Кіріспе

Anancus) - "tetralophodont gomphothere" тұқымдасының жойылған туысы. Ол Афро-Еуразияда өмір сүрген. Миоценнің соңғы кезеңіндегі Тортония кезеңінен бастап Плейстоценнің ерте кезеңінде жойылғанға дейін, шамамен 8,52 миллион жыл бұрын өмір сүрген.

Таксономия

Ананкусты 1855 жылы Аугуст Эймар атады. Ол дәстүрлі түрде Gomphotheriidae-ге жатқызылады, көбінесе Anancinae тұқымдасының жалғыз мүшесі ретінде. Жақында кейбір авторлар Anancus-ты басқа тетралофодонт гомфотерлермен бірге Gomphotheriidae-ден алып тастады және оларды Elephantoidea-ның мүшелері деп қарастырды.

Сипаттама

Anancus arvernensis тұқымдасының екі толық түрі иық биіктігі шамамен 15 м, көлемдік бағалау бойынша дене массасы шамамен 5,2 - 6 тоннаны құрайды, бұл тірі африкалық пилдерге тең. Түйелер бір-біріне параллель алға шығып, түрге байланысты бір-бірінен сырттай өзгеретін. Бас сүйегі пропорционалды түрде биік және қысқа, жоғарыланған күмбезі және ұлғайтылған барабаншалық бұрышы бар. Бастапқы гомфотерлерден айырмашылығы, төменгі жақ жақ сүйегі брейвиростринді (қысқа) және төменгі тістерсіз болған. Молярлар әдетте тетралофодонт (төрт қыртысы немесе қыртысы бар), бірақ кейбір түрлерде пенталофодонт болды. А. kenyensis-ден басқа барлық түрлерде премолярлар жоқ. Жоғарғы молярларда артқы претриттік орталық конустар төменгі молярларда алдыңғы претриттік орталық конустар сияқты қысқарады. Претриттік және посттриттік жарты лоффидтер бір-бірінен ығысып, нәтижесінде бірінен соң бірі лоффидтер ауыспалы үлгіге ие болды.

Диета

Ананкустың тамақтану ерекшеліктері әр түрге байланысты әр түрлі болды. Еуропаның ерте плейстоцен кезеңіндегі Anancus arvernensis үлгілерінің тіс микротозу талдауы, әдетте, ол шөптер, қабық, тұқымдар мен жемістерді тұтынатын браузер болғандығын көрсетеді, сонымен қатар ерте плиоцендегі Оңтүстік Африка A. capensis үшін де ұсынылған браузерлік диета. Шығыс Африканың соңғы миоцендегі, ерте плиоцендегі А. kenyensis және плиоцендегі А. ultimus әр түрлі қоректену, жайылым және аралас тамақтандыру (қоректену де, жайылым) диеталары бар, ал Плиоцендегі Үндістанның анакус үлгілері үшін изотоптық талдау негізінде ұсынылған жайылымдық диета бар. Солтүстік Африканың плиоцен кезеңіндегі Anancus osiris микрокиіске негізделген үлкен шөпті қоректендірумен аралас қоректенуші болған деп болжанады.

Эволюция

Анакус тетралофодоннан немесе тетралофодонға ұқсас ата-бабадан пайда болған деп болжанады. Еуропалық А. arvernensis соңғы тірі қалған түр болды, ол 2 миллион жыл бұрын ерте плейстоцен кезінде жойылып кетті, оның соңғы мүмкін жазбасы Нидерландыдағы Шығыс Шелдда шамамен 1,6 миллион жыл бұрын болған.