Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық режиссер Мартин Ритт түсірген фильм.
American film directed by Martin Ritt
«Хад» – 1963 жылы түсірілген американдық вестерн фильмі, басты рөлдерде Пол Ньюман, Мелвин Дуглас, Брэндон деУайлд және Патриция Нил ойнаған. Фильмді Мартин Ритт режиссерлік еткен, ал оны Ритт пен Ньюманның жақында құрылған «Салем Продакшнс» компаниясы шығарды. Бұл «Paramount Pictures» үшін олардың алғашқы фильмі болды. «Хад» Техас штатының Панхандл аймағында, оның ішінде Клод қаласында түсірілді. Фильмнің сценарийін Ирвинг Равеч пен Харриет Франк-младший жазды, ол Ларри Макмертридің 1961 жылғы «Жылқышы, өтіп кет» романының негізінде құрылған. Фильмнің басты кейіпкері Хад Бэннон бастапқы сценарийде екінші рөлде болған, бірақ кейін басты рөлге өңделді. Басты кейіпкері антигерой болғандықтан, «Хад» кейінірек ревизионистік вестерн ретінде танылды. Фильмде принципті патриарх Гомер Бэннон мен оның адалсыз және мақтаншыл ұлы Хадтың арасындағы қақтығыс оқиғасы баяндалады. Аяқ-ауруының таралуы отбасының мал фермасын қауіпке тікейді. Гомердің немересі және Хадтың жүрегі жақын туысы Лони осы қақтығыстың ортасында қалып, қайсысын таңдау керектігін білуге мәжбүр болады. «Хад» Венеция халықаралық кинофестивалінде көрсетілді және кеңінен көрсетілгеннен кейін сыншылардың да, коммерциялық тұрғыдан да сәтті болды. Фильм жеті «Оскар» сыйлығына ұсынылып, үшеуін жеңіп алды: Патриция Нил – «Үздік әйел актер», Мелвин Дуглас – «Үздік қосалқы актер», ал Джеймс Вонг Хоу – «Үздік қара-ақ түсті операторлық жұмыс» номинацияларында жеңісге жетті. Хоудың кеңістік құру үшін контрастты пайдалануы және қара-ақ түсті таңдауы сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. Кейінгі сын-пікірлерде фильмге қосымша мақтаулар айтылды. 2018 жылы фильм АҚШ Конгресінің кітапханасының Ұлттық кино тізіміне енгізілді.
Hud is a 1963 American Western film starring Paul Newman, Melvyn Douglas, Brandon deWilde, and Patricia Neal. Directed by Martin Ritt, it was produced by Ritt and Newman's recently founded company, Salem Productions, and was their first film for Paramount Pictures. Hud was filmed on location on the Texas Panhandle, including Claude, Texas. Its screenplay was by Irving Ravetch and Harriet Frank Jr. and was based on Larry McMurtry's 1961 novel, Horseman, Pass By. The film's title character, Hud Bannon, was a minor character in the original screenplay, but was reworked as the lead role. With its main character an antihero, Hud was later described as a revisionist Western. The film centers on the ongoing conflict between principled patriarch Homer Bannon and his unscrupulous and arrogant son, Hud, during an outbreak of foot and mouth disease putting the family's cattle ranch at risk. Lonnie, Homer's grandson and Hud's nephew, is caught in the conflict and forced to choose which character to follow. Hud premiered at the Venice International Film Festival, and was a critical and commercial success at its general release. It was nominated for seven Academy Awards, winning three; Patricia Neal won Best Actress, Melvyn Douglas won Best Supporting Actor, and James Wong Howe the Academy Award for Best Black and White Cinematography. Howe's use of contrast to create space and his selection of black and white was acclaimed by critics. In later reviews, the film received additional praise. In 2018, the film was included in the National Film Registry by the Library of Congress.
Сюжет
Хад - амбициялық, өзімшіл, принципті тексалық фермер Гомер Бэннонның ұлы. Лонни, Хадтың ағасы Норманның жетім баласы, екеуіне де қарап, бірақ Хадқа қатты таңғалады. Екеуі де Баннонның жер бетіндегі үй шаруасындағы әйелінен, Алмадан, қызығады. Ол Худты дене жағынан тартымды деп тапса да, Алма өзін алыстатып тұрады, өйткені ол бұрын өзімшіл ер адамдармен жаман қарым-қатынаста болған. Олардың сиырларының бірі кенеттен өлгеннен кейін Гомер Лонниді қалаға Худты өзінің пікірін алу үшін фермаға әкелуге жібереді. Лонни Хадты тауып алады, бірақ оның бос қайырлы ағасы оны үйленген әйелмен кездесуі үшін кінәлайды. Фермада Хад Альманың гүлдерін басып кетеді. Ол бірнеше құсқарды өлтіріп, отарды өлі сиырдан қорқытып, әкесінің жерді таза ұстауға және оларды өлтіру заңсыз деп наразылығына қарсы. Худ өзін ыңғайсыз ететін заңдарға қарсы иммунитетті талап етеді. Худ әкесі мемлекеттік ветеринариялық дәрігерді шақыру туралы шешімге ренжіді, бұл хабар таралғанға дейін малдарды күдіксіз көршілерге түсіруді талап етеді; әйтпесе, үкімет агенттері бүкіл малды өлтіріп, олар жұмыс істегеннің бәрін жояды. Ол әкесін жақында сатып алған мексикалық бастардың ауру екенін білмегені үшін айыптайды. Гомер Худтың ұсыныстарына ренжіді. Ветеринарлық дәрігер тез тексеруден кейін ферманы ауыз қуысы мен бас ауруының мүмкін болатын ошағына қарай карантинге қояды. Ол оң нәтижеге жетуі үшін бәрін жоғалтуы мүмкін екенін біледі, алайда Гомер оған бағынады. Бір күні кешке Хад Лонниді ішімдікке шығарады, екеуі барда ұрыс-керіске түсіп, табысты команда екенін дәлелдейді. Ранчода Хад Лоннидің әкесімен бала кезінде қалай бірдеңе істегенін айтып береді, ол өзінің рөлін, ағасының өліміне қатысқанын және әкесі оған деген жеккөрушілігін ерекше бір сәттен кейін ашады. Олар үйге кіргенде, Гомер Хадқа қарсы шығып, оны Лонниді бүлдіруге тырысқаны үшін айыптайды. Олар Худтың Гомерді екіжүзділік пен Норманның өліміне себепкер болғандығы үшін наразылық танытуымен келіседі. Гомердің жауаптары бойынша, оның Худтан көңілі қалды, ол бұдан бұрын да, ешкімге және өзіне ғана қамқорлық жасамағанынан басталды. Жарақаттанған және ашуланған Хад анасы оны жақсы көретінін, бірақ ол қайтыс болғанын айтады. Лонни Гомерге Хадқа тым қатал болғанын және басқа адамдар да оған ұқсайтынын айтқанда, Гомер бір күні Лонниге дұрыс пен бұрыс туралы өзі шешуге тура келетінін айтады. Лонниден Хадтың оны қабілетсіз деп жариялап, ранчоны басып алуға тырысқанын білгеннен кейін, Гомер мас Хадпен бетпе-бет келеді. Гомер жеңіліп қалуы мүмкін деп мәлімдейді. Ол Худты тәрбиелеуде қателік жібергенін және оған тым қатал болғанын мойындайды. Хад оны "жақсылап жаса, не кетіп қал" деген саясатты ұстануда айыптайтын кезде, Гомер Хад сияқты адамның қалай оның ұлы бола алатынына қатты