Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Интраваскулярлы лимфома (IVL) - қатерлі лимфоциттердің қан тамырларында көбейіп, жинақталатын сирек кездесетін қатерлі ісіктер. Лимфоманың барлық дерлік түрлері қатерлі лимфоциттердің лимфа түйіндерінде, лимфа жүйесінің басқа бөліктерінде (мысалы, дала), және лимфалық емес әртүрлі органдарда (мысалы, сүйек миы мен бауырда) көбейіп, жинақталуын қамтиды, бірақ қан тамырларында емес. ІВЛ ауруды тудыратын лимфоциттердің түріне байланысты үш түрлі түрге бөлінеді. Барлық ІВЛ-дің ~90% құрайтын ішекті ірі В-клеткалы лимфома (ІВВКЛ) - Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымы 2016 жылы жіктегендей қатерлі В-клеткалы лимфоциттердің лимфомасы. Әлемдік денсаулық сақтау ұйымы әлі ресми түрде жіктемеген қалған IVL түрлері негізінен жағдай туралы есептерге негізделген; IVNK / TL-дегі қатерлі жасушалар әдетте Эпштейн Барр вирусымен жұқтырылады, бұл лимфомалар Эпштейн Барр вирусына байланысты лимфопролиферативтік аурулардың мысалдары болып табылады. 1982, 1985 және 1986 жылдары жүргізілген зерттеулер бұл қатерлі клеткалар эндотелийлі клеткалардан емес, лимфоциттерден пайда болған деген тұжырымға әкелді. Бұл және басқа зерттеулер ауруды ангиоэндотелиоматоз, неопластикалық ангиоэлиоматоз, интраваскулярлық лимфоматоз, ангиоэндотелиотроптық (интраваскулярлық) лимфома, ангиоэндотроптық ірі клеткалы лимфома, диффузиялық ірі клеткалы лимфома, интралимфалық лимфоматоз және, нақтырақ айтқанда, қатерлі ангиоэндотелиоматоз немесе интраваскулярлық лимфома деп атады. 2001 жылы Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымы бұл ауруды қатерлі В-клеткалы лимфома деп атады. Сантуччи және басқалар. IVL ауруының алғашқы оқиғасы қатерлі NK жасушаларымен байланысты. 2018 жылға дейін тағы 2 ондаған интраваскулярлық NK клеткалы лимфома туралы хабарланды. 2008 жылы интраваскулярлық Т- клеткалы лимфома туралы 29 жағдай туралы есептер қаралды; тек екі жағдайда ғана қатерлі клеткалардың цитотоксикалық Т- клеткалары екендігіне айқын дәлел келтірілді. Кейіннен цитотоксикалық Т- клеткалық аурудың тағы бірнеше жағдайы тіркелді. Болашақтағы зерттеулер Т- клеткаларының басқа түрлері ИВТКЛ- ні тудыруы мүмкін екенін анықтауы мүмкін.
Intravascular lymphomas (IVL) are rare cancers in which malignant lymphocytes proliferate and accumulate within blood vessels. Almost all other types of lymphoma involve the proliferation and accumulation of malignant lymphocytes in lymph nodes, other parts of the lymphatic system (e. g. the spleen), and various non lymphatic organs (e. g. bone marrow and liver) but not in blood vessels. IVL fall into three different forms based on the type of lymphocyte causing the disease. Intravascular large B cell lymphoma (IVBCL), which constitutes ~90% of all IVL, is a lymphoma of malignant B cell lymphocytes as classified by the World Health Organization, 2016. The remaining IVL types, which have not yet been formally classified by the World Health Organization, are defined based mainly on case reports; The malignant cells in IVNK/TL are typically infected with the Epstein–Barr virus suggesting that these lymphomas are examples of the Epstein Barr virus associated lymphoproliferative diseases. and intravascular NK/T cell Subsequent studies reported in 1982, 1985, and 1986 led to the conclusion that these malignant cells were derived from lymphocytes rather than endothelial cells. These along with other studies termed the disease angioendotheliomatosis, neoplastic angiotheliomatosis, intravascular lymphomatosis, angioendotheliotropic (intravascular) lymphoma, angiotropic large cell lymphoma, diffuse large cell lymphoma, intralymphatic lymphomatosis, and, less specifically, malignant angioendotheliomatosis or intravascular lymphoma. By 2001, the World Health Organization had defined the disease as a malignant B cell lymphoma termed intravascular large B cell lymphoma. Santucci et al. first reported a case of IVL that involved malignant NK cells. Some 2 dozen other cases of intravascular NK cell lymphoma have been reported by 2018. In 2008, 29 case reports of purported intravascular T cell lymphoma were reviewed; only two of these cases were associated with evidence strongly suggesting that the malignant cells were cytotoxic T cells. Subsequently, a few more cases of cytotoxic T cell based have been reported. There remains a possibility that future studies will find other T cell types may cause IVTCL.
