Кіріспе

Лоуренс Гроссбергтің "Біз осы жерден кетуіміз керек: танымал консерватизм және постмодернисттік мәдениет" 1992 жылы жарық көрді және қазіргі заманғы американдық мәдениеттің бірнеше аспектілерімен айналысады: Лоуренс Гроссберг бұл кітап туралы "Америка өміріндегі жаңа атмосфераны, жаңа қанағатсыздық пен жаңа консерватизмді тудыратын саяси, экономикалық және мәдени күштер" деп мәлімдейді. Бұдан басқа, ол коммерцияландырудың, құмарлықтың жоқтығы мен саясаттанудың рок-музыкадағы жаңа консерватизмге қалай себепші болатынын талқылайды. Кітапты сынға алған бір автор оны "көпшілікке танымал әрі қызықты еңбек, бірақ кемшіліктері бар" деп атаған.

Кіріспе, Қоланы қоршаудағы жартас

Лоуренс Гроссберг рок музыкасына шабуылдардың көбейіп бара жатқаны оңшылдардың халықтық мәдениетпен қарым-қатынасының екіжақты екенін көрсетеді деп түсіндіреді. Рок музыкасына шабуылдар әдетте христиандық фундаменталистік қозғалыстар мен "жаңа консервативті одақтың элиталық фракциясы" арқылы жасалады, олар рокты "мүсілімнен белгілі бір құлдыраудың" басты себебі деп санайды.

Рок музыкасының коммерциялануының өсуі

Гросберг рок музыкасының көбірек органикалық түрлерін ажыратады, мысалы, 1960 жылдарды кейде сипаттайды, ал 1980 жылдардың мәтіндері мәдениет индустриясы (жазбалар лейблі, MTV, музыкалық журналдар және т.б.) ),

Рок музыкасының консервативті игерілуі

Гроссберг үшін Рейгэн мен Тэтчер консерватизмнің қайта өркендеуін Антонио Грамшидің сөздерімен түсінуге болады. Халықтық гегемония қарсы мәдениеттің сын-пікірлерін жоюға және жастардың мәдениетін корпоративтік капитализмге қайта енгізуге тырысты. Бұл форма сырттай қарағанда шабуылға ұқсамайды, бірақ рок музыкасын пайдаланады және оның мағынасы мен маңызын қайта құруда. Осылайша, консервативті христиандық топтар фундаменталистік және консервативті хабарларын тарату үшін рокты пайдалана алады. Гросберг рокқа жасалған бұл шабуылдар шын мәнінде парадоксалды деп айтады, өйткені рок үстем негізгі мәдениеттің бөлігіне айналды және осылайша "рок қарсылық пен оппозицияны тұжырымдау және айтуға күшін жоғалтады". Профессор Майкл Гардинер былай деп жазады: "Гросбергтің пікірінше, мұның басты салдары - қазіргі Америкадағы саясат қызықты түрде деполитизацияланды. Консервативті бағдарламаны қолдаған экономикалық немесе идеологиялық аргументтер көңіл-күйге, құмарлыққа, сезімталдылыққа және т.б. Гардинердің шолуы жалғасады: "Бірақ, сонымен бірге күнделікті өмір қайта саясаттанады: жаңа консервативтілік күнделікті өмірде бұрын жастар мәдениеті (дене, ләззат / көңіл көтеру, жастар) иеленген кеңістіктер мен орындарды иеленуге тырысады және оларды жаңа құндылықтар мен мағыналармен алмастырады. Басты мақсат - күнделікті өмірдің іс-әрекеттерін қалыптасқан пост-фордистік экономикалық тәртіптің талаптарына сай келетін билік аппаратына бағындыру. Саясаттың бір нәтижесі - ол бұрын-соңды халықтық мәдениет маңызды рөл атқарған ұжымдық күрес орнына, көбінесе жеке тұлғаға, "өмір салтын таңдау" түріне айналды:"