таңғалады және бөлмесіне қашады. Хад мас күйінде және ашулы күйінде Алманың бөлмесіне барып, Лонни оған көмекке келгенше, оны зорлауға тырысады. Баннонның үйі тұяқ-ауыз ауруына шалдыққан кезде, ветеринар оны жоюды және аурудың таралуын болдырмау үшін мемлекеттік қадағалаумен ранчода көмуді бұйырады. Хад шаруа қожалығын табысты етіп сақтау үшін олардың жерінде пайдаланбаған мұнайды бұрғылау үшін бірнеше жалға беруді ұсынады, бірақ Гомер өзінің қолымен ауыр еңбекпен тапқан нәрсесімен ғана мақтанатынын айтып, бас тартады. Мал өлгеннен кейін мемлекеттік ветеринариялық дәрігер және оның көмекшісі фермаға барады және екі Лонгхорнның әлі де тірі екенін байқайды, олар құрып бара жатқан тұқымның жалғыз жұбы, Гомер сезімтал себептермен ұстайды. Ассистент мылтығын алып, оларды өлтіру ниетімен келеді. Гомер оны тоқтатып, оны өзі шешіп беремін дейді. Ассистент Хомердің бұл істі орындай алатынына күмәнданады. Хад әкесі айтқан сөзді қатты қорғап: "Ол солай дейді" деп жауап береді. Алма драмалық оқиғалардан тойып алған соң, ферманы тастап кетуге шешім қабылдайды. Лонни оны аялдамаға тастағаннан кейін, Хад оны күтіп отырғанын көреді. Ол өзінің мас мінез-құлқы үшін кешірім сұрайды, бірақ оған деген қызығушылығы үшін емес, оны "қайтып келген адам" ретінде есте сақтайтынын айтады. Ранчоға қайтып бара жатқанда, Лонни әкесінің жолдың бойында жатқандығын көреді, ол ферманы қарап жатқанда, атынан құлап қалған. Хад келіп жетеді, бірақ олардың күш-жігеріне қарамастан Гомер қайтыс болады. Лонни Хадтың Гомер мен Алмаға жасаған әрекетіне ренжіді және бабасының жерлеуінен кейін ол қайтып оралмай-ақ қойғанын білместен, үстін...
Hud is the ambitious, self centered son of deeply principled Texas rancher Homer Bannon. Lonnie, teenaged orphan son of Hud's elder brother Norman, looks up to both men, but is most impressed by Hud. Both young men are attracted to the Bannons' earthy housekeeper, Alma. Although she finds Hud physically attractive, Alma keeps her distance because she has been mistreated in the past by self centered men. After one of their cows suddenly dies, Homer sends Lonnie to town to bring Hud to the ranch for his opinion. Lonnie finds Hud, only to have his wastrel uncle shift the blame onto him for his tryst with a married woman. Back at the ranch, Hud drives over Alma's flowers. He shoots several buzzards to scare the flock away from the dead cow, against his father's protestations that they keep the land clean and killing them is illegal. True to form, Hud claims immunity to laws that inconvenience him. Hud is annoyed by his father's decision to summon the state veterinarian, pushing for unloading the cattle to unsuspecting neighbors before the news spreads; otherwise, government agents will kill the entire herd and destroy everything they have worked for. He blames his father for not realizing that the Mexican head he recently purchased were sick before he bought them. Homer is revolted by Hud's suggestions. After a quick inspection the veterinarian immediately quarantines the ranch for a possible outbreak of foot and mouth disease. Aware that a positive test may cost him everything, Homer nevertheless complies. One night Hud takes Lonnie out drinking, with the pair proving a successful tag team in a barroom brawl. Back at the ranch Hud regales how he and Lonnie's father did the same thing as kids, revealing in a rare unguarded moment his role in the death of his brother and his father's antipathy toward him. When they enter the house, Homer confronts Hud, accusing him of trying to corrupt Lonnie. They argue, with Hud accusing Homer of hypocrisy and resentment of him for causing Norman's death. Homer replies that his disappointment in Hud began long before that, over his caring for no one and nothing but himself. Hurt and angry, Hud retorts that his Mama loved him, but she died. When Lonnie tells Homer that he was too hard on Hud and other people behave like him, Homer replies that one day Lonnie will have to decide for himself what is right and wrong. After learning from Lonnie that Hud is trying to have him declared incompetent and seize the ranch, Homer confronts a drunken Hud. Homer asserts he will lose. He admits that he made mistakes raising Hud, and was too hard on him. When Hud accuses him of having a "shape up or ship out" policy, Homer wonders aloud how a man like Hud can be his son and storms off to his room. Hud, drunk and angry, goes to Alma's room and attempts to rape her before Lonnie comes to her aid. When the Bannon's herd tests positive for foot and mouth, the veterinarian orders it to be destroyed and buried on the ranch under state supervision to keep the disease from spreading. Hud suggests selling some leases to drill for untapped oil on their land to keep the ranch profitable, but Homer refuses, stating he only has pride in what he earns through hard work with his own hands. After the cattle have been killed, the state veterinarian and his assistant drive up to the ranch and notice that two Longhorns are still alive, a single pair of a dying breed Homer keeps for sentimental reasons. The assistant gets his rifle, with the intention of killing them. Homer stops him and tells him he will take care of it himself. The assistant curtly expresses doubts Homer will be able to go through with it. Hud soundly defends his father's word, snapping, "He just said he would." Having had her fill of drama, Alma decides to leave the ranch. After Lonnie drops her off at the bus stop, Hud sees her waiting. He apologizes for his drunken behavior, but not for his attraction to her, saying he would remember her as "the one who got away". Driving back to the ranch Lonnie finds his grandfather lying on the side of the road, having fallen from his horse while surveying the ranch. Hud drives up, but despite their efforts Homer dies. Lonnie is disgusted by Hud's treatment of Homer and Alma and pulls stakes after his grandfather's funeral, uncertain if he will ever return. After Lonnie tells his uncle to put his half of their inheritance in the bank, Hud replies that Lonnie now sees him as Homer did. As Lonnie walks away, Hud, now alone, retreats into the family house.
