Кіріспе

Мысырдың қарапайым әулие Пауыл (б. з. 339) - Ұлы Антонийдің шәкірті. Синай абысы Иоанн: "Пол қарапайым бізге айқын үлгі болды, өйткені ол жарылқанған қарапайымдықтың ережесі мен үлгісі болды". Ол замандасы болса да, оны Бірінші Ермит деп саналатын Фебалық Пауылмен шатастыруға болмайды. Оның өмірі туралы мәлімет Хеленополистік Палладиустың "De Vitis Patrum" 8,28 және Тиранний Руфиннің "Historia Eremitica" 31 кітаптарында кездеседі.

Өмір

Пауыл елу жасында әйеліне адал емес екенін біліп, оны тастап кетіп, елші болып кетті. Қасиетті Антонийге жақындап, Пауыл монах болуды қалайтынын білдірді. Алтымыш жастағы ер адамның мұндай радикалды өмір салтын ұстануы мүмкін емес деп жауап берді Энтони. Қайта, ол Пауылды ризашылықпен және Құдайға ұнамды еңбек етумен қанағат тұтуға шақырды. Пауыл бұл жауапқа қанағаттанбай, білім алуды өтінді. Антоний монах болғысы келсе, кенобиумға бару керектігін айтты. Осы Сент-Антони есікті жапты, және Пауыл сыртта қалды. Төртінші күні киелі Антоний оны өлтіремін деп қорқып, үйіне алды. Ол оған құрма жапырақтарынан арқан тоқуды тапсырды. Сол түні ас кезінде киелі Антоний нанның бір үстіне үш табаны алып, Пауылға берді. Әрқайсысы бір-бірден жеп болған соң, Антони Пауылға тағы бір бөбек жеп беруді тапсырды. "Егер тағы біреуің болса, мен де беремін, - деді Пол, - бірақ сен келмесең, мен келмеймін". "Менде монах үшін жеткілікті болды", - деді Антоний. Сонда Пауыл: "Енді маған біреу ғана жеткілікті, мен діни қызметкер болғым келеді", - деп жауап берді. Қасиетті Антоний Пауылдың төзімділігі мен кішіпейілділігін ауыр еңбекпен, қатаң оразамен, түнде сергек тұрып, үнемі Забур жырларын айтып, сәлем беріп сынады. Пауылдың өзіне берілгендігіне таңғалған Антони оған өзінен бірнеше шақырым қашықтықта жеке камерада тұруға рұқсат берді. Ақырында, Пауыл қарапайым адам жын-перілерді қуып шығара алды деген пікір қалыптасты. Сонда ол: "Мен балаға көмектесе алмаймын, өйткені мен жындардың әміршісімен күресуге билік иемденбедім. Алайда Пауылдың да осы дарыны бар".