Кіріспе

В- клеткалы лимфомалар - В- клеткаларына әсер ететін лимфомалардың түрлері. Лимфома - лимфа түйіндеріндегі қанның қатерлі ісіктері. Олар қарт адамдарда және иммунитеті төмен адамдарда жиі кездеседі. В- клеткалы лимфомалар Ходжкин лимфомаларын да, Ходжкин емес лимфомалардың көпшілігін де қамтиды. Олар әдетте төмен және жоғары дәрежелі болып бөлінеді, әдетте олар тиісінше индолентті (келесісі - баяу өсетін) лимфомалар мен агрессивті лимфомаларға сәйкес келеді. Жалпы алғанда, индолентті лимфомалар емге жауап береді және ұзақ уақыт бойы өмір сүру мүмкіндігімен бақылауда ұсталады (ремиссияда), бірақ емделмейді. Агрессивті лимфомалар әдетте қарқынды емдеуді қажет етеді, кейбіреулері тұрақты емделу мүмкіндігіне ие. Прогноз және емдеу лимфоманың нақты түріне, сондай-ақ сатысына және дәрежесіне байланысты. Емдеуге сәулелену және химиотерапия жатады. Індегентті В- клеткалы лимфомаларды ерте кезеңде ұзақ уақытқа қайталанбай, тек сәулемен емдеуге болады. Агрессивті аурудың ерте сатысында химиотерапия және жиі сәулелену арқылы емделеді, 7090% емделу көрсеткішімен. В-клеткаларды қамтитын лимфомалардың көптеген түрлері бар. Ең көп қолданылатын жіктеу жүйесі - ДДҰ-ның жіктеуіші, ол бірден көп, ескі жіктеуіш жүйелерінің үйлесімділігі.

Қоса берілген хромосомалық транслокациялар

Иммуноглобулиннің ауыр локусына қатысты хромосомалық транслокациялар көптеген В- клеткалы лимфомалар, соның ішінде фолликулярлы лимфома, мантиялық клеткалы лимфома және Беркитт лимфомасының классикалық цитогенетикалық аномалиясы болып табылады. Бұл жағдайларда иммуноглобулиннің ауыр локусы пролиферациялық немесе апоптозға қарсы қабілеті бар басқа белокпен бірігу ақуызын құрайды. Иммуноглобулиннің ауыр локусының күшейтуші элементі, әдетте В- жасушаларды антиденелерді жаппай өндіруге мәжбүрлеу үшін жұмыс істейді, қазір синтез ақуызын жаппай транскрипциялайды, нәтижесінде синтез ақуызын қамтитын В- жасушаларға шамадан тыс пролиферациялық немесе антиапоптотикалық әсер етеді. Беркитт лимфомасы мен мантиялық клеткалы лимфомадағы бірігудегі басқа белок - бұл c myc (8- хромосомадағы) және циклин D1 (11- хромосомадағы), бұл бірігу ақуызына пропролиферациялық қабілет береді. Фолликулярлы лимфома кезінде біріктірілген белок Bcl 2 (хромосома 18), бұл біріктірілген белокқа антиапоптоздық қабілет береді.