Даму
Басқа жобаларда бірге жұмыс істегеннен кейін режиссер Мартин Ритт пен Пол Ньюман «Салем Продакшн» компаниясын құрды және компания «Paramount Studios»-пен үш фильм туралы келісім жасады. Алғашқы фильм үшін «Салем» ерлі-зайыпты сценарий жазушылар Ирвинг Раветч пен Харриет Франк-младшийді шақырды, олар Ритт пен Ньюменмен бірге «Ұзақ, ыстық жаз» фильмінде жұмыс істеген. Равеч Ларри Макмертридің «Қошы, өтіп бара жатыр» романын Даллас қаласындағы аялдама кезінде әуежай дүкенінен тауып, Хад Бэннонның сипаттамасын оқығаннан кейін Ритт пен Ньюманға жобаны ұсынды. Серіктестер Равеч пен Франкпен үйлерінде кездесіп, жобаны мақұлдады, ал сценарийді жазушылар бейімдеді. Макмертридің романы Лонни Бэннонға бағытталған болса да, Равеч пен Франк Хадтың кейіпкерін басты рөлге дейін кеңейтті. Ритт Хадтың фильм соңында өз ісіне өкініш білдірмейтін антибатыр болғанын қалады. Ол Гомердің өгей ұлынан оның ұлына ауыстырылды, ал Гомердің әйелінің кейіпкері алынып тасталды. Ньюмен мен Ритт жобаны «Wild Desire» деп атады, содан кейін «The Winners», «Hud Bannon Against the World», «Hud Bannon» және, ақырында, «Hud». Равеч пен Франк Ритт пен Ньюменді дайындық кезеңінен, актерлерді іріктеуден және жарнамалық дизайндан өткізді. Ритт үй шаруасындағы қызметкердің (бастапқыда қара нәсілді Халмеа) атын Алма деп өзгертіп, оны ақ нәсілді актрисаның ойнауын сұрады, себебі ол Хад пен қара нәсілді әйел арасындағы қарым-қатынастың дұрыс болмайтынын ойлады. Равеч пен Франк айтқандай, «сол кезде американдық батыс фильмдері де, американдық қоғам да оған дайын емес еді». Романда Халмеаға Хад шабуыл жасағанымен, Равеч пен Франк Лоннидің араласуын қосып, оның маңыздылығын «көрсетіп», Хадты «адам» етіп, «толық және қарапайым зұлымдыққа» ұқсамайтынын көрсетті. Сценаның зорлық-зомбылығын күшейту үшін Хадтың қаталдығы көлеңкелермен толықтырылды, ал Ньюманның артына камера орнатылып, ол Нилді қуғанда «ер адамның көру бұрышын» жасады. Киносыншы Паулин Каэл Нилдің рөлін «бәлкім ақ нәсілді негрге тең келетін алғашқы әйел рөл» деп сипаттады. Кинооператор Джеймс Вонг Хоу «Худтың драмалық мүмкіндіктерін арттыру» үшін оны ақ-қара түсті түсірді. «Panavision» форматында түсірілген Хоу теңгерімсіз жарық пен қараңғы түстермен жоғары контрастты қолданды. Ол ақ түсті жерді және ашық аспанды ерекше атап көрсетіп, көлеңкелерді қара түсті етіп берді. Қараңғы түстер жарық түстермен «басылып», «шексіз кеңістік» сезімін тудырды. Жасушалар мен құрылымдар үшін Хоу жерден шағылысқан жарықты пайдаланды. Орта мен оның фонындағы заттардың арасындағы контраст тереңдік сезімін береді. Ритттің өмірбаясын жазған Карлтон Джексон «Худта» «көрініс тақырыптық дамудың бір бөлігіне айналады» деп жазды. «Texas Monthly» журналының айтуынша, «Хаудың Техас пейзаждарын қатал түрде бейнелеуі фильмнің ең ерекше қызығушылықтарының бірі болып қала береді».