Іші қан тамырлары ірі В- клеткалы лимфомасы
Іші қан тамырлары ірі В- клеткалы лимфома үш түрлі түрге бөлінеді, олардың барлығы қатерлі В- клеткаларының іші қан тамырлары ішіндегі жинақталуын қамтиды және ұқсас патофизиологияға ие. Алайда, олардың зақымдануының таралуы, зақымдану популяциясының түрлері, болжамы және емдеу әдістері әртүрлі. Бұл үш түр: 1) ірі В- клеткалы қан тамырлары лимфомасының классикалық түрі, 2) ірі В- клеткалы қан тамырлары лимфомасының теріге жұққан түрі, 3) ірі В- клеткалы қан тамырлары лимфомасының гемофагоциттік синдроммен байланысты түрі. CD79B- дегі кейбір немесе барлық мутациялар лимфоманың әртүрлі түрлерінде кездеседі. Осы уақытқа дейін зерттелген аз сандағы жағдайларда байқалатын басқа ауытқулар: 14- мен 18- хромосомалардың арасындағы транслокациялар; 18- хромосоманың ұзын қолында орналасқан BCL2 генінің q21- позицияда және 11- хромосоманың ұзын қолында орналасқан KMT2A генінің 22 және 25- позициялар арасында тандемді трипликациялары. Осы немесе басқа гендер, хромосомалар және/ немесе ген экспрессиясының ауытқулары IVBCL дамуына және/ немесе прогресиясына ықпал етуі мүмкін. ІVBCL- дегі қатерлі В- клеткалары CD29 ақуызын экспресстей алмайды, ал қатерлі В- клеткаларының интраваскулярлық жинақталуына жақын орналасқан эндотелиялық жасушалар негізгі CXC хемокин рецепторлары ақуыздарын, әсіресе CxcL12, сондай-ақ Cxcr5, Ccr6 және/ немесе Ccr7 экспресстей алмайды. Эндотелий жасушаларының осы рецепторлы ақуыздарды экспрессияламауы жақын маңдағы қатерлі В жасушаларының әсерінен болуы мүмкін. Кез келген жағдайда, аталған белоктардың барлығы В- клеткаларының қан тамырлары кеңістігінен қан тамырлары эндотелийіне және тіндерге өтуіне қатысады. Бұл белоктардың болмауы қан тамырларындағы ІVЛБК қатерлі В клеткаларының жиналуын түсіндіреді. "Жерілік ортадағы В-клеткалар" емес, бұл көбінесе аз агрессивті В-клеткалы лимфомаларда кездеседі. Бұл фактор IVBCL- нің агрессивтілігіне ықпал етуі мүмкін. Бұл нәтижелер негізінен Еуропадағы 740 науқаспен жүргізілген зерттеулерге негізделген; Квебекте (Канада) 29 науқаспен жүргізілген зерттеуде де осындай нәтижелер көрсетілген. анемия, қандағы тромбоциттердің төмендеуі және ақ қан клеткаларының төмендеуі 25% > 50% IVBCL классикалық вариантының диагнозы осы патологиялық белгілерді бірден көп жерде табу арқылы бекітіледі.
Intravascular large B cell lymphomas fall into three distinct variants, all of which involve the intravascular accumulation of malignant B cells and appear to have a similar pathophysiology. However, they differ in the distribution of their lesions, types of populations affected, prognoses, and treatments. These three variants are: 1) intravascular large B cell lymphoma classical, 2) intravascular large B cell lymphoma, cutaneous variant, and 3) intravascular large B cell lymphoma, hemophagocytic syndrome associated variant. and some or the mutations in CD79B occur in diverse types of lymphoma. Other abnormalities seen in the small numbers of cases that have been studied so far include translocations between chromosome 14 and 18; tandem triplications of both the BCL2 gene located on the long arm of chromosome 18 at position q21 and the KMT2A gene located on the long arm of chromosome 11 between positions 22 and 25. and KMT2A are associated with other types of B cell lymphomas. It seems likely that these or other gene, chromosome, and/or gene expression abnormalities contribute to the development and/or progression of IVBCL. The malignant B cells in IVBCL fail to express the CD29 protein while the endothelial cells in close proximity to the intravascular accumulations of the malignant B cells fail to express key CXC chemokine receptor proteins particularly CxcL12 but also Cxcr5, Ccr6, and/or Ccr7. The failure of the endothelial cells to express these receptor proteins may be due to the action of nearby malignant B cells. In any event, all of the cited proteins are involved in the movement of B cells from the intravascular space across the vascular endothelium and into tissues. The lack of these proteins may explain the accumulation of the malignant B cells of IVLBC within blood vessels. rather than the "germinal center B cells" that are commonly found in less aggressive B cell lymphomas. This factor may contribute to the aggressiveness of IVBCL. These findings are based primarily on studies of 740 patients conducted in Europe; a study conducted in Quebec, Canada on 29 patients gave similar results. anemia, decreases in blood platelet levels, and decreases in white blood cell levels in 25% >50% of cases. The diagnosis of IVBCL, classical variant is solidified by finding these pathological features in more than one site.
