Кіріспе

Интраваскулярлы лимфома (IVL) - қатерлі лимфоциттердің қан тамырларында көбейіп, жинақталатын сирек кездесетін қатерлі ісіктер. Лимфоманың барлық дерлік түрлері қатерлі лимфоциттердің лимфа түйіндерінде, лимфа жүйесінің басқа бөліктерінде (мысалы, дала), және лимфалық емес әртүрлі органдарда (мысалы, сүйек миы мен бауырда) көбейіп, жинақталуын қамтиды, бірақ қан тамырларында емес. ІВЛ ауруды тудыратын лимфоциттердің түріне байланысты үш түрлі түрге бөлінеді. Барлық ІВЛ-дің ~90% құрайтын ішекті ірі В-клеткалы лимфома (ІВВКЛ) - Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымы 2016 жылы жіктегендей қатерлі В-клеткалы лимфоциттердің лимфомасы. Әлемдік денсаулық сақтау ұйымы әлі ресми түрде жіктемеген қалған IVL түрлері негізінен жағдай туралы есептерге негізделген; IVNK / TL-дегі қатерлі жасушалар әдетте Эпштейн Барр вирусымен жұқтырылады, бұл лимфомалар Эпштейн Барр вирусына байланысты лимфопролиферативтік аурулардың мысалдары болып табылады. 1982, 1985 және 1986 жылдары жүргізілген зерттеулер бұл қатерлі клеткалар эндотелийлі клеткалардан емес, лимфоциттерден пайда болған деген тұжырымға әкелді. Бұл және басқа зерттеулер ауруды ангиоэндотелиоматоз, неопластикалық ангиоэлиоматоз, интраваскулярлық лимфоматоз, ангиоэндотелиотроптық (интраваскулярлық) лимфома, ангиоэндотроптық ірі клеткалы лимфома, диффузиялық ірі клеткалы лимфома, интралимфалық лимфоматоз және, нақтырақ айтқанда, қатерлі ангиоэндотелиоматоз немесе интраваскулярлық лимфома деп атады. 2001 жылы Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымы бұл ауруды қатерлі В-клеткалы лимфома деп атады. Сантуччи және басқалар. IVL ауруының алғашқы оқиғасы қатерлі NK жасушаларымен байланысты. 2018 жылға дейін тағы 2 ондаған интраваскулярлық NK клеткалы лимфома туралы хабарланды. 2008 жылы интраваскулярлық Т- клеткалы лимфома туралы 29 жағдай туралы есептер қаралды; тек екі жағдайда ғана қатерлі клеткалардың цитотоксикалық Т- клеткалары екендігіне айқын дәлел келтірілді. Кейіннен цитотоксикалық Т- клеткалық аурудың тағы бірнеше жағдайы тіркелді. Болашақтағы зерттеулер Т- клеткаларының басқа түрлері ИВТКЛ- ні тудыруы мүмкін екенін анықтауы мүмкін.