After working together on other projects, director Martin Ritt and Paul Newman co founded Salem Productions and the company made a three film deal with Paramount Studios. For its first film, Salem hired husband and wife scriptwriters Irving Ravetch and Harriet Frank Jr., who had worked with Ritt and Newman on The Long, Hot Summer. Ravetch found Larry McMurtry's novel, Horseman, Pass By, in an airport shop during a Dallas stopover and presented the project to Ritt and Newman after reading a description of Hud Bannon. The partners met Ravetch and Frank at their home, approved the project, and the writers adapted the script. Although McMurtry's novel focuses on Lonnie Bannon, Ravetch and Frank expanded Hud's character to the lead role. Ritt wanted Hud to be an antihero who did not regret his actions at the end of the film. He was changed from Homer's stepson to his son, and the character of Homer's wife was eliminated. Newman and Ritt initially named the project Wild Desire, followed by The Winners, Hud Bannon Against the World, Hud Bannon and finally Hud. Ravetch and Frank accompanied Ritt and Newman through preproduction, casting, and publicity design. Ritt asked that the housekeeper character (originally Halmea, a black woman) be renamed Alma and played by a white actress, because he thought a relationship between Hud and a black woman would not work. According to Ravetch and Frank, "Neither American Western film nor American society was quite ready for that back then." Although Halmea is assaulted by Hud in the novel, Ravetch and Frank added Lonnie's intervention to "highlight" his significance and keep Hud "human" and not "totally and simplistically evil." To accentuate the scene's violence, Hud's roughness was complemented by the use of shadows, while a camera was attached on Newman's back to create a "man's view angle" while he chased Neal. Film critic Pauline Kael described Neal's performance as "perhaps the first female equivalent of the white negro." Cinematographer James Wong Howe shot Hud in black and white to "elevate its dramatic propensities." Filmed in Panavision, Howe used high contrast with unbalanced light and dark tones. He highlighted the white ground and clear skies, making the shadows black. Dark tones were "overpowered" by light ones, creating a sense of "infinite space." For faces and structures, Howe used light reflected from the ground. The contrast between the environment and objects silhouetted against the background provides a sense of depth. Ritt's biographer, Carlton Jackson, wrote that in Hud "the scenery becomes a part of the thematic development itself." According to Texas Monthly, "Howe's austere rendition of Texas landscapes [ ] remains one of the film's most distinctive pleasures."
Кастинг
Пол Ньюман 10 күн Техас ранчосында жұмыс істеді, төсекханада ұйықтады. Оның техас акценті үшін оны Боб Хинкл жаттықтырды, ол Джеймс Динге "Giant" фильміндегі Джетт Ринк рөліне дайындаған еді. Paramount компаниясы Мелвин Дугластың жүрек ауруына байланысты түсірілімге алуға күмәнданғанмен, Мартин Ритт оның осы рөлге өте лайықты актер екенін қатыстырып көрсетті. Брендон деУайльд – бұрынғы бала актер, ол сол кезде "Шейн" фильміндегі жүлделі рөлімен танымал болды. Ритт Патрисия Нилді (оны актерлер студиясында кездестірген) "Тіріге тимейтіндер" телесериалының "Мэгги Дауылдың оқиғасы" атты эпизодындағы өнеріне әсерленген соң таңдады. Актриса 30 000 долларға келісім жасады; ол үшінші пландағы актриса болғанмен, экранда 22 минут көрінді. Фильм және оның осы рөлі үшін алған "Оскар" сыйлығы оның мансабына зор әсер етті.
Paul Newman worked for 10 days on a Texas ranch, sleeping in a bunkhouse. For his Texas accent, he was coached by Bob Hinkle, who coached James Dean for his role as Jett Rink in Giant. Although Paramount was doubtful about casting Melvyn Douglas due to his heart condition, Martin Ritt insisted that he was the right actor for the role. Brandon deWilde was a former child actor best known at the time for his award winning role in Shane. Ritt decided to cast Patricia Neal (whom he had met at the Actors Studio) when he was impressed by her performance in The Untouchables episode "The Maggie Storm Story". The actress signed for $30,000; although she had third billing and 22 minutes of screen time. The film and her Academy Award winning performance in it had a major impact on her career.
Түсірілім
Хад төрт апта бойы Техас Панхандл аймағында және оның айналасында, Клод қаласын тұрғызып, түсірілді. Фильмнің түсірілімдері 1962 жылдың 21 мамырында басталды және маусымның екінші аптасында аяқталды. Сыртқы сахналар Goodnight Ranch ранчосында түсірілді. Ауа райының нашарлығынан түсірілім кестесін бұзбау үшін актерлер Клод және Амарилло тұрғындарының қатысуымен жоспарланған екі сахнаны тоқтатуға мәжбүр болды. Қалған сахналар шілде айының бірінші аптасынан бастап Голливудтағы Paramount студиясының дыбыс жазу павильондарында түсірілді. Фильм 1962 жылдың 1 тамызында аяқталды. Диалект тренері Боб Хинкл жазған шошқаларды ұстау сахнасы Равеч пен Фрэнктың сценарийіндегі софтбол ойынының орнына қойылды; Хинкл сахнада диктор рөлін ойнады. Мал сою сахнасын түсіру кезінде жануарларға қатысты қағидаларды сақтау үшін "Гумандылық қоғамы" қатысты. Малдың денсаулығы нашарлағандай көрінуі үшін оларға бір зат шашыратылды және олардың аяқтарына эластикалық арқандар байланды. Ритт пен Хоу камера бұрыштарын малдың өлімін көрсетпеу үшін реттеді. Адам атып жатқанда камера малға бұрылатын, ал түсірілім тобы арқандарды сілкіп, мал атылғандай әсер тудыратын. Локациялық түсірілім кезінде Ньюман мен деУайльд әйел жанкүйерлерінің қудалауынан жиі қонақ үй бөлмелерін ауыстырды. Эльмер Бернштейн "Хад" музыкасына минималистік аранжировкалар қолданды; оның тақырыбында Бернштейн "гитарадағы қайғылы ішектермен" табиғи дыбыстарды "ұсынуға" тырысты. "Variety" журналы бұл тақырыпты "жанды және ерекше", "көктемгі, мұңды және алаңдатарлық" деп сипаттады. Джон Эшлидің рөлі болды, бірақ ол монтаж кезінде көбінесе қиылып тасталды. "Хад" фильмінің бюджеті 2,35 миллион доллар болды, бірақ Paramount басшылары фильмге қанағаттанбады. Олар фильмнің тым қараңғы екенін, қара-ақ түсірілімнің, Худтың өкініш білдірмеуінің және мінез-құлқының өспеуінің жағын ұнатпады. Мартин Рэкин Ритттен фильмнің соңын өзгертуді сұрағанмен, Ньюман олар түпнұсқасын сақтауға келісті. "Хад" көрсетілгеннен кейін Paramount жобадан бас тартуды қарастырды, себебі ол "жеткілікті коммерциялық емес" деп есептелді, бірақ Ритт Нью-Йоркке ұшып барып, басшыларды фильмді өзгертусіз шығаруға көндірді. Жарнама плакаттарында көк джинсы киген Ньюман "ұсыныс беретін, толық бойлы позда" бейнеленген және былай деп жазылған: "Пол Ньюман – "Хад"! Тікенді сыммен жабылған жан".
