Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джордж Рой Хилл (20 желтоқсан 1921 – 27 желтоқсан 2002) – американдық кинорежиссер. Оның фильмдерінің ішінде «Бутч Кэссиди және Санденс Кид» (1969) және «Стинг» (1973) фильмдері бар, екеуінде де Пол Ньюман мен Роберт Редфорд түскен. Хилл «Генри Ориент әлемі» (1964), «Гавай» (1966), «Толығымен заманауи Милли» (1967), «Бес шақырымдық саяхат» (1972), «Ұлы Уолдо Пеппер» (1975), «Слап Шот» (1977), «Сәл ғана романтика» (1979), «Гарптың әлемі» (1982) және оның соңғы фильмі «Күлкілі шаруашылық» (1988) фильмдерін де түсірген. Бір некрологта айтылғандай, «мұндай даңққа ие болған режиссерлердің өзі аз, тіпті осындай қысқа мерзімде осындай биікке көтерілгендердің саны одан да аз».
American film director (1921–2002)
George Roy Hill (December 20, 1921 – December 27, 2002) was an American film director. His films include Butch Cassidy and the Sundance Kid (1969) and The Sting (1973), both starring Paul Newman and Robert Redford. Hill also directed The World of Henry Orient (1964), Hawaii (1966), Thoroughly Modern Millie (1967), Slaughterhouse Five (1972), The Great Waldo Pepper (1975), Slap Shot (1977), A Little Romance (1979), The World According to Garp (1982) and his final film Funny Farm (1988). According to one obituary "few directors achieved such fame and success even fewer enjoyed such eminence for such a short period of time."
Ерте өмір және білім
Ол Миннеаполисте, Миннесота штатында Джордж Рой мен Хелен Фрэнсис (құрметті Оуэнс) Хилл отбасында дүниеге келді. Олар газет бизнесімен айналысқан, жақсы жағдайдағы рим-католик отбасы болды; отбасы Minneapolis Tribune газетіне иелік еткен. Хилл 1920-шы және 1930-шы жылдардың басында көптеген үнсіз және алғашқы дыбысты фильмдердің режиссері және операторы болған Джордж У. Хиллмен туыс емес еді. Ол Миннесотаның ең беделді жеке мектептерінің бірі – Блейк мектебінде оқыды. Хилл бірде: «Олар мемлекеттік жәрмеңкелердегі көрермендерге бас-аяғымен ұшып өтетіндей етіп көрсетуші еді» деп түсіндірген.
He was born in Minneapolis, Minnesota, to George Roy and Helen Frances (née Owens) Hill, part of a well to do Roman Catholic family with interests in the newspaper business; the family owned the Minneapolis Tribune. Hill was no relation to George W. Hill, director and cinematographer of numerous silent movies and early sound films in the 1920s and early 1930s. He was educated at The Blake School, one of Minnesota's most prestigious private schools, who, Hill once explained, "used to make his approach to the spectators at state fairs flying past the grandstand upside down."
Ұзақ метражды фильмдер
Хиллдің театр режиссері ретіндегі табысы оның режиссер ретінде алғашқы көркем фильміне – «Түзету кезеңі» (1962) фильміне әкелді. Жейн Фонда мен Джим Хаттон жұлдыздық құрамында ойнаған бұл фильм кассада сәтті болды. Одан кейін продюсер Джон Хаусман үшін MGM студиясында Уильям Ширердің «Үшінші рейхтің өрлеуі мен құлдырауы» романының бейімделуін жасау жоспарланған, бірақ ол жоба жүзеге аспады. Сондықтан оның келесі жобасы Дин Мартиннің қатысуымен Лилиан Хеллманның «Шатырдағы ойыншықтар» (1963) романының бейімделуі болды. Хиллдің келесі қадамы – «Генри Ориент әлемі» (1964) романы негізінде түсірілген фильм болды. Хилл мен продюсер Джером Хеллман өздерінің Pan Arts компаниясы үшін оның құқықтарын сатып алды. Фильм сыншылар тарапынан жоғары бағаланды, бірақ коммерциялық сәтсіздікке ұшырады. Фред Зиннеман жұмыстан кеткеннен кейін Хилл «Гавайи» (1966) блокбастерін режиссерлік етуге шақырылды. Деректерге сәйкес, бюджеттік смета 14 миллион долларға жеткенде, продюсерлер Хиллді Артур Хиллермен алмастыруға тырысты, бірақ актер құрамындағы жүздеген полинезиялықтар ереуілге шығып, «Біз тек досымыз, месье Хилл үшін ғана ойнаймыз және ойнай береміз!» деп мәлімдегеннен кейін бұл идеядан бас тартты. Дегенмен, фильм кассада үлкен табысқа ие болды. Ол «Генри, тәтті Генри» (1967) музыкалық спектаклін, «Генри Ориент әлемі» романының музыкалық нұсқасын қою үшін Бродвейге оралды, бірақ ол тек 80 қойылымға созылды. Ол 1930 жылдардағы Голливудтағы сценарийші туралы «Гамбургерлік армандар» атты фильм түсірмекші болған, бірақ ол ешқашан түсірілмеді. Оның орнына Хилл Уильям Голдманның сценарийі бойынша және Пол Ньюман мен Роберт Редфордтың қатысуымен «Бутч Кэссиди және Санденс Кид» (1969) фильмінде үлкен коммерциялық жетістікке қол жеткізді. Фильм жеті «Оскар» номинациясына ие болды, оның ішінде «Үздік фильм» және «Үздік режиссер» номинациялары, және төртін жеңіп алды, соның ішінде «Үздік ән» («Raindrops Keep Fallin' on My Head») номинациясы бойынша. Хилл одан кейін «Қырғын үйі №5» (1972) фильмін түсірді. «Менің фильмімдегі кейіпкерлердің көпшілігі аса зиялы емес», - деді ол 1972 жылғы сұхбатында.
Hill's success as a theatre director led to his first feature as director – the film version of Period of Adjustment (1962). Starring Jane Fonda and Jim Hutton, it was a box office success. He was meant to follow with an adaptation of The Rise and Fall of the Third Reich by William Shirer at MGM for producer John Houseman but it was not made. In light of that his next project was an adaptation of Lillian Hellman's Toys in the Attic (1963) starring Dean Martin. Hill's next step was a movie based on the novel The World of Henry Orient (1964). Hill and producer Jerome Hellman bought the rights for their own Pan Arts Company. The movie was critically acclaimed but was a commercial disappointment. Hill was hired to direct the blockbuster Hawaii (1966) after Fred Zinnemann pulled out. Reportedly, when budget estimates reached $14 