Іші қан тамырлары ірі В- клеткалы лимфомасы

Іші қан тамырлары ірі В- клеткалы лимфома үш түрлі түрге бөлінеді, олардың барлығы қатерлі В- клеткаларының іші қан тамырлары ішіндегі жинақталуын қамтиды және ұқсас патофизиологияға ие. Алайда, олардың зақымдануының таралуы, зақымдану популяциясының түрлері, болжамы және емдеу әдістері әртүрлі. Бұл үш түр: 1) ірі В- клеткалы қан тамырлары лимфомасының классикалық түрі, 2) ірі В- клеткалы қан тамырлары лимфомасының теріге жұққан түрі, 3) ірі В- клеткалы қан тамырлары лимфомасының гемофагоциттік синдроммен байланысты түрі. CD79B- дегі кейбір немесе барлық мутациялар лимфоманың әртүрлі түрлерінде кездеседі. Осы уақытқа дейін зерттелген аз сандағы жағдайларда байқалатын басқа ауытқулар: 14- мен 18- хромосомалардың арасындағы транслокациялар; 18- хромосоманың ұзын қолында орналасқан BCL2 генінің q21- позицияда және 11- хромосоманың ұзын қолында орналасқан KMT2A генінің 22 және 25- позициялар арасында тандемді трипликациялары. Осы немесе басқа гендер, хромосомалар және/ немесе ген экспрессиясының ауытқулары IVBCL дамуына және/ немесе прогресиясына ықпал етуі мүмкін. ІVBCL- дегі қатерлі В- клеткалары CD29 ақуызын экспресстей алмайды, ал қатерлі В- клеткаларының интраваскулярлық жинақталуына жақын орналасқан эндотелиялық жасушалар негізгі CXC хемокин рецепторлары ақуыздарын, әсіресе CxcL12, сондай-ақ Cxcr5, Ccr6 және/ немесе Ccr7 экспресстей алмайды. Эндотелий жасушаларының осы рецепторлы ақуыздарды экспрессияламауы жақын маңдағы қатерлі В жасушаларының әсерінен болуы мүмкін. Кез келген жағдайда, аталған белоктардың барлығы В- клеткаларының қан тамырлары кеңістігінен қан тамырлары эндотелийіне және тіндерге өтуіне қатысады. Бұл белоктардың болмауы қан тамырларындағы ІVЛБК қатерлі В клеткаларының жиналуын түсіндіреді. "Жерілік ортадағы В-клеткалар" емес, бұл көбінесе аз агрессивті В-клеткалы лимфомаларда кездеседі. Бұл фактор IVBCL- нің агрессивтілігіне ықпал етуі мүмкін. Бұл нәтижелер негізінен Еуропадағы 740 науқаспен жүргізілген зерттеулерге негізделген; Квебекте (Канада) 29 науқаспен жүргізілген зерттеуде де осындай нәтижелер көрсетілген. анемия, қандағы тромбоциттердің төмендеуі және ақ қан клеткаларының төмендеуі 25% > 50% IVBCL классикалық вариантының диагнозы осы патологиялық белгілерді бірден көп жерде табу арқылы бекітіледі.

Презентация

ІVБКЖ- нің барлық жағдайларының аз пайызын құрайтын теріге жұғатын түрі классикалық түрге қарағанда (орташа жасы 72 жаста) тек қана әйелдер мен жас адамдарда (орташа жасы 59 жаста) кездеседі.

Емдеу және болжамы

Тарихи тұрғыдан алғанда, теріге жұққан адамдар классикалық түрге қарағанда едәуір ұзақ өмір сүреді (3 жылдық жалпы өмір сүру 56% -ға 22% -ға қарсы). Теріге берілетін түрге ерте араласу өте қолайлы. Ритуксимаб соңғы жағдайды жақсарта алады.

Презентация

IVBCL гемофагоциттік синдроммен байланысты варианты - IVBCL- нің өте сирек кездесетін варианты. Оның бұрынғы атауы, интраваскулярлық ірі В-клеткалы лимфома, Азия нұсқасы, жақында Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымы 2016 жылы қазіргі атауымен өзгертілді. Классикалық және теріге берілетін түрлерден айырмашылығы, гемофагоциттік синдроммен байланысты түр гемофагоциттік синдроммен таныстырылады. Бұл синдром сүйек жіктерінің зақымдануымен, қан айналымдағы тромбоциттердің санының азаюымен және бауыр мен көкбауырдың ұлғаюымен сипатталады. Сонымен қатар, жиі емес жағдайларда, ол ашық гемофагоцитозбен байланысты (яғни, қызыл қан клеткаларының, ақ қан клеткаларының, тромбоциттердің және олардың прекурсорлары клеткаларының қатерлі емес гистиоциттермен шоғырлануы, бұл көбінесе сүйек кемігінде және басқа тіндерде кездеседі. ІVNKL ауруы бар екі науқастың зерттеуінде гистон ақуыздарын (HIST1H2BE, HIST1H2BN және H3F3A), гистон диацетилаза генін, HDAC5, геликаза ақуыздарын (WRN және DDX3X) өндіретін екі генді, ДНК метилирлеуге байланысты ферменттерді (TET2 және DNMT1) өндіретін екі генді және хроматинді қайта құру гендерінің SWI / SNF отбасындағы ARID1A генінде мутациялар анықталды. Бір науқаспен жүргізілген үшінші зерттеуде көшірме санын талдау ARID1B, HACE1 және SMAD4 гендеріндегі драйвер гендерінің өзгеруін және SOX2 генінің пайда болуын анықтады. оның ішінде өте сирек жағдайларда IVNK/TL. Вирус IVNK/TL-ге ұқсас әсер етеді.

Презентация

Жеке тұлғалар (жасы 23 - 81 жаста) Ритуксимаб NK немесе Т клеткаларына әсер етпейді, сондықтан IVNK/ TL емдеу үшін қолданылмайды.