Hud was shot over a four week period in and around the Texas Panhandle, using the town of Claude as a setting. Location filming began on May 21, 1962, and was finished by the second week of June. Outdoor scenes were filmed at the Goodnight Ranch. To avoid surpassing the shooting schedule due to weather conditions, the cast had to cancel two scenes originally planned for the location that featured people from Claude and Amarillo. The rest of the scenes were shot at the Paramount sound stages in Hollywood beginning in the first week of July. The film was completed on August 1, 1962. The pig scramble scene, written by dialect coach Bob Hinkle, replaced a softball game in Ravetch and Frank's script; Hinkle played the announcer in the scene. For the filming of the cattle slaughter scene, the Humane Society was present to monitor the animals' treatment. The herd was sprayed with a substance to make it appear ill, and bungee cords were tied to the cattle's legs. Camera angles were arranged by Ritt and Howe to avoid showing the death of the cattle. When a man was shown shooting, the camera would switch to the cattle; the crew shook the cords, creating an effect of the herd being shot. During location shooting, Newman and deWilde often changed hotel rooms due to female fans following them. Elmer Bernstein used sparse arrangements for Huds score; in its theme, Bernstein "insinuated" natural sounds with "poignant strings on the guitar." Variety called the theme "vital and noteworthy," "sombre, plaintive and foreboding." John Ashley had a role, but it was mostly removed during the edit process. Huds budget was $2.35 million, and Paramount executives were unhappy with the film. They felt it was too dark and were displeased by the black and white cinematography and Hud's lack of remorse and unchanged behavior. Although Martin Rackin asked Ritt to change the film's ending, Newman and he decided to keep the original. After Hud was previewed, Paramount considered dropping the project, feeling that it was not "commercial enough," but Ritt flew to New York and convinced the executives to release the film unmodified. Advertising posters, with Newman in blue jeans in a "suggestive, full length pose," read: "Paul Newman is 'Hud'! the man with the barbed wire soul."
Шығару және қабылдау
"Худ" фильмі 24-ші Венеция халықаралық кинофестивалінде премьерасы кезінде үлкен құрметке ие болды. 1963 жылғы 29 мамырда кең экранға шыққаннан кейін фильм отандық прокатта 10 миллион доллар табыс етіп, кинотеатрларда 5 миллион долларлық жалдама ақша түсірді. Бұл фильм сол жылғы ең табысты фильмдердің тізімінде 19-орында болды. "Life" журналы "Худ" фильмін "кереметке жақын" деп атап, Пол Ньюменнің актерлік шеберлігін "кемшін" деп сипаттады. "Outlook" сыншысы төрт негізгі актердің өнерін "тамаша" деп бағалап, Ньюменнің "кейде жағымсыз дауыспен сөйлейтінін, бірақ рөлге толыққанды сай келетінін" айтты. Мелвин Дугластың өнері "кемшін", Брэндон де Уайльдтың "сенімсіздігін жеткізе білуі" және Патрисия Нилдің көркемдігі жоғары бағаланды. "Time" журналы актерлік ойынды "тамаша" деп атап, Хаудың түсірілімдерін "Техас Панхендл аймағын шаңды, ыстыққа толы өмірге әкелгені" деп сипаттады. "The New York Times" газеті Ритттің режиссурасын "керемет реалистік стильде" болғанын, ал Равеч пен Фрэнктың сценарийін "тамаша" деп атады. Газет Ньюменнің актерлігін "керемет", Дугластың "керемет", де Уайльдтың "заманауи жастың сөзге шешендігін" және Патрисия Нилдің "керемет" деп бағалады. Сондай-ақ, Джеймс Вонг Хоудың "тамаша" камера жұмысы мен Элмер Бернштейннің "тебірендіретін" музыкасы мақталып, "Variety" журналы "Худ" фильмін "сәл кемшілікпен" деп атады, сценарийі кейіпкерлер мен оқиға арқылы "мәнін және тақырыбын ашық жеткізе алмайды", бірақ төрт басты рөлдің орындалуын "тамаша" деп бағалады. Ритт пен Ньюмен "Худ" кейіпкері арқылы заманауи капитализмнің бұрылысын және адамды кейіптерін байқамай, соқыр сеніммен құрметтеудің қаупін көрсетуді көздеген. Алайда, сыншылардың барлығы осы пікірді қолдамады. "Life" журналы "Худ" фильмін "жағымды, ақылды және қатал, абыройлы әкесіне теңесе алатын" деп сипаттады, ал "Saturday Review" журналы оны "шармды, сұм жынды" деп атады. "Outlook" журналының мәліметінше, "Худ Бэннон - ар-ожданы жоқ, ешқашан өкініш білдірмейтін адам", ал соңғы сахнада "Худ жақсылық пен әдептіліктің әлемін көлеңкеге түсіреді". Полин Каэл фильмді "анти-вестерн" деп сипаттап, оны "американдыққа қарсы фильм" деп атады, ол "өте шебер жасалған, бірақ осылайша бұзылғандықтан, оның негізгі адал еместігімен құтқарылды". "Los Angeles