Кіріспе
Томас Экинстің "Гросс клиникасы" немесе "Др. Грос - американдық суретші Томас Эйкинстің 1875 жылғы суреті. Бұл - қаламға маймен қапталған сурет. Суретте д-р Сэмюэл Д. Гросс бейнеленген, ол жетпіс жастағы профессор, қара халат киіп, Джефферсон медициналық колледжінің студенттеріне дәріс оқып отыр. Топтың ішінде Экинстің автопортреті бар, ол суреттің оң жағында, туннельдің жақтауларының жанында, ақ манжетті жеңімен сызба жасап немесе жазып тұр. Д . Гросстың оң жақ иығында клиника қызметкері доктор Франклин Уэст операцияға қатысты жазбалар жазып отыр. Операция үстеліне Экинстің қолы жазылған.
The Gross Clinic or The Clinic of Dr. Gross is an 1875 painting by American artist Thomas Eakins. It is oil on canvas and measures 8 feet (2 m) by 6.5 feet (2 m). The painting depicts Dr. Samuel D. Gross, a seventy year old professor dressed in a black frock coat, lecturing a group of Jefferson Medical College students. Included among the group is a self portrait of Eakins, who is seen at the right hand side of the painting, next to the tunnel railing, with a white cuffed sleeve sketching or writing. Seen over Dr. Gross's right shoulder is the clinic clerk, Dr. Franklin West, taking notes on the operation. Eakins's signature is painted on the front of the surgical table.
Сипаттама
Өзінің ымыраға келмейтін реализмі үшін мақталған "Гросс клиникасы" медицинаның тарихын құжаттауда маңызды орын алады, өйткені ол хирургияның сауықтыру мамандығы ретінде пайда болуын құрметтейді (бұрынғы жылдары хирургия негізінен ампутациямен байланысты болған, бұл ауыр медициналық асқынуларға әкеліп соқтырады, кейде адамды өлтіреді), және ол он тоғызыншы ғасырда хирургиялық театрдың қалай көрінгенін көрсетеді. Сурет Экинс куә болған операцияға негізделген, онда Гросс жасөспірімді бүйір сүйегінің остеомиелитіне қарсы емдеген. Бұл жерде Гросс әдеттегідей жасалатын ампутациядан айырмашылығын сақтау операциясын орындауда бейнеленген. Мұнда хирургтар анестезиядан өткен науқастың айналасына халатты киіп жиналады. Бұл хирургиялық гигиеналық ортаны қабылдамас бұрын (асепсияны қараңыз). Грос клиникасы Екинстің кейінгі суреті Агню клиникасымен (1889), ол таза, жарқын хирургиялық театрды бейнелейді, қатысушылар "ақ халаттармен" бейнеленеді. Осы екі әдісті салыстыра отырып, инфекцияның алдын алу туралы түсініктің алға басуы байқалады. Кейінгі суреттегі тағы бір ерекшелік - операция залында кәсіби медбике Мэри Клаймердің болуы. Грос клиникасында суреттелген науқас жасөспірім бала болған деп болжанады, бірақ ашық дене еркек немесе әйел ретінде толық анықталмайды; сурет осы суреттің таңқаларлық көрсетілімі мен процедураның шын мәнінде қорқыныштылығы үшін таңқаларлық. Бұл суреттегі ортаңғы жердегі жалғыз әйел, мүмкін науқастың анасы, қайғыдан қысылып жатқан. және басқа да суретшілер қорқынышты, көркем нәтиже суреттің басқа бөліктеріндегі жарық пен түстерді құрбан етпей қол жеткізіледі; және әсер, кем емес болса да, әсер, сондықтан, аз таңқаларлық және қатты. Бұл бағалаулар жалпыға бірдей емес еді. Филадельфияның The Evening Telegraph газетінің сыншысы, оны қабылдамаған суретшілердің кеңесші тобындағы жеке саясаттың бар екенін білген болуы мүмкін, былай деп жазды: Көрменің өнер бөлімінің американдық бөлімінде мұндай жақсы ештеңе жоқ, және таңдау комитетінің ыстық ықыласы суретшіні АҚШ ауруханасының ғимаратында орын табуға мәжбүр еткені өте өкінішті. Бұл туралы хабарлар бар. Гросстың саусақтары комитет мүшелерінің кейбіреулерін ауыртты, бірақ олардың көрсеткен жұмысының сапасынан қарайтын болсақ, оларды тек қан ғана ауырттырмады деп қорқамыз. Суретшілер бұрыннан жас жігіттердің суреттерін көргенде, олардың жан дүниесінде олардың еліктеуі мүмкін емес екенін мойындауға мәжбүр болған. Сурет туралы дау оның зорлық-зомбылығы мен әйелдің мелодрамалық болуынан туындады. Қазіргі ғалымдар картинаны кастрациялы алаңдаушылық пен денеге иелік ету фантазиясы тұрғысынан оқуға болады деп болжайды (мысалы, Майкл Фрид), және ол Экинстің жыныстық айырмашылықты бейнелеу туралы екіжақтылығын куәландырады (мысалы, Дженнифер Дойл). Сурет салу сурет салу мен хирургия арасындағы ұқсастыққа негізделген және суретшінің еңбегін хирургияның құрметке ие мамандық ретінде пайда болуымен сәйкестендірген деп түсіндірілді. 2002 жылы "Нью-Йорк таймс" газетінің мақалашысы Майкл Киммельман оны "қазіргі уақытта 19-ғасырдағы ең үздік американдық сурет" деп атады.
