Кіріспе
Ирландиялық эссеші (1900-1991) Хьюберт Маршал Батлер (23 қазан 1900 - 5 қаңтар 1991) - жергілікті тарихтан және археологиядан бастап, Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі және одан кейінгі Шығыс Еуропаның саяси және діни істеріне дейінгі тақырыптарға жазған ирландиялық эссеші. Ол сондай-ақ өзінің бастамасымен және өз қаражаты есебінен нацистік Австрияға барып, еврейлерді концлагерьге жіберуден құтқаруға көмектесті.
Hubert Marshal Butler (23 October 1900 – 5 January 1991) was an Irish essayist who wrote on a wide range of topics, from local history and archaeology to the political and religious affairs of eastern Europe before and during World War II. He also travelled to Nazi Austria on his own initiative and at his own expense and helped save Jews from being sent to concentration camps.
Ерте өмір
Батлер 1900 жылы 23 қазанда Джордж Батлер мен Харриет Кларктың отбасында, Килкенни графтығындағы Беннетсбридж ауылының сыртындағы Мейден Холл үйінде дүниеге келді. Батлер 1922 жылы Оксфордтың Сент-Джон колледжін бітірген, онда классиканы оқыған. Сэр Хорас Планкетт 1926 жылға дейін Ирландияның округтік кітапханаларында жұмыс істеуге шақырғаннан кейін, Батлер кейін Хорватия, Сербия, Босния, Македония және Черногорияда көп саяхаттап, Венадағы квакерлермен жұмыс істегенге дейін Аншлюстен кейін еврейлердің қашуын жеделдетті. Батлердің әкесі Джордж Батлер Джеральд Галлахерге Мейден Холл фермасында практикалық ауыл шаруашылығын үйретіп жүргенде, Галлахер британдық отарлау қызметіне орналасуға өтініш берді. Ол сол жерде Британ империясының соңғы отарлау экспансиясы - Феникс аралдарының қоныстану схемасын басқарған алғашқы офицер болды. 1941 жылы Джордж Батлер қайтыс болғаннан кейін, Хьюберт Батлер Мейден Холлға мұрагерлік етті және 1991 жылы қайтыс болғанға дейін Норе өзенінің жағалауындағы үйде отбасымен бірге тұруға оралды. Оның әйелі Сьюзан Маргарет, әдетте Пегги деп аталатын, театр режиссері Тайрон Гатридің қарындасы және Килкенни өнер галереясы қоғамының негізін қалаудың қозғаушы күші болды. Тайрон Гатри Канаданың Онтарио штатының Стратфорд қаласында халықаралық танымал Стратфорд театрын құруда маңызды рөл атқарды. Бүгінде Батлер үйі отбасында қалып отыр, оның бір бөлігі оның немересі Сюзанна Кремптонның қамқорлығымен жалғасып жатқан бизнес ретінде жұмыс істейді. Сюзанна өзінің бабасы Хьюберт пен оның құс анасы Памела Траверстің дәстүрін жалғастырып, экологиялық шаруашылықты жүзеге асырады, кітаптар жазады және қоғамдық баяндамалар айтады. Ол Twitter-де ZwartblesIE аккаунтын қолданады, ол ферма мен оның қызметін құжаттап отырады.
Тарихшы және жазушы
Батлер жерді, халықты және бастапқы дереккөз материалдарын зерттеу арқылы Ирландияның әлеуметтік және саяси тарихын түсінуге шақырды. Ол Килкенни археологиялық қоғамының негізін қалаушы болды және ол арқылы католик-протестанттық татуласуды алға тартты. Оның жазуы әрқашан сәнді және нәзік, жергілікті оқиғаларды Ирландия мемлекетінің пайда болуына байланысты саясат пен қысымға арналған астарлы әңгімелер ретінде қолданды. Оның "Он мың қасиетті" атты кітабының қорытындысында Ирландияның ертедегі тарихы мен теологиясының ақымақтық аңыздары темір дәуіріндегі тайпалардың Еуропаға көшіп-қонуына дәлел бола алады деген теориясы бар. Ол бұл мәселені жергілікті тарих пен ғылымға сілтеме жасап түсіндірді. Ирландияның қасиеттілері темір дәуіріндегі Ирландияның тайпалары мен саяси топтарының жасырын тұлғалары болды деп дәлелдегеннен кейін, ол Ескі Келісімнің яһудилердің ежелгі тарихы үшін бірдей болуы мүмкін екенін айтты.
Яһудилерді Холокосттан құтқару
1938 жылы Батлер Ирландиядағы антисемиттік пікірлерге, әсіресе Оливер Фланаганның "Олар (иудектер) біздің Құтқарушымызды 1900 жыл бұрын айқышқа шегелеп тастады және олар бізді аптаның әр күні айқышқа шегелеп тастады" деген мәлімдемесінде қатты ренжіді. Осыған ұқсас пікірлерге жауап ретінде Батлер "Мен Оливер Фланаган сияқты ирландтық едім және еврей босқындары Ирландияға келу керек деп шештім" деп жазды. Содан кейін ол Австрияға сапар шекті және ол құтқарып қалған алғашқы адамдар Эрвин Стрюнц, оның әйелі мен екі баласына Австриядан Ирландияға жол жүруге көмектесті. Ол өмірді құтқаруды жалғастырды және ирланд квакерлері мен американдық квакерлермен бірге жұмыс істеді, ондаған еврейлерге Венадан Ирландияға қашу үшін шығу визасын қамтамасыз етті және оларға Америкада тұруға көмектесті. Батлер базардағы бау-бақшаға қызығушылық танытқан, сонымен қатар жазушы болды. Оның достар досы Мэри Поппинс шығармашылы Памела Траверс, журналист Клод Кокберн және ақын Пэдрейк Колум болды. Ол отбасының маңыздылығына қатты сенді және өзінің үлкен отбасын байланыста ұстауға белсенді рөл атқарды, ол Батлер қоғамының негізін қалады. Ол Килкеннидегі Энниснагтың Санкт-Петер шіркеуіндегі отбасылық үйден бес шақырым қашықтықта жерленген. Килкенни өнер галереясы қоғамының Батлер галереясы Губер мен Пеггидің құрметіне аталған.
Аудармалар
Антон Чеховтың "Шәңгір бақшасы". Кіріспе. Тайрон Гатри. Лондон: H. F. W. Dane & Sons Ltd; Бостон. : Бейкердің пьесалары (1934) Леонид Леонов, Ұры. Лондон: Мартин Уорбург (1931) Нью-Йорк: Vintage (1960)
Leonid Leonov, The Thief. London: Martin Warburg (1931) New York: Vintage (1960)
Хьюберт Батлер туралы басылып шыққан шығармалары
Докторлық диссертация Роберт Б. Тобин, Оксфорд Д. Фил., 2004: Азшылық дауысы: Хьюберт Батлер, оңтүстік протестантизм және зияткерлік қарсылық, 1930 72.