Times" газетінің сыншысы Джон Л. Скотт фильмді "өмірдің қаталдығына таңғаларлық, кейде керемет, ащы қараған" деп санады. Рецензент Худ пен Гомердің қарым-қатынасын сипаттап, "осындай қақтығыстың екі сағаты көңілсіз болуы мүмкін" екенін айтты, бірақ "басты рөлдердің жанды орындалуы" мен Ритттің "еңбектері" "Худ" фильмін қызықты, бірақ алаңдатарлық кинолық тәжірибеге айналдырады" деді. Скотт фильмде "Ньюмен өзінің ең жақсы рөлдерінің бірін орындағанын" айтты, ал Дугластың актерлігін "қуатты, жан тебірентерлік" деп бағалады. Нилдің "күлкілі юморын" мақтап, "жағымсыздық пен тартымдылықты керемет үйлестіреді" деді, ал Де Уайльдты "рөлге лайықты таңдау" деп атады. Рецензент Хоуды "ұзақ жылдар бойы үздіктердің бірі, жақсы түсірілімдерге ие" деп атады. "New York Daily News" газеті "Худ" фильміне төрт жұлдыз берді, басылым фильмді "нағыз адамдар туралы, Техастың қатал, қасарысқан малшылары туралы, жанжалды қарым-қатынаста сезімтал емес және келісімсіз драма" деп санайды. Ритт "бірде-бір кемшілігі жоқ картина түсіргенін" және оның "әңгімелеудің ең жақсы үлгісі" екенін айтты. Ньюмен, Де Уайльд, Дуглас және Нилдің орындалуы "біркелкі кемелділік" ретінде қарсы алынды, өйткені олар "осы мықты адамдарды өмір сүргендей ойнайды" деп түсіндірді. Мақаланың қорытындысында "Худ" "сирек кездесетін, қазіргі заманғы және әсерлі драмалық батыс жанры" деп жазылған. "Philadelphia Inquirer" газетінде фильмді "вестерн" деп атау оны "өте нақты оқиғаға өте жалпы категорияға" жатқызып қояды деп жазды. Рецензент Генри Мёрдок "Худ" фильмінің "жеке, таңғажайып көзқарасы" бар екенін ойлады. Рецензияда "жақсы орындалуларға толы" және "Ритт көңіл-күйді іс-әрекеттен де маңызды ете алады" деп жазылған. Мёрдок Ньюмен мен Дугластың рөлін "антагонист ретінде керемет" деп бағалады, ал Де Уайльдтың "рөлге деген сезімталдығын" атап өтті. Алайда, сын Нилдің сыртқы келбетіне назар аударды, оны "осындай батылдық пен анықтықпен, Худтың кейіптерін төмен бағалау" деп қарастырды. Мёрдок "оның керемет өнерін мадақтап, сыншылардың барлық ережелерін бұзуға дайын болды". "Chicago Tribune" газетінде басты кейіпкердің мінез-құлқы "осы фильмнің күшіне себепкерлік етеді, сонымен қатар актерлік шеберлігі жоғары, жауап беруге оңай емес" деп жазылған. Ньюменнің рөлді "күшті, жан тебірентерлік" орындауы "керемет" деп бағаланды. Дугластың актерлігі "нағыз кәсіпқойдың тамаша үлгісі" деп танылды, ал Де Уайльдтың рөлі "маукестіксіз, әдемілік пен осалдықты" ұсынды. Рецензия Риттке "экономдылықпен жасалған, келісімсіз оқиға" үшін алғыс айтып аяқталды. "Miami Herald" газеті фильмді мақтап, Ритттің "бірінші қатарлы актерлерінен тамаша орындалулар" шығарғанын айтты. Сыншы Джек Андерсон Равеч пен Фрэнктың "жақсы теңдестірілген сценарий" ұсынғанын және "кейіпкерлердің шебер басқарылған қарым-қатынасын" атап өтті. Ол сондай-ақ Хаудың Техас Панхендл аймағын түсіргенін "керемет әсерлі" деп сипаттады. Андерсон оқиғаның "көңіл көтермейтінін" мойындады, бірақ оның "өте жақсы ойналғанын және түсірілгенін" айтты, бұл оны "керемет тамашалауға айналдырады". "Kansas City Star" газеті Ньюменнің "көлемді және терең" актерлік шеберлігін жоғары бағалады. Рецензент "Худ" фильмінің "өмірге ұқсас" екенін айтты, өйткені соңында "ешнәрсе шешілмейді, нағыз жеңіс жоқ және басты кейіпкерлердің ешқайсысы өз мінезінде немесе тұлғасында үлкен өзгеріске ұшырамайды". Рецензент Нилдің "әзіл мен тартымдылықты" көрсеткенін айтты, ал Де Уайльд "жас, бірақ дана; құштар, бірақ тартымды" болды. Басылымның оң пікірлеріне Равеч пен Фрэнктың сценарийі, сондай-ақ Ритттің материалды түсінуі себеп болды. Рецензент Ритттің режиссурасын "кернеуді арттырып, кейін күш күшейгенде жылдам қарқынмен өзгеретін" деп сипаттады. Рецензент үшін "Худ" фильмі "қара-ақ түстің қолдануымен күшейтілді", ал кейіпкерлер "өте тірі" болғандықтан "түсті түсірілім жалпы тонды күшейтіп жіберуі мүмкін" еді. "Худ" кейіпкері сырттан шармды, бірақ моральдық тұрғыдан нашар болғанымен, көрермендер, әсіресе жастар, оны ұнатып, тіпті құрметтеген. Пол Ньюмен: "Біз адамдардың "Худты" батыр кейіпкер ретінде қабылдамайтынын ойлағанбыз. Оның адал еместігі көрермендердің назарынан тыс қалды, олар оны батыр, қаһармандық кейіпкер ретінде көріп қалды". Мартин Ритт кейіпкерге көрермендердің қабылдануын 1960 жылдардың контрмәдениетіне байланыстырды, ол "жастардың құндылықтарын өзгертті", олар "Худты" батыр ретінде қарады. "MAD" журналы 1963 жылғы желтоқсан айында фильмді "Hood" деп пародизациялады. 2018 жылы фильм АҚШ кітапханасының Конгресінде "мәдени, тарихи немесе эстетикалық маңызға ие" болғандықтан Ұлттық фильм тізіліміне енгізілді.