There is nothing so fine in the American section of the Art Department of the Exhibition, and it is a great pity that the squeamishness of the Selecting Committee compelled the artist to find a place for it in the United States Hospital building. It is rumored that the blood on Dr. Gross' fingers made some of the members of the committee sick, but, judging from the quality of the work exhibited by them we fear that it was not the blood alone that made them sick. Artists have before now been known to sicken at the sight of pictures by younger men which they in their souls were compelled to acknowledge were beyond their emulation. Controversy about the painting has centered on its violence, and on the melodramatic presence of the woman. Modern scholars have suggested that the painting may be read in terms of castration anxiety and fantasies of mastery over the body (e. g. Michael Fried), and that it documents Eakins's ambivalence about representing sex difference (e. g. Jennifer Doyle). The painting has also been understood to be drawing an analogy between painting and surgery and as identifying the work of the artist with the emergence of surgery as a respected profession. In 2002, Michael Kimmelman of The New York Times called it "hands down, the finest 19th century American painting."
Шығу тегі
Жүз жылдық көрме кезінде 200 АҚШ долларына сатып алынғаннан кейін, картина 1980-ші жылдардың ортасында Джефферсонның түлектер залына ауыстырылғанға дейін Филадельфиядағы Томас Джефферсон университетінің Джефферсон медициналық колледжінің колледж ғимаратында орналасты. 1970 жылдардың соңында сурет салушы суретті Ұлттық өнер галереясына тарту еткісі келгені туралы айқай-шу тарады. 2006 жылдың 11 қарашасында Томас Джефферсон университетінің кеңесі картинаны 68 миллион АҚШ долларына Вашингтондағы Ұлттық өнер галереясына және Арканзас штатының Бентонвилл қаласында салынып жатқан жаңа Кристалл Бриджес американ өнер мұражайына сату туралы шешім қабылдады. Бұл АҚШ-та Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын жасалған сурет үшін рекордтық баға. Сату ұсынысы құпия әрекет ретінде қарастырылды. 2006 жылдың қараша айының соңында картинаны Филадельфияда сақтау үшін күш-жігер жұмсалды, соның ішінде оны сатып алу үшін ақша жинау үшін 26 желтоқсанға дейін қор құрылды және қаланың тарихи сақтау кодексіндегі "тарихи объектілерге" қатысты бапты қолдану жоспары жасалды. Бірнеше апта ішінде қор 30 миллион доллар жинады, ал 2006 жылдың 21 желтоқсанында Вачовия банкі қалған ақша жиналғанға дейін айырманы несиеге беруге келісті, картинаны Филадельфия өнер мұражайында және Пенсильвания көркемсурет академиясында қалада қалдырды. Тек кепілдіктер ғана сатып алу бағасын 68 миллион АҚШ долларын жабуға жеткіліксіз болды. Пенсильвания көркемсурет академиясы Экинстің "Чело-ойыншы" картинасын белгісіз жеке сатып алушыға беруге мәжбүр болды; Филадельфия өнер мұражайы Экинстің "Ковбой әнін" және "Ковбойлар жаппай жерлердегі" екі суретпен бірге Аншуц коллекциясына және Денвер өнер мұражайына тапсырды. Денвердегі Anschutz коллекциясы 2003 жылы 22 мамырда Нью-Йорктегі Christie's аукционында "Cowboys in the Badlands" картинасын 5,383,500 долларға сатып алды, бұл Экинстің суреті үшін алдыңғы рекорд болды. "Гросс клиникасының" көшірмесі Томас Джефферсон университетінде түпнұсқаның орнында тұр. Жыл сайын түлектер марапатталғанда Томас Джефферсон университетінің неврология кафедрасының жанындағы қан тамырлары мен нейрокритикалық көмек бөлімдерінің түлектері суреттің репродукциясын сәлемдесу сыйлығы ретінде алады.
Қайта қалпына келтіру
Сурет үш рет қалпына келтірілді. 1917 және 1925 жылдар аралығындағы алғашқы қалпына келтіру кескініне едәуір зақым келтірді, композициядағы екінші реттік фигуралар біркелкі емес жарқын немесе қызғылт түсті болды. 1929 жылы суретшінің жесірі Сьюзан Макдуэлл Экинс картинаның мақсатты тондарын бұзған "көркем қызыл жарық" туралы шағым хат жазды. Суреттің арқалық бөлігі 1915 жылы Х. Стивенсонның фанерасымен бекітілді. 1940 жылы Ханна Ми Хорнер суретті фанералық арқалыққа желімдеп қойды. Екі онжылдықта бұл арқалық бүлінген және суретті екіге бөлмекші болды. 1961 жылы Джефферсон медициналық колледжінің сұрауы бойынша Филадельфия өнер мұражайы (PMA) консерватор Теодор Сигльдің басшылығымен тағы бір қалпына келтіру жұмыстарын жүргізді. Кейінгі уақытта PMA консерваторы Марк Таккер бұл жұмысты "құтқару миссиясы" деп сипаттады. Олар картинаны жартысына дейін жыртып тастаудан сақтап қалды. Бұл - маңдайдағы тырнақтардың маңдайға қарай жылжып, маңдайда дөңгелектер пайда бола бастаған жерлері. Бұл тек шашты көтеретін нәрсе еді". Сигл контрплейдті соңғы, жұқа қабатқа дейін алып тастау үшін электрлік ұшақты қолданды. Қалған ағаш пен қатты желімді қолмен өте мұқият алып тастады. Сигл және оның әріптестері сондай-ақ, белгілі бір дәрежеде, панелдің оң жақ жоғарғы жағындағы беттерді қалпына келтірді.