Кіріспе

Х-пен байланысты рецессивті генетикалық жағдай Хантер синдромы немесе II типті мукополисахаридоз (МПС II) - бұл дене тіндерінде гликозаминогликандар (немесе ГАГ немесе мукополисахаридтер) деп аталатын үлкен қант молекулалары жиналатын сирек кездесетін генетикалық бұзылыс. Бұл лизосомалық сақтау ауруының бір түрі. Хантер синдромы лизосомалық идуронат - 2 сульфатаза (I2S) ферментінің жетіспеушілігінен пайда болады. Бұл ферменттің жетіспеушілігі гепаран сульфаты мен дерматан сульфатының барлық дене тіндерінде жиналуына әкеледі. Хантер синдромы - Х-пен байланысты рецессивті тұқым қуалауды көрсететін жалғыз МПС синдромы. Өлім кезінде МПС II ауыр формасы бар балалардың көпшілігі қатты психикалық кемшіліктерге ұшырайды және қамқоршыларына толықтай тәуелді болады. және кейіннен АҚШ- тың Азық- түлік және дәрілік заттар жөніндегі басқармасы (FDA) оны МПС II үшін фермент алмастырушы ем ретінде мақұлдады. Кореяның Тамақ және дәрі-дәрмек қауіпсіздігі министрлігі тағы бір фермент алмастыру терапиясы - идурсульфаза бетаны мақұлдады. Идурсульфазамен фермент алмастыру терапиясының (ЭТТ) соңғы жетістіктері МПС II- нің көптеген белгілері мен симптомдарын жақсартатыны дәлелденді, әсіресе аурудың ерте кезеңінде басталса. Ем қабылдағаннан кейін ол жасушаларға GAG- ді ыдырататын жолмен жеткізілуі мүмкін, бірақ дәрілік зат қан- ми кедергісін кесіп өте алмайтындықтан, ауыр орталық жүйке жүйесі симптомдары бар науқастарда когнитивтік жақсаруға әкеп соқтырмайды. Тіпті ЭРТ-мен де әр түрлі мүшелік проблемаларды әртүрлі дәрігерлерден емдеу қажет. Трансплантация көптеген мүшелер жүйесіне пайдасын тигізгенмен, аурудың неврологиялық белгілерін жақсартатыны дәлелденген жоқ. ТЖТ басқа МПС ауруларын емдеуде үміт беретінін көрсеткенмен, оның нәтижелері МПС II ауруларын емдеуде қанағаттанарлықсыз. ERT- нің MPS II пациенттерде жақсы нәтижелерге әкелетіндігі дәлелденді. Сангамоның мырыш саусағы нуклеазасын пайдалана отырып, гендік редакциялауды қамтитын клиникалық сынақтары 2019 жылдың ақпан айына дейін жалғасуда.

Болжам

Симптомдардың ерте пайда болуы аурудың нашарлауына әкеледі. 2 мен 4 жас аралығындағы симптомдары бар балалар үшін өлім әдетте 15 - 20 жасқа дейін болады. Өлім себебі әдетте неврологиялық асқынулар, тыныс алу жолдарының аурулары және жүрек жетіспеушілігі. Егер пациенттерде жүйке жүйесінің зақымдануы аз болса, олар 50 жасқа дейін немесе одан да көп өмір сүре алады. Ұлыбританияда жүргізілген зерттеулер 130 000 еркек баладан 1 балада осы аурудың пайда болатынын көрсетті.

Тарих

Бұл синдром дәрігер Чарльз А. Хантер (18731955), ол оны алғаш рет 1917 жылы сипаттады.

Зерттеу

2010 жылдан бастап І/ ІІ фазадағы клиникалық зерттеуде инсулиннің интратекальдық инъекциялары фермент алмастыру терапиясы инфузиясында қолданылатын интравенозды формулаға қарағанда көбірек концентрацияланған дозада, аурудың ауыр түріне байланысты когнитивтік төмендеуді болдырмау үмітімен бағаланды. Нәтижелер 2013 жылдың қазан айында жарияланды. 2014 жылы ІІ/ІІІ фазалық клиникалық зерттеу басталды. 2017 жылы 44 жастағы MPS II ауруы бар науқас аурудың одан әрі зақымдануын болдырмау үшін гендік терапиямен емделді. Бұл - адам ағзасында гендік өңдеудің алғашқы түрі. Зерттеу 2018 жылы алты науқасқа дейін кеңейтілді.

Қоғам

2004 жылдың 24 шілдесінде Англияның Батыс Суссекс штатындағы Уортинг қаласында тұратын 38 жастағы Эндрю Враг 10 жасар ұлы Джейкобты жаздықпен өшіріп тастады, себебі баланың МПС II-ге байланысты мүгедектігі бар еді. Әскери қауіпсіздік жөніндегі маман Враг Ирак соғысынан оралғаннан кейін стресске ұшырағанын мәлімдеді. Ол Жақыпты өлтіргенін мойындамады, бірақ қабілеті төмендеуіне байланысты адам өлтіргенін мойындады. А. Рафферти бұл істі "ерекше" деп атап, Враггке адам өлтіргені үшін екі жылға бас бостандығынан айыру жазасын берді, содан кейін оның жазасын екі жылға тоқтатты. Раффэртидің айтуынша, Враггті қылмысы үшін түрмеге жіберуден "бір нәрсеге қол жеткізуге болмайды".