Кіріспе

Әулие Фабиола, итальян және испан тілдерінде Santa Fabiola деп аталады, дәрігер және Римнің асыл әйелдер қауымының римдік матроны болды. Ол шіркеу атасы Иеронимнің ықпалымен барлық дүниелік ләззаттан бас тартып, өзін христиандық аскетизм мен қайырымдылық жұмыстарына арнады.

Ерте өмір

Фабиола Римнің Фабия gens патрициандық отбасына тиесілі. Ол өмір сүру мүмкін емес, сондай зұлым өмірге алып келген адаммен тұрмысқа шыққан. Ол Рим заңына сәйкес ажырасып, Католик шіркеуінің ережелеріне қайшы, бірінші күйеуі қайтыс болғанға дейін екінші некеге отырды. Пасхаға бір күн қалғанда, екінші жұбайының өліміне байланысты, ол Латеран базиликасының қақпасының алдына келіп, өкініш киімін киіп, күнәсі үшін жария түрде өкініш білдірді, бұл Римдегі христиан халқына үлкен әсер қалдырды. Рим папасы оны толықтай шіркеумен толықтай араласуға қабылдады.

Мәсіхшілікті қабылдауы және кейінгі өмірі

Фабиола дүниеде бар нәрседен бас тартып, байлығын кедейлер мен ауруларға арнады. Ол Римде керемет аурухана салып, тұтқындарға өзі күтім жасап, "жаман ауруларға" шалдыққандықтан қоғамнан шеттетілген азаматтарды емдеген. Сонымен қатар ол Римдегі және Италияның басқа жерлеріндегі шіркеулер мен діни қауымдарға көп қаржы берді. Оның бар қызығушылығы шіркеудің қажеттіліктері мен кедейлер мен зардап шеккендерге қамқорлық жасау болды. 395 жылы ол Бейт-Лехемге барып, Римдегі Пауланың басқаруындағы монастырдың хосписінде тұрып, Иеронимнің басшылығымен ең үлкен құлшыныспен жазбаларды зерттеуге және ой жүгіртуге және аскетикалық жаттығуларға қатысты. Гунндардың империяның шығыс аймақтарына шабуыл жасауы және Иероним мен Иоанн II арасындағы дау-дамай, Иерусалим епискобы Оригеннің ілімдерін құрметтеу үшін Бейтлехемде тұруды оған жағымсыз етті және ол Римге оралды. Фабиола 399 немесе 400 жылы 27 желтоқсанда қайтыс болғанға дейін кедейлер мен науқастарға көмек көрсетуде өзінің әдеттегі жеке еңбектерін жалғастырды. Фабиоланың медицинаны практикалық тұрғыда қолданғанымен, оның мұрасы алғашқы христиан әйелдерінің медицина саласында қатысқанын көрсетеді.

Құрмет

Оның жерлеу рәсімі Рим халқының оған деген ризашылығы мен құрметінің керемет көрінісі болды. Иероним өзінің туысы Океанға жазған хатында Фабиола туралы мақтаулы естелік жазды. А. Иппоның Августин оған арнаған хатында:

Мұра

Кардинал Вайзман оны өзінің "Фабиола" романында мәңгілікке қалдырды. Вайзман "Фабиоланы" Чарльз Кингслидің католиктерге қарсы "Гипатия" (1853) кітабына жауап ретінде жазды. Роман негізінен Англиядағы католик азшылыққа көмек көрсету үшін жазылған. Жан Жак Хеннер 1885 жылы Фабиоланың портреті (классикалық римдік профильде) суреттелген; әулиенің осы идеалды суреті 1912 жылы жоғалып кеткен, бірақ сурет келесі ғасырда бүкіл әлемдегі суретшілермен көшірілді. 2008 жылы заманауи суретші Фрэнсис Алес өзінің жеке коллекциясынан 300-ден астам дананы саяхаттау көрмесіне қойды. Көрме алғаш рет Нью-Йорктегі Американың испаниялық қоғамында, содан кейін Лос-Анджелестегі LACMA-да, 2009 жылдың мамыр айынан қыркүйек айына дейін Лондондағы Ұлттық портрет галереясында өтті. Портреттің 514 данасын қамтитын коллекция кейіннен Хьюстондағы Менил коллекциясының византиялық фрескалар шіркеуінде 2016 жылдың 21 мамырынан 2018 жылдың 13 мамырына дейін көрсетілді.