Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лоуренс Гроссбергтің "Біз осы жерден кетуіміз керек: танымал консерватизм және постмодернисттік мәдениет" 1992 жылы жарық көрді және қазіргі заманғы американдық мәдениеттің бірнеше аспектілерімен айналысады: Лоуренс Гроссберг бұл кітап туралы "Америка өміріндегі жаңа атмосфераны, жаңа қанағатсыздық пен жаңа консерватизмді тудыратын саяси, экономикалық және мәдени күштер" деп мәлімдейді. Бұдан басқа, ол коммерцияландырудың, құмарлықтың жоқтығы мен саясаттанудың рок-музыкадағы жаңа консерватизмге қалай себепші болатынын талқылайды. Кітапты сынға алған бір автор оны "көпшілікке танымал әрі қызықты еңбек, бірақ кемшіліктері бар" деп атаған.
We Gotta Get Out of This Place: Popular Conservatism and Postmodern Culture by Lawrence Grossberg was published in 1992 and deals with several aspects of (then) contemporary American culture: Lawrence Grossberg states that it is a book about “the political, economic and cultural forces which are producing a new atmosphere, a new kind of dissatisfaction and a new conservatism in American life”. Further, he discusses how commercialization, a lack of passion, and depoliticization causes a new conservatism in rock. A critical review of the book calls it "a highly ambitious and intriguing work, if an ultimately flawed one."
Кіріспе, Қоланы қоршаудағы жартас
Лоуренс Гроссберг рок музыкасына шабуылдардың көбейіп бара жатқаны оңшылдардың халықтық мәдениетпен қарым-қатынасының екіжақты екенін көрсетеді деп түсіндіреді. Рок музыкасына шабуылдар әдетте христиандық фундаменталистік қозғалыстар мен "жаңа консервативті одақтың элиталық фракциясы" арқылы жасалады, олар рокты "мүсілімнен белгілі бір құлдыраудың" басты себебі деп санайды.
Lawrence Grossberg explains that the rising number of attacks on rock music only show the Right's ambiguous relationship to popular culture. Attacks on rock music are usually produced by Christian fundamentalist movements and an “elitist fraction of a new conservative alliance”, who see rock as the main cause for “a certain fall from grace”.
Рок музыкасының коммерциялануының өсуі
Гросберг рок музыкасының көбірек органикалық түрлерін ажыратады, мысалы, 1960 жылдарды кейде сипаттайды, ал 1980 жылдардың мәтіндері мәдениет индустриясы (жазбалар лейблі, MTV, музыкалық журналдар және т.б.) ),
Grossberg distinguishes between more organic forms of rock music, which sometimes characterize the 1960s, for example, and those of the 1980s, whose texts were highly choreographed by the culture industry (record labels, MTV, music magazines, etc. ).
Рок музыкасының консервативті игерілуі
Гроссберг үшін Рейгэн мен Тэтчер консерватизмнің қайта өркендеуін Антонио Грамшидің сөздерімен түсінуге болады. Халықтық гегемония қарсы мәдениеттің сын-пікірлерін жоюға және жастардың мәдениетін корпоративтік капитализмге қайта енгізуге тырысты. Бұл форма сырттай қарағанда шабуылға ұқсамайды, бірақ рок музыкасын пайдаланады және оның мағынасы мен маңызын қайта құруда. Осылайша, консервативті христиандық топтар фундаменталистік және консервативті хабарларын тарату үшін рокты пайдалана алады. Гросберг рокқа жасалған бұл шабуылдар шын мәнінде парадоксалды деп айтады, өйткені рок үстем негізгі мәдениеттің бөлігіне айналды және осылайша "рок қарсылық пен оппозицияны тұжырымдау және айтуға күшін жоғалтады". Профессор Майкл Гардинер былай деп жазады: "Гросбергтің пікірінше, мұның басты салдары - қазіргі Америкадағы саясат қызықты түрде деполитизацияланды. Консервативті бағдарламаны қолдаған экономикалық немесе идеологиялық аргументтер көңіл-күйге, құмарлыққа, сезімталдылыққа және т.б. Гардинердің шолуы жалғасады: "Бірақ, сонымен бірге күнделікті өмір қайта саясаттанады: жаңа консервативтілік күнделікті өмірде бұрын жастар мәдениеті (дене, ләззат / көңіл көтеру, жастар) иеленген кеңістіктер мен орындарды иеленуге тырысады және оларды жаңа құндылықтар мен мағыналармен алмастырады. Басты мақсат - күнделікті өмірдің іс-әрекеттерін қалыптасқан пост-фордистік экономикалық тәртіптің талаптарына сай келетін билік аппаратына бағындыру. Саясаттың бір нәтижесі - ол бұрын-соңды халықтық мәдениет маңызды рөл атқарған ұжымдық күрес орнына, көбінесе жеке тұлғаға, "өмір салтын таңдау" түріне айналды:"
For Grossberg, the Reagan and Thatcher revival of conservatism can be understood in terms outlined by Antonio Gramsci. A popular hegemony sought to defang the critiques of the counterculture and reinscribe youth culture in the service of corporate capitalism. On the surface, this form does not resemble an attack but it uses rock music and reconstructs its meanings and significance. Thus, conservative Christian groups can use rock in order to spread their “fundamentalist and conservative messages”. Grossberg further states that these attacks on rock are actually quite paradoxical, as rock has become “part of a dominant mainstream culture” and thus, “rock is losing power to encapsulate and articulate resistance and opposition””. Professor Michael Gardiner writes, "According to Grossberg, the major consequence of this is that politics in present day America has become curiously depoliticized. Strictly economic or ideological arguments in favour of the conservative agenda have been replaced by appeals to mood, passion, sentimentality, and so on." Gardiner's review continues: "Yet, at the same time, daily life is repoliticized: the new conservatism seeks to take over the spaces and places within everyday life formerly occupied by youth culture (the body, pleasure/fun, youth) and invest them with new values and meanings. The overarching goal is to submit the practices of daily life to an apparatus of power that is more congenial to the requirements of the emerging post Fordist economic order. One result is that politics has become largely personalized, just another "lifestyle choice," rather than a site of collective struggle in which popular culture used to play a crucial role:"