Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Сапар" - Вирджиния Вульфтың 1915 жылы "Duckworth" баспасында басылып шыққан алғашқы романы.
The Voyage Out is the first novel by Virginia Woolf, published in 1915 by Duckworth.
Даму және алғашқы жоба
Вулф "Сапар" атты еңбегін 1910 жылы (бәлкім, 1907 жылы) бастаған және 1912 жылы алғашқы жобаны аяқтаған. Романның ұзақ және қиын кезеңдері болды; ол 1915 жылға дейін жарияланбады, өйткені ол Вулфтың психологиялық тұрғыдан осал болған кезеңінде жазылды. Ол депрессияға ұшырап, бір кезде өзін-өзі өлтіргісі келді. Нәтижесінде шыққан шығармада оның кейінгі шығармаларында өркендейтін барлық тұқымдар бар: жаңаша баяндау стилі, әйелдік санаға, жыныстық қатынасқа және өлімге назар аудару. 1981 жылы Луиза ДеСальво "The Voyage Out" романының бастапқы атауын "Мелимброзия" деп өзгертіп, басқа нұсқасын шығарды. Профессор ДеСальво жеті жыл бойы романның мәтінін қайта құру жобасында жұмыс істеді, өйткені ол 1912 жылы, Вулфтың күрделі түзетулерін бастамас бұрын пайда болуы мүмкін еді. Ол Вулфтың жеке қағаздарынан 1000-нан астам қолжазба беттерін қарап шығып, жұмыстың ерте нұсқаларын кішкентай ұйымдастырушылық сылтаулармен, мысалы, қолданылған сияның түсі немесе қаламның соңғы жазбасын қай жерде тоқтатқанын байқады. ДеСальвоның "Мелимброзия" романының мәтінін Вулфтың бастапқыда ойлағанындай қалпына келтіруге тырысады, онда гомосексуализм, әйелдер құқығы және отаршылдық сияқты мәселелер туралы ашық саяси пікірлер бар. ДеСальвоның айтуынша, Вулфты "қауымдастары Британияны ашық айыптау туралы осындай ашық мәлімдеме жариялауы оның жаңа бастаған мансабы үшін апатты болатынын ескертті". Бұл шығарма үлкен өзгерістерге ұшырап, қазір "Сапар" деп аталатын романға айналды, ол түпнұсқадағы саяси ашық-айқындықты жоғалтады. ДеСальвоның басылымын 2002 жылы Cleis Press баспасы қайта басып шығарды.
Woolf began work on The Voyage Out by 1910 (perhaps as early as 1907) and had finished an early draft by 1912. The novel had a long and difficult gestation; it was not published until 1915, as it was written during a period in which Woolf was psychologically vulnerable. She suffered from periods of depression and, at one point, attempted suicide. The resultant work contained the seeds of all that would blossom in her later work: the innovative narrative style, the focus on feminine consciousness, sexuality, and death. In 1981, Louise DeSalvo published an alternate version of The Voyage Out featuring its original title, Melymbrosia. Professor DeSalvo worked for seven years on the project of reconstructing the text of the novel as it might have appeared in 1912, before Woolf had begun serious revisions. She reviewed more than 1,000 manuscript pages from Woolf's private papers, dating the earlier versions of the work by small organizational clues such as the color of ink used or noticing where a pen had last left off writing. DeSalvo's Melymbrosia attempts to restore the text of the novel as Woolf had originally conceived it, which contained more candid political commentary on such issues as homosexuality, women's suffrage, and colonialism. According to DeSalvo, Woolf was "warned by colleagues that publishing such an outspoken indictment of Britain could prove disastrous to her fledgling career". The work was heavily revised until it became the novel now known as The Voyage Out, which omits much of the political candour of the original. DeSalvo's edition was reissued by Cleis Press in 2002.
Сюжет
Рейчел Винрасс әкесінің кемесімен Оңтүстік Америкаға жолға шығады және өзін-өзі тану курсына шығады, бұл қазіргі заманғы мифтік сапардың бір түрі. Жолаушылардың бір-біріне сәйкес келмейтін үйлесімсіздігі Вулфқа Эдвард өмірін сатиралық етіп көрсетуге мүмкіндік береді. Романда Клариса Даллоуэй, Вулфтың кейінгі романының басты кейіпкері, миссис Даллоуэй таныстырылады. Қалған екі кейіпкер Вулфтың өміріндегі маңызды тұлғалардан үлгі алған. Сент-Джон Хирст - Лайтон Стречидің ойдан шығарылған бейнесі, ал Хелен Амброуз - Вулфтың қарындасы Ванесса Беллдің әсерінен жасалған. Рейчелдің Лондон маңындағы оқшау өмірден азаттыққа, қиындыққа толы ақыл-ойымен сөйлеуге және өзін-өзі тануға дейінгі сапары, Вулфтың репрессивті үй ішінен Блумсбери тобының ақыл-ойына дейінгі саяхатты бейнелейді. Романның соңында Рейчел Винрейс қызбадан қайтыс болады.
