Кіріспе

Грек лигатурасы - грек әліпбиінің әріптерінің графикалық комбинациясы. Лигатуралар қарқынды жазу стиліне және кейінірек кіші әріптер жазуында кеңінен қолданылды. Ондаған әдеттегі байлаулар болды. Олардың кейбіреулері жиі кездесетін әріптер қосындысын, кейбіреулері сөздердің аяқтарының қисық түрлерін, ал кейбіреулері сөздердің қысқартуларын білдірді.

Тарих

1500-жылдардағы грек тіліндегі алғашқы баспаларда қазіргі қолжазбалардың қолжазбаларына сәйкес жасалған көптеген лигатуралар қолданыла берді. Бұл ертедегі типтік әдістің маңызды үлгілері Венециядағы Альдус Манутиус және 1541 жылы ықпалды Грекс дю король қаріпін жасаған Париждегі Клод Гарамондтың жобалары болды. Алайда, 17-18 ғасырларда лигатуралардың қолданылуы біртіндеп төмендеп, қазіргі заманғы баспаға шығаруда ескірген. Ең ұзақ қолданыста болған лигатуралардың арасында о о-ға ұқсайтын ου үшін Omicron Upsilon лигатурасы және оң жақтағы төменгі соққымен κ-ға ұқсайтын καὶ ('and') үшін қысқарту . У лигатурасы кейде декоративтік жазуда қолданылады, ал καὶ қысқартуы латын амперсандына (&) ұқсас функцияларда шектеулі қолданылады. Ерте заманғы баспада салыстырмалы түрде жиі кездесетін тағы бір лигатура - терминалдық ος үшін Ο-нің ς (оммикронның ішіндегі кішкентай сигма) лигатурасы. Қазір стигма деп аталатын деген деген лигатура, оны лигатура ретінде пайдаланудан басқа, ерекше рөлге ие болды. Ол "6" сандық белгісінің қызметін атқарады, бұл сандық функциясы бар ежелгі digamma әріпінің курсивтік түрімен визуалды түрде біріктірілді.