Кіріспе

Ұлттық әл-ауқатты қорғау ұйымы (NWRO) - адамдардың, әсіресе әйелдер мен балалардың әл-ауқатты қорғау құқықтары үшін күрескен американдық белсенді ұйым. Ұйымның төрт мақсаты бар еді: жеткілікті табыс, қадір-қасиет, әділдік және демократиялық қатысу. Топ 1966 жылдан 1975 жылға дейін белсенді болды. 1969 жылы ең жоғары деңгейінде NWRO мүшелігі 25,000 мүшеге (негізінен африкалық американдық әйелдерге) бағаланды. мыңдаған адам НВРО-ның наразылық акциясына қосылды.

Тамырлар

1963 жылы Джонни Тиллмон ANC (Aid to Needy Children) Anonymous аналарын құрды, бұл алғашқы әлеуметтік аналар ұйымдарының бірі болды. Бұл ұйым кейін Ұлттық әл-ауқат құқықтарының ұйымының құрамына енді.

Джордж Уайли, CORE, PRAC және қозғалыстың пайда болуы

1966 жылы мамыр айында Джордж Уайли, ұлттық танымал химик, Сиракуз университетінің факультетіндегі екінші афроамерикан, және Растық теңдік конгресінің (CORE) бұрынғы директордың орынбасары және CORE-ден оның екі серіктесі Вашингтонның екі қабатты үйінде Кедейлік құқықтарының іс-қимыл орталығын (PRAC) құрды. PRAC қазіргі кедейлер ұйымдарының күш-жігерін үйлестіру үшін тұрақты штаб-пәтер болуға арналған. PRAC-тің алғашқы жобасы - әлеуметтік көмек алушылардың Кливлендтен Колумбусқа дейінгі шеруімен үйлестірілетін демонстрацияларды жоспарлау болды. Бұл шеруді Сесар Чавестің басшылығымен біріккен шаруалар ұйымының өкілдері ойлап тапты. PRAC-тің күш-жігері 1966 жылы 30 маусымда он алты ірі қалада мыңдаған қатысушылармен кедейлік құқықтарына қарсы демонстрацияларға әкелді, Нью-Йорк, Вашингтон, Чикаго, Лос-Анджелес, Балтимор және Бостон қалаларында газеттер кеңінен жарияланды. Қатысушы топтар арасында ресми байланыс болмаса да, NWRO 30 маусымдағы демонстрацияларды "қозғалыс тууы" деп атайды. Әр қаланың іс-әрекетін кең топтар бірлесіп қолдады, соның ішінде, бірақ әлеуметтік көмек алушы ұйымдармен шектелмеді. Уақыт өте келе, әлеуметтік көмек алушылар арасындағы үйлестіру мен ынтымақтастық күшейіп, жалпыұлттық әлеуметтік көмек алушылар ұйымы қажет болды.

Ұлттық үйлестіру комитеті құрылды

1966 жылдың тамызында 24 қаладан келген әлеуметтік көмек алушы топтардың өкілдері Чикагода жиналып, әлеуметтік көмек алушы топтардың ұлттық үйлестіру комитетінің (NCC) құрылуына дауыс берді. PRAC кеңсесі 1966 жылдың желтоқсан айында өткен ҰКК отырысында әлеуметтік құқық қозғалысының штаб-пәтері болып бекітілді. PRAC-ке 1967 жылдың ақпан айында NCC-мен байланысты барлық топтарға мүшелік картасын жасауды тапсырды. ҰКП 1967 жылы сәуірде мүшелік талаптары мен оның филиалдары үшін ортақ алым құрылымын қабылдады. ҰКП ҰҚҰҰ-ның ұлттық құрылымында шешім қабылдаушы негізгі орган ретінде өз орнын тапты. Алайда, бүкіл ел бойынша ұйымдасқанға қарамастан, жергілікті әлеуметтік құқық топтары өздерінің жергілікті іс-әрекеттеріне толық дербестік сақтады.

Белсенділік

NWRO-ның алғашқы негізгі қызметі 1967 жылғы әлеуметтік қамсыздандырудың түзетулерінің еңбекке ынталандыру ережелеріне қарсы лоббилеу болды. Ұйым демонстрациялар өткізді, соның ішінде АҚШ Сенатының Қаржы жөніндегі комитетінің тыңдау залында отырды. Бұл іс-әрекет БАҚ-тың көп көңіл бөліп, бірақ заңнаманы қалыптастыруға әсер етпеді. 1968 жылдың желтоқсан айында ұйымға жұмыс ынталандыру бағдарламасын бақылауға көмектесу үшін үлкен мемлекеттік келісімшарт берілді. Осы және тағы бірнеше қорлардың ірі гранттары NWRO қызметкерлерінің ірі кеңейтуін, соның ішінде далалық ұйымдастырушылардың қосылуын қаржыландыруға көмектесті. NWRO алғашқы Никсон әкімшілігінің кезінде мүшелік тізімінің артуы және БАҚ-та үлкен қатысуы салдарынан үкімет қызметкерлеріне көп қол жеткізді. Қауіпсіздік қозғалысының жетекшілері алғашқылардың бірі болды. Олар Дэниел П. Мойниханмен ақ үй штабына тағайындалғаннан кейін кездесті. Отбасыға көмек көрсету жоспарын әзірлеу кезінде Никсон әкімшілігі NWRO басшыларымен кеңескен және бұл басшылар жоспарға қарсы лоббилеуде белсенді болды. Жергілікті топтар іс-шараның көп бөлігін, мысалы, алғашқы 30 маусымдағы митингтер мен "көшесіндегі туған күн" демонстрацияларын, әр 30 маусымнан кейін ұйымдастырды. Бүкіл ел бойынша жүргізілген науқандар жергілікті топтардың әлеуметтік көмек алушы балалардың мектепке қайта оралу киімдерін төлеу үшін қосымша әлеуметтік көмек тексерулері сияқты ресурстарды талап етуімен және сонымен қатар NWRO мүшелері үшін ірі дүкендерде бөлшек сауда кредиттерін сұрауымен байланысты. 1969 жылдың тамызында Детройтте өткен NWRO конгресі ұйымының мүшелеріне жарна төлейтін шамамен 20 000 адам, ал осылайша қозғалыстың әсерінен зардап шеккен шамамен 75 000 отбасы мүшелері болды. Бұл қозғалыстың мүшелерінің көбісі кедей, көбісі қара нәсілді әйелдер еді. 1971 жылға қарай NWRO құрамына 540 жеке әлеуметтік құқық ұйымдары кірді. NWRO-ға қаржы бөлу Тиллмон атқарушы директор болған кезде төмендеді, ал NWRO 1975 жылдың наурызында банкроттықпен аяқталды; алайда Тиллмон мемлекеттік және жергілікті деңгейдегі әлеуметтік құқық үшін күресті жалғастырды.

Ұлттық деңгейде

Мүшелер басшыларды сайлады, олар штаб директорынан босатуға құқылы. Елдің барлық жергілікті топтарының делегаттары екі жылда бір рет жиналып, ұлттық атқарушы кеңесті сайлады. NCC жергілікті әл-ауқат құқықтарының серіктесі бар әрбір штаттың делегаттарынан құралған. Ол жылына төрт рет жиналып, NWRO-ның негізгі саяси шешімдерін қабылдайды. Ұлттық штаб қозғалыстың ең ірі мемлекеттерінің өкілі болған ұлттық атқарушы кеңестің алдында жауап берді, өйткені олар ең көп делегаттарды қамтыды.