Rachel Vinrace embarks for South America on her father's ship and is launched on a course of self discovery in a kind of modern mythical voyage. The mismatched jumble of passengers provides Woolf with an opportunity to satirise Edwardian life. The novel introduces Clarissa Dalloway, the central character of Woolf's later novel, Mrs Dalloway. Two of the other characters were modelled after important figures in Woolf's life. St. John Hirst is a fictional portrayal of Lytton Strachey, and Helen Ambrose is, to some extent, inspired by Woolf's sister, Vanessa Bell. Rachel's journey from a cloistered life in a London suburb to freedom, challenging intellectual discourse, and self discovery very likely reflects Woolf's own journey from a repressive household to the intellectual stimulation of the Bloomsbury Group. Toward the novel's end, Rachel Vinrace dies of a fever.
Сыни қабылдау
1926 жылы жазған Э. М. Форстер оны "жаңадан шыққан, қайғылы, рухтандырылған кітап" деп сипаттады, оның көрінісі кез келген картада табылмайтын Оңтүстік Америка және кез келген теңізде жүзбейтін қайықпен жеткізіледі, рухани шекаралары Ксанаду мен Атлантиді қосқан Америка". Он жыл бұрын ол кітапты қарап шығып, былай деп жазды: "Бұл мүлдем қорқынышты емес. Бұл кітап бірлікке жетеді, бұл "Желкенішті биіктіктер" сияқты, бірақ басқа жолмен". Әдебиеттанушы Филис Роуз романның кіріспесінде: "Вульфтің кейінгі романы жастық шақтың қызығушылығын осыншалықты тамаша түсірмейді" деп жазады. Сонымен қатар өмірдің қызықтылығы мен қиындықтары. Кітаптың соңында бір қарт кісі: "Өмір сүргің келсе, қорқақ емессің" дейді. "Бұл қорқақ болудың қарама-қарсы түрі. Мен өзім жүз жыл өмір сүргім келеді. Ойлап көріңізші, не нәрселер болады екен!"
Writing in 1926, E. M. Forster described it as " a strange, tragic, inspired book whose scene is a South America not found on any map and reached by a boat which would not float on any sea, an America whose spiritual boundaries touch Xanadu and Atlantis". Reviewing the book a decade earlier, he wrote this: "It is absolutely unafraid Here at last is a book which attains unity as surely as Wuthering Heights, though by a different path." Literary scholar Phyllis Rose writes in her introduction to the novel, "No later novel of Woolf's will capture so brilliantly the excitement of youth." And also the excitement and challenge of life. "It's not cowardly to wish to live," says one old man at the end of the book. "It's the very reverse of cowardly. Personally, I'd like to go on for a hundred years Think of all the things that are bound to happen!"
АҚШ-тағы басылым үшін Вулфтың шолу көшірмелері
1920 жылы АҚШ-та қайта шығарылғанға дейін Вулфтың өзінің өзгертілген нұсқаларын жазу үшін қолданған алғашқы басылымының екі данасы бар. Біріншісі АҚШ-тағы жеке коллекцияда. Екіншісін 1976 жылы Сидней университеті Лондонның кітап дүкенінен сатып алды. Бұл көшірме Сидней университетінің сирек кездесетін кітаптар жинағының ғылыми бөліміне қате жіберілді, өйткені қоңырау нөмірі сол жинақтың нөмірлеріне ұқсас болды. 2021 жылы қайта каталогтастыру кезінде қайта ашылды. Бұл көшірмеде екінші көшірмедегі жазбалардың көміртек көшірмелері бар, сонымен қатар, бірегей түрде, Вулфтың жазбалары мен кейбір өшірулер (25-тарауда) қызғылт сиямен жазылған. Бұл дананың алдыңғы бетінде Вулфтың аты жазылған. Университет көшірмені цифрлық түрге көшіріп, жариялады.
There are two known copies of the first edition that Woolf is known to have used to record her intended alterations ahead of the 1920 re issue in the USA. The first is in a private collection in the USA. The second was acquired in 1976, by the University of Sydney, from a bookshop in London. This copy was mis filed in the science section of the University of Sydney's rare books collection by mistake, as the call number was similar to that collection's numbers. It was re discovered in 2021 during a re cataloguing. this copy contains the carbon copies of notes in the other copy but, also and uniquely, Woolf's notes and some deletions (in Chapter 25) written in violet ink. This copy has Woolf's name written on the front flyleaf. The copy has been digitised and published by the university.