Кіріспе
XX ғасырдағы еуропалық графикалық дизайн стилі Халықаралық типографиялық стиль - 1930-1950 жылдары пайда болған, бірақ халықаралық деңгейде дамуын жалғастырған графикалық дизайнға жүйелі тәсіл. Ол швейцариялық стильдің негізі болып саналады. Ол 1920-ші жылдардағы конструктивизм (Ресей), Де Стиль (Нидерланды) және Баухаус (Германия) сияқты өнер қозғалыстарынан шыққан модернисттік типографиялық жаңалықтарды кеңейтті және ресмилендірді. Халықаралық типографиялық стиль графикалық дизайнда модернистік қозғалыстың бір бөлігі ретінде терең әсер етті, бұл архитектура мен өнерді қоса алғанда, дизайнға байланысты көптеген салаларға әсер етті. Ол қарапайымдылыққа, анық, оқымдылыққа және объективтілікке баса назар аударады. Стильдің ерекшеліктері - асимметриялық орналасу, торды пайдалану, Akzidenz Grotesk және Helvetica сияқты sans serif қаріптері, және сол жаққа, оң жаққа қарайтын мәтін. Бұл стиль суреттер мен суреттер орнына фотосуреттерді артық көретіндігімен байланысты. Халықаралық типографиялық стильдің көптеген ертедегі жұмыстарында мәтінде қолданылуымен қатар, типография негізгі дизайн элементі ретінде көрсетілген, сондықтан стиль осылай аталды. Бұл графикалық қозғалыстың әсері дизайн стратегиясы мен теориясында әлі күнге дейін байқалады.
The International Typographic Style is a systemic approach to graphic design that emerged during the 1930s – 1950s but continued to develop internationally. It is considered the basis of the Swiss style. It expanded on and formalized the modernist typographic innovations of the 1920s that emerged in part out of art movements such as Constructivism (Russia), De Stijl (The Netherlands) and at the Bauhaus (Germany). The International Typographic Style has had profound influence on graphic design as a part of the modernist movement, impacting many design related fields including architecture and art. It emphasizes simplicity, clarity, readability, and objectivity. Hallmarks of the style are asymmetric layouts, use of a grid, sans serif typefaces like Akzidenz Grotesk and Helvetica, and flush left, ragged right text. The style is also associated with a preference for photography in place of illustrations or drawings. Many of the early International Typographic Style works featured typography as a primary design element in addition to its use in text, and it is for this that the style is named. The influences of this graphic movement can still be seen in design strategy and theory to this day.
Швейцария мектебі
Халықаралық типографиялық стильдің шекараларын анықтау қиындықтар тудырады. Кейде бұл термин "швейцар стилі" ұғымының синонимі ретінде қарастырылады. Бұл құбылыс 1950-1960 жылдары халықаралық типографияда және швейцарлық дизайнда кеңінен таралды. Алайда, Халықаралық типографиялық стиль мен Швейцария стилі - бұл екі түрлі құбылыс. Дәстүрлі түрде "Халықаралық типографиялық стиль" термині 1920-1930 жылдардағы халықаралық графиканың жағдайын айқындайтын атау ретінде қолданылады. "Швейцариялық стиль" ұғымы әдетте 1950 және 1960 жылдармен шектеледі және осы кезеңнің әмбебап графикалық жүйелерімен байланысты. Қайшылықтар мен келіспеушіліктерге қарамастан, бұл терминдер кейде бір-бірін алмастыра қолданылады.
Халықаралық стиль
"Халықаралық типографиялық стиль" архитектурадағы халықаралық стиль тұжырымдамасымен мағыналы түрде байланысты. Бұл құбылыс өз кезегінде 1930-1960-шы жылдары болды және 1932 жылы Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайында өткен "Заманауи сәулет: халықаралық көрме" көрмесімен байланысты. Халықаралық стильдің визуалды жүйесі дизайнның әртүрлі салаларындағы жалпы көркемдік ілімнің негізін құрады және Халықаралық типографиялық стильдің негізін құрады.
Тарих
Стиль ақпараттың мән-мағынасының әсерінен бос, объективті түрде бейнелеуге деген ықыластан пайда болды. Халықаралық типографиялық стиль - бұл хабарларды анық және жалпыға ортақ түрде жеткізуге тырысқан модернисттік графикалық қозғалыс. Халықаралық типографиялық стильдің алғашқы жылдары үшін екі ірі швейцариялық дизайн мектебі жауапты. 19-ғасырда басталған желілік жұмыстарға негізделген графикалық дизайн әдісі 1908 жылы Базель дизайн мектебінің іргелі курсын өзгерту үшін шабыт болды. Көп ұзамай 1918 жылы Эрнст Келлер Цюрихтің Кунстгевербескуле профессоры болды және графикалық дизайн мен типография курсын әзірлеуді бастады. Ол студенттеріне белгілі бір стильді үйреткен жоқ, керісінше "дизайн мәселесінің шешімі оның мазмұнынан шығуы керек" деп ұйғарған стиль философиясын үйретті. Бұл идеяның дизайнға шешімінің өзі проблеманың өзінен туындап, "қожайыптылық үшін сұлулық" немесе "қожайыптылықты өзі мақсат ретінде жасау" дегенге бағытталған бұрынғы көркемдік процестерге реакция болды. Келлердің шығармаларында қарапайым геометриялық пішіндер, жарқын түстер және ойландыратын бейнелер әр дизайнның артында тұрған мағынаны одан әрі түсіндіру үшін қолданылады. Алғашқы ізашарлардың қатарына Тео Балмер мен Макс Билл кіреді. 1950 жылдары Халықаралық типографиялық стиль элементтерінің Univers сияқты sans serif қаріптер отбасыларына бөлінуі болды. Универс Макс Мидингер мен оның серіктесі Эдуард Хоффманға кейінірек Helvetica деп аталатын Neue Haas Grotesk қаріпін жобалауға жол ашты. Helvetica-ның мақсаты - ұзын мәтіндерге қолдануға болатын және өте оқымды таза қаріп жасау еді. Бұл қозғалыстың бірігуі 1959 жылы "Жаңа графикалық дизайн" атты мерзімді басылым басталғаннан кейін басталды, оны Халықаралық типографиялық стильдің дамуында маңызды рөл атқарған бірнеше ықпалды дизайнерлер редакциялады. Журналдың форматы стильдің көптеген маңызды элементтерін бейнеледі, мазмұнын визуалды түрде көрсетеді және халықаралық деңгейде жарияланады, осылайша қозғалысты Швейцария шекарасынан тыс жерлерге таратады. Редакторлардың бірі Йозеф Мюллер Брокман "дизайнердің субъективті сезімдері мен үгіт-насихаттың ынандыру әдістерінің араласуынсыз аудиторияға хабарласатын объективті және тұлғасыз ұсыну арқылы графикалық көріністің абсолютті және әмбебап түрін іздеді". Мюллер Брокманның көптеген суреттерінде оның идеяларын айрықша айқын және күшті түрде жеткізуге арналған объективті символдар ретінде үлкен фотосуреттер бар. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін халықаралық сауда өсе бастады және елдер арасындағы қарым-қатынастар үнемі нығая берді. Типография мен дизайн осы қарым-қатынастардың дамуына көмектесу үшін маңызды болды. Халықаралық типографиялық стиль осы қарым-қатынас ортасында өз орнын тапты және Швейцариядан әрі Америкаға дейін кеңейді. Швейцария дизайнын өз дизайнымен біріктірген алғашқы американдық дизайнерлердің бірі Рудольф де Харак болды. Де Характың шығармаларына Халықаралық типографиялық стильдің әсерін оның 1960 жылдары МакГроу Хилл баспасына арналған көптеген кітап жапқыштарынан көруге болады. Әр жақта кітаптың атауы мен авторы көрсетіледі, көбінесе сол жақтағы тормен қатар, оң жақтағы тормен қатар. Бір таңғажайып сурет кітаптың тақырыбын анықтай отырып, оның көп бөлігін алып жатыр. Халықаралық типографиялық стильді Америкадағы корпорациялар мен мекемелер 1960 жылдардан бастап, екі онжылдыққа жуық уақыт бойы қабылдады. Әсіресе бұл стильге арналған бір мекеме MIT болды.
Қатысқан қозғалыстар
1900-жылдары басқа дизайнға негізделген қозғалыстар Халықаралық типографиялық қозғалысты қалыптастырды, оған әсер етті және оған әсер етті. Бұл қозғалыстар сәулет, әдебиет, графика, сурет, мүсін және т.б. сияқты көркемдік салалар арасындағы қарым-қатынастарда пайда болды. De Stijl - 1917-1931 жылдар аралығында танымал болған голландтық көркемдік ағым. Неопластицизм деп аталатын бұл көркемдік стратегия рухани үйлесімділік пен тәртіптің жаңа утопиялық идеалын көрсетуге тырысты. Бұл форма мен түстің негізгі элементтерін азайту арқылы таза абстракцияның түрі болды, тек қара және ақ және негізгі түстерді қолдана отырып, тік және көлденең орналасуларды қолданды. Бұл қозғалыстың жақтаушылары Пит Мондриан, Вильмос Хуссар және Барт ван дер Лек сияқты суретшілер, сондай-ақ Геррит Ритвельд, Роберт ван 'т Хофф және Дж. Баухаус - геометрияның тазалығына, әшекейлендірудің жоқтығына және "форма функцияны ұстанады" деген ұраны бар неміс қозғалысы. Бұл қолөнерді көркем өнермен біріктіретін ой мектебі, оны Уолтер Гропиус құрды. Мақсат - форманың мәнін қалыптастыру және барлық дизайн мәселелеріне қолданылатын стильді қамтамасыз ету үшін функциялық қатынасты жалғастыру; Халықаралық стиль. Конструктивизм - 1920 жылдары Ресейде пайда болған өнер / сәулет философиясы. Стиль абстрактілі жылжымалы құрылымдық нысандарға біріктірілген әр түрлі механикалық нысандар арқылы дамыған. Бұл қозғалыстың ерекшеліктері геометриялық қысқарту, фотомонтаж және қарапайым палитралар. 1913 жылы пайда болған супрематизм - бұл тағы бір ресейлік өнер қозғалысы, ол геометриялық нысандарды оңайлату мен тазалыққа бағытталған. Халықаралық типографиялық стильдерді қоса алғанда, осы қозғалыстардың барлығы редукционисттік тазалықпен геометриялық және түске негізделген иерархиялар арқылы хабарларды жеткізудің визуалды түрде әсерлі стратегиясы ретінде анықталады.
Теория
Баухаустың "форманың функцияға еруі" деген мантрасы Халықаралық типографиялық қозғалыстың рухындағы дизайнға қолданылады. Бұл қозғалыстың құрылымы егжей-тегжейлілікке, дәлдікке, қолөнер шеберлігіне, білім беру жүйесіне және тәсілге, техникалық даярлыққа, баспаның жоғары стандарттарына және әріптерді инновациялық қолдануға назар аударған. Теория ұсынылған жобалау проблемасына тән жүйені әзірлеуге сын көзбен қарауға бағытталған. Мысалы, стильдің атасы Эрнст Келлер дизайн шешімі әрқашан өзінің мазмұнын құрметтеуі керек деп мәлімдеді. Жақсы салыстыру - математикалық мәселені анықтайтын құрылым. Мәселелердің белгілі бір түрлеріне арналған нақты теңдеулер ғана қолданылады. Бұл теңдеулерді белгілі бір жолмен ғана жасауға болады. Халықаралық типографиялық және басқа да философиялық көзқарастар бойынша дизайн контексі жауап алу үшін өте маңызды.
Стилистиканың ерекшеліктері
Халықаралық типографиялық стильді ескере отырып жасалған әрбір дизайн математикалық тордан басталады, өйткені тор "ақпаратты құрылымдаудың ең түсінікті және үйлесімді құралы" болып табылады. стилімен байланысты басқа да сипаттамалық қаріптер Univers және Akzidenz Grotesk. Объективті фотосурет - бұл ақпаратты анық және пропаганданың немесе коммерциялық жарнаманың ешқандай әсері жоқ етіп ұсынуға арналған тағы бір дизайн элементі. Дәнекерлеудің "әлеуметтік пайдалы және маңызды іс-әрекет" екеніне сенген қозғалыстың алғашқы ізашарларынан тәртіп пен түсініктілікке осындай күшті назар аударылады. Дизайнерлер өз рөлдерін суретшілер ретінде емес, қоғамның құрамдас бөліктері арасындағы маңызды ақпаратты таратудың объективті арналары ретінде айқындайды.