Презентация
ІVБКЖ- нің барлық жағдайларының аз пайызын құрайтын теріге жұғатын түрі классикалық түрге қарағанда (орташа жасы 72 жаста) тек қана әйелдер мен жас адамдарда (орташа жасы 59 жаста) кездеседі.
The cutaneous variant, which comprises a small percentage of all IVBCL cases, occurs almost exclusively in females and younger individuals (median age 59 years) than the classical variant (median age 72 years).
Емдеу және болжамы
Тарихи тұрғыдан алғанда, теріге жұққан адамдар классикалық түрге қарағанда едәуір ұзақ өмір сүреді (3 жылдық жалпы өмір сүру 56% -ға 22% -ға қарсы). Теріге берілетін түрге ерте араласу өте қолайлы. Ритуксимаб соңғы жағдайды жақсарта алады.
Historically, individuals with the cutaneous variant survive significantly longer than that those with the classical variant (3 year overall survival 56% versus 22%). Early intervention in the cutaneous variant would appear to be highly desirable. Rituximab may improve the latter situation.
Презентация
IVBCL гемофагоциттік синдроммен байланысты варианты - IVBCL- нің өте сирек кездесетін варианты. Оның бұрынғы атауы, интраваскулярлық ірі В-клеткалы лимфома, Азия нұсқасы, жақында Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымы 2016 жылы қазіргі атауымен өзгертілді. Классикалық және теріге берілетін түрлерден айырмашылығы, гемофагоциттік синдроммен байланысты түр гемофагоциттік синдроммен таныстырылады. Бұл синдром сүйек жіктерінің зақымдануымен, қан айналымдағы тромбоциттердің санының азаюымен және бауыр мен көкбауырдың ұлғаюымен сипатталады. Сонымен қатар, жиі емес жағдайларда, ол ашық гемофагоцитозбен байланысты (яғни, қызыл қан клеткаларының, ақ қан клеткаларының, тромбоциттердің және олардың прекурсорлары клеткаларының қатерлі емес гистиоциттермен шоғырлануы, бұл көбінесе сүйек кемігінде және басқа тіндерде кездеседі. ІVNKL ауруы бар екі науқастың зерттеуінде гистон ақуыздарын (HIST1H2BE, HIST1H2BN және H3F3A), гистон диацетилаза генін, HDAC5, геликаза ақуыздарын (WRN және DDX3X) өндіретін екі генді, ДНК метилирлеуге байланысты ферменттерді (TET2 және DNMT1) өндіретін екі генді және хроматинді қайта құру гендерінің SWI / SNF отбасындағы ARID1A генінде мутациялар анықталды. Бір науқаспен жүргізілген үшінші зерттеуде көшірме санын талдау ARID1B, HACE1 және SMAD4 гендеріндегі драйвер гендерінің өзгеруін және SOX2 генінің пайда болуын анықтады. оның ішінде өте сирек жағдайларда IVNK/TL. Вирус IVNK/TL-ге ұқсас әсер етеді.
The hemophagocytic syndrome associated variant of IVBCL is a very rare variant of IVBCL. Its previous name, intravascular large B cell lymphoma, Asian variant, was recently changed to its current name by the world Health Organization, 2016. Unlike the classical and cutaneous variants, the hemophagocytic syndrome associated variant presents with the hemophagocytic syndrome. This syndrome is characterized by bone marrow involvement, reduced numbers of circulating blood platelets and enlarged liver and spleen. Less often, it is also associated with overt hemophagocytosis (i. e. the engulfment by non malignant histiocytes of red blood cells, white blood cells, platelets, and their precursor cells that is most commonly found in the bone marrow and other tissues. A study of two patients with IVNKL identified mutations in genes that produce histone proteins (HIST1H2BE, HIST1H2BN and H3F3A), the histone deacetylase gene, HDAC5, two genes that produce helicase proteins (WRN and DDX3X), two genes that make DNA methylation related enzymes (TET2 and DNMT1) and a gene in the SWI/SNF family of chromatin remodeling genes, ARID1A. In a third study of a single patient, copy number analysis identified driver gene alterations in ARID1B, HACE1, and SMAD4 genes and gain of the SOX2 gene. including in extremely rare cases IVNK/TL. It seems likely that the virus acts similarly to cause IVNK/TL.
Презентация
Жеке тұлғалар (жасы 23 - 81 жаста) Ритуксимаб NK немесе Т клеткаларына әсер етпейді, сондықтан IVNK/ TL емдеу үшін қолданылмайды.
Individuals (age range 23–81 years Rituximab does not target NK or T cells and therefore is not used to treat IVNK/TL.