот сонымен қатар Cole v Whitfield деген шешімнің бір тармағын атап өтті, онда шектеудің әсерін тигізген тауарлар мен қызметтер кемсітудің әсерін тигізбеген жерде кемсітушілік бар деп айтуға болмайды.