Кіріспе

Аурухана қызметкері, табиғатта жұқпалы аурудың соңғы жағдайы (1954-2013) Әли Мао Маалин (; сонымен қатар Мао Моаллим) Басқа дереккөздер бойынша ол вакцинацияланбаған. Кейінірек 2007 жылы сұхбаттасу барысында ол вакцинацияланбағанын айтты: "Мен вакцинацияланудан қорқатынмын. Ол ұрып-соққандай көрінді".

Малиннің ісі

1977 жылдың тамызында 20 отбасынан тұратын сомалиялық көшпелі топта індет тарады; тамыз мен қазан айларында сегіз баланың симптомдары пайда болды. 1977 жылдың 12 қазанында Меркадан 90 км (60 миль) жердегі Куртунаварейдің шағын елді мекеніне жақын орналасқан лагерьде шеш ауруының белгілері бар екі бала табылды. Жергілікті билік қызметкерлері балаларды жақын маңдағы изоляциялық лагерьге, Меркаға, алып барды. Малин ешқандай асқынулар көрмеді, кейіннен толық сауығып, қараша айының соңында үйге шығарылды.

Мүмкіндікті ошақты ұстап тұру

Мерка қаласында аурудың таралуы мүмкіндігін шектеу үшін бірнеше шаралар қолданылды. Жауапты Вейсфельд пен Карл Маркварт үйлестірді.

Кейінгі өмір және полиомиелитті жою науқанына қатысу

Малин Мерка аймағында қалды, онда ол әртүрлі қызметтерде жұмыс істеді. Маалин ДДСҰ-да әлеуметтік жұмылдыру үшін жауапты жергілікті үйлестіруші болып жұмыс істеді және бірнеше жыл бойы Сомалиде саяхаттап, балаларды вакцинациялады және қауымдастықтарды оқытты. "Бостон глобусы" оны ДДСҰ-ның жергілікті координаторларының "ең құнды" бірі деп сипаттады. Малиннің кіші әпкесі қызылшадан қайтыс болды, бұл Малинді денсаулық сақтау қызметкері ретінде оқытуға және балаларға қызылшаға қарсы иммунизация жасауға көмектесуге талпындырды. 2013 жылы Сомалиге полиомиелит вирусы қайта енгізілгеннен кейін, Маалин Мерка ауданында вакцинация жүргізген кезде қызуы көтеріліп, бірнеше күннен кейін, 2013 жылдың 22 шілдесінде безгектен қайтыс болды.

Африкадағы құтыру ауруын жою

Ауырудың екі түрі бар: Variola major және V. minor. V. minor екі штаммның ішіндегі сирек кездесетін түрі болып табылады және аурудың ауырлығы әлдеқайда аз (кейде alastrim деп аталады), өлім-жітім көрсеткіші 1% -ға жуық. Емдеу әдісі жоқ, тек вакцинация ғана қорғайды. Вирус әдетте ауру белгілері бар адаммен ұзақ уақыт бетпе-бет байланысу арқылы жұғады. Инкубациялық кезең 12-14 күнді құрайды. Адамзат тарихындағы ең қорқынышты аурулардың бірі - шеш ауруы 1967 жылы да жыл сайын 2 миллионға жуық адамның өліміне себепші болды. Африка сияқты эндемикалық аймақтардан жұқпалы ауруды жоюға бағытталған дүниежүзілік күш-жігер 1959 жылы жаппай вакцинация науқанымен басталды. Бұл тәсіл сәл табысқа жетті, ал 1960 жылдардың соңында тиімді мақсатты тәсіл жасалды. Бұл белсенді қадағалауды, ауруды іздестіруді және инфекцияны жедел түрде шектеуді, сондай-ақ аурудың таралуы туралы хабарланған аймақтарда қарқынды вакцинация жүргізуді қамтиды. Африка елдерінің басым көпшілігі 1972 жылы шаян ауруынан арылды. 1975 жылдың соңына қарай вирусты бүкіл әлемде жоюға болады, тек Эфиопия мен Сомалиден басқа, Африканың бұрышындағы және олардың көрші Кения. Огаден шөлінің көшпелі халқы аурудың ерекше жеңіл түрімен эндемикалық шамалы жұқпалы ауруды сақтап қалды, бұл халықтың тұрақтылығын жеңілдетті. 1975 жылдан бастап ДДҰ-ның күш-жігері осы аймаққа бағытталды. Соңғы рет Эфиопияда 1976 жылдың тамызында, ал Кенияда 1977 жылдың ақпанында аурудың алғашқы түрі анықталды. Жоюға бағытталған күш-жігер қарқынды есеп беру жүйесіне негізделген. 1975 жылы болған қатты құрғақшылық қиындықтарды күшейтіп, Эфиопиямен шекара арқылы қозғалысты күшейтті, ал жиі індеттер жалғасты. 1977 жылдың наурыз айында бақылау жұмыстары елдің оңтүстігінде 3000-нан астам жағдайды анықтады. Сомали үкіметі төтенше жағдай жариялады және БҰҰ-ға көмек сұрап жүгінді. Шабуылдың ең жоғары деңгейіне жеткен маусым айында 23 халықаралық кеңесші бақылауымен 3 мың сомалиялық денсаулық сақтау қызметкері ауруды жоюға қатысты. Шөл далаға кіруді шектеп, Огаден соғысы басталған шілдеде жою жұмыстары кедергіге ұшырады.

Жалпы және келтірілген дереккөздер

Барретт, Скотт. Неге ынтымақтасу керек? : Дүниежүзілік қоғамдық тауарларды жеткізуге ынталандыру (Оксфорд университетінің баспасы; 2007) Fenner, Frank, Henderson, Donald A., Arita, Isao et al. Асқазандық ауру және оны жою. (Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымы; 1988) Портер, Рой, ред. Кембридждің медицина тарихы (Кембридж университетінің баспасы; 1996) Текер, Джонатан Б. Сквордж: Ағудың бір кезіндегі және болашақтағы қатер (Гров баспасы; 2002)