Hud was acclaimed during its premiere at the 24th Venice International Film Festival. After its general release on May 29, 1963, the film grossed $10 million at the domestic box office, earning $5 million in theatrical rentals. It was the 19th highest grossing film of the year. Life called Hud an "arrestingalmost greatmovie", describing Paul Newman's acting as "faultless". An Outlook reviewer wrote that the four main cast members acted "splendidly"; Newman "speaks at times with an unpleasant nasal twang, but is clearly suited to the part." They described Melvyn Douglas' performance as "impeccable", Brandon deWilde's as "[successful] in looking earnest unsure of himself" and praised Patricia Neal's expressiveness. Time called the performances "splendid", and Howe's photography "brings the Texas Panhandle to dusty, sweaty life." The New York Times, in a favorable review, said Ritt's direction had "[a] powerfully realistic style" and called Ravetch and Frank's work "[an] excellent screenplay." The newspaper called Newman's acting "tremendous", Douglas' "magnificent", deWilde's "eloquent of clean, modern youth" and Patricia Neal's "brilliant." The review also praised James Wong Howe's "excellent" camera work and Elmer Bernstein's "poignant" score. Variety called Hud "a near miss"; its screenplay fails to "filter its meaning and theme lucidly through its characters and story", although it called the four leads' performances "excellent." Through the character of Hud, Ritt and Newman had intended to show the corruption of modern capitalism and the pitfalls of admiring an individual blindly, without observing his character. Critics, however, did not universally echo this view. Lifes review described Hud as "likable, smart, and [with] the potential to measure up to his tough, honorable father" and Saturday Review called him a "charming, raffish monster". According to Outlook, "Hud Bannon is a mean, unscrupulous man who never has even a momentary twinge of conscience or change of heart"; in the end scene, Hud "[p]ulls down the shade on the world of goodness and decency". Pauline Kael initially described the film as an "anti Western"; she called it an "anti American film", which was "so astutely made and yet such a mess that it (was) redeemed by its fundamental dishonesty." The Los Angeles Times critic John L. Scott felt that the film was "a bewildering, at times brilliant, bitter look at life in the raw". The reviewer described the relation between Hud and Homer and determined that "two hours of this type of conflict can prove distasteful" but he added that the "vivid performances of principals" and "some yeoman work" by Ritt "are definite credits, turning 'Hud' into an absorbing, if troubling, cinematic experience". Scott commented that in the film "Newman gives one of his finest portrayals". Meanwhile, he deemed Douglas's acting "a powerful, wrenching portrayal". He praised Neal's "bawdy humor" that "combines drabness and attractiveness in quite wonderful fashion." and called De Wilde "a good choice for the role". The reviewer celebrated Howe as "long one of the best, with fine photography". The New York Daily News rated Hud four stars, as the publication consider the movie "a rarity, a realistic film about real people, hard, stubborn cattlemen of Texas, a drama unsentimental and uncompromising in a strained relationship". The piece determined that Ritt "made a picture that has nothing wrong with it" and that it was "storytelling at its best". The performances of Newman, De Wilde, Douglas and Neal were welcomed as "uniform perfection" as the review further added that they "play these strong people as if they had lived them". The column concluded that Hud was "a western of a rare variety, modern and effectively dramatic." The Philadelphia Inquirer wrote that calling the film "a western" would put it "a very specific story into a very general category". Reviewer Henry Murdock felt that Hud had "a highly individualistic, arresting approach of its own." The review expressed that it was "filled with good performances" and that Ritt "can make mood as important as action". Murdock hailed Newman and Douglas's performance as "superb as the antagonists", while he remarked De Wilde's "intuition to the role". However, the review focused on Neal's appearance that the review considered "of such courage and clarity , such understating of Hud's character" That Murdock "wanted to violate all the rules of critics' behaviour by applauding her terrific performance." Meanwhile, the Chicago Tribune attributed the main character's behavior as "one of the reasons for this pictures' power, in addition to some superior performances, is that provides no easy answers." Newman's interpretation, that treated the role in a "smoldering, shattering fashion" was deemed "powerful". Douglas's appearance was seen as "the perfect touch of a true professional", while De Wilde's offered "innocence and vulnerability without the slightest trace of mawkishness." The review finished crediting Ritt with "an uncompromising story with economical effectiveness." The Miami Herald praised the film, as the publication opined that Ritt produced "superb performances out of his first rate cast." Critic Jack Anderson hailed Ravetch and Frank's adaptation that offered "a well balanced script" and "skillfully managed inter relationship of its characters." Meanwhile, he described Howe's capture of the Texas Panhandle as "spell binding effectiveness". While Anderson felt that the story was "a depressing one", he opined that it was "so well told and acted that it transcends its emotional murkiness to make it completely fascinating to watch." The Kansas City Star favored Newman's "enormous range and depth". The reviewer felt that Hud was "much like life" as in the end "Nothing is settled, no real victories are won and none of the principals undergoes a major change in character or personality". For the reviewer, Neal showed "wit and allure" and De Wilde appeared "callow, yet wise; eager, yet restrained". The publication attributed its positive reception to Ravetch and Frank's screenplay, as well as to Ritt's interpretation of the material. It described Ritt's direction as "building tansion and then changing step quickly as the fury mounts". For the reviewer, Hud was "enhanced considerably by the use of black and white film" , while he added that the characters were "so vital" that "color photography might have overstated the general tone". Although Hud was conceived as an outwardly charming, but morally repugnant character, audiences, especially young people, found him likable, even admirable. Paul Newman said, "We thought [the] last thing people would do was accept Hud as a heroic character His amorality just went over [the audience's] head; all they saw was this Western, heroic individual". Martin Ritt later attributed audience interpretation of the character to the counterculture of the 1960s which "changed the values" of the young audiences who saw Hud as a hero. MAD Magazine satirized the film as Hood in its December 1963 issue. In 2018, the film was selected for preservation in the United States National Film Registry by the Library of Congress as being "culturally, historically, or aesthetically significant".
Фильмдердегі кейінірек бағалау
Леонард Мальтиннің кино нұсқауы «Хад» фильміне төрт жұлдыздың төртеуін берді. Мальтин фильмді «әдептілік құлдырауы туралы тамаша әңгіме, барлық актерлердің өнері мінсіз» деп бағалады. Стивен Х. Шеуердің «Теледидардағы фильмдер» кітабы да фильмге төрт жұлдыздың төртеуін берді; Шеуер оны «фильм драмасының жанкүйерлері үшін міндетті туынды» деп атап, актерлік құрамның «тамаша» екенін айтты. «Кино және бейне нұсқауында» Лесли Хэлливелл «Хад» фильміне төрт жұлдыздың төртеуін берді, оны «ерекше» деп сипаттады. Allmovie «Хад» фильміне бес жұлдыздың бесінен берді, оны «алпысыншы жылдарға ескерту» деп атап, «ұрпақтар арасындағы қақтығысы болашақты болжайтынын» айтты. Сондай-ақ, фильмге «шынайы батыстық атмосфераны» сыйлаған Хоудың операторлық жұмысын жоғары бағалады.
Leonard Maltin's Movie Guide gave Hud four stars out of four. Maltin called the film "An excellent story of moral degradation, with impeccable performances by all". Steven H. Scheuer's Movies on TV also gave the film four stars out of four; Scheuer called it "a must for movie drama fans", and said the cast was "superb". In Film and Video Guide Leslie Halliwell gave Hud four stars out of four, calling it "unique". Allmovie gave Hud five stars out of five, calling the film "a warning shot for the Sixties" and saying that its "generational conflict would prove prescient". It praised Howe's cinematography, which gave the film "an authentic Western feel".
Марапаттар мен ұсыныстар
Сыйлық санаты Номинант(тар) Нәтиже Ref. «Оскар» сыйлығы Үздік режиссер Мартин Ритт Үздік актер Пол Ньюман Үздік актриса Патрисия Нил Үздік қосалқы актер Мелвин Дуглас Үздік сценарий – Басқа материалға негізделген Ирвинг Равеч және Харриет Франк кіші Үздік көркемдік безендіру – Ақ-қара Көркемдік безендіру: Хэл Перейра және Тамби Ларсен; Декорация: Сэмюэл М. Комер және Роберт Р. Бентон Үздік операторлық – Ақ-қара Джеймс Вонг Хоу Америка кино редакторы сыйлығы Үздік монтаждалған фильм Франк Брахт Британдық кино және телеарналар академиясы сыйлығы Кез келген көзден үздік фильм Үздік шетелдік актер Пол Ньюман Үздік шетелдік актриса Патрисия Нил Америка режиссерлер гильдиясы сыйлығы Моторлық фильмдердегі ең үздік режиссерлік жетістік Мартин Ритт «Алтын глобус» сыйлығы Үздік драма фильмі Үздік актер (драма) Пол Ньюман Үздік қосалқы актер (фильм) Мелвин Дуглас Үздік қосалқы актриса (фильм) Патрисия Нил Үздік режиссер (фильм) Мартин Ритт «Лорел» сыйлығы Ең үздік драма Ең үздік ер адамның драмалық рөлі Пол Ньюман Ең үздік әйелдің драмалық рөлі Патрисия Нил Ең үздік ер адамның қосалқы рөлі Мелвин Дуглас Ұлттық кино сақтау кеңесі Ұлттық кино тізілімі Нью-Йорк кино сыншылары сыйлығы Үздік фильм Үздік режиссер Мартин Ритт Үздік актер Пол Ньюман Үздік актриса Патрисия Нил Үздік сценарий Ирвинг Равеч және Харриет Франк кіші Венеция халықаралық кинофестивалі «Алтын арыстан» Мартин Ритт OCIC сыйлығы Америка сценаристтер гильдиясы сыйлығы Ең үздік американдық драмасы Харриет Франк кіші және Ирвинг Равеч.
Award Category Nominee(s) Result Ref. Academy Awards Best Director Martin Ritt Best Actor Paul Newman Best Actress Patricia Neal Best Supporting Actor Melvyn Douglas Best Screenplay – Based on Material from Another Medium Irving Ravetch and Harriet Frank Jr. Best Art Direction – Black and White Art Direction: Hal Pereira and Tambi Larsen; Set Decoration: Samuel M. Comer and Robert R. Benton Best Cinematography – Black and White James Wong Howe American Cinema Editors Awards Best Edited Feature Film Frank Bracht British Academy Film Awards Best Film from any Source Best Foreign Actor Paul Newman Best Foreign Actress Patricia Neal Directors Guild of America Awards Outstanding Directorial Achievement in Motion Pictures Martin Ritt Golden Globe Awards Best Motion Picture – Drama Best Actor in a Motion Picture – Drama Paul Newman Best Supporting Actor – Motion Picture Melvyn Douglas Best Supporting Actress – Motion Picture Patricia Neal Best Director – Motion Picture Martin Ritt Laurel Awards Top Drama Top Male Dramatic Performance Paul Newman Top Female Dramatic Performance Patricia Neal Top Male Supporting Performance Melvyn Douglas National Board of Review Awards Top Ten Films 4th Place Best Actress Patricia Neal Best Supporting Actor Melvyn Douglas National Film Preservation Board National Film Registry New York Film Critics Circle Awards Best Film Best Director Martin Ritt Best Actor Paul Newman Best Actress Patricia Neal Best Screenplay Irving Ravetch and Harriet Frank Jr. Venice International Film Festival Golden Lion Martin Ritt OCIC Award Writers Guild of America Awards Best Written American Drama Harriet Frank Jr. and Irving Ravetch
Сақтау
2005 жылы Академия киноархиві «Худ» фильмін сақтап қалды. 2018 жылы Конгресс кітапханасы осы фильмді «мәдени, тарихи немесе эстетикалық тұрғыдан маңызды» деп бағалап, АҚШ Ұлттық кино тізіліміне енгізіп сақтауға қабылдады.
The Academy Film Archive preserved Hud in 2005. In 2018, the film was selected for preservation in the United States National Film Registry by the Library of Congress as being "culturally, historically, or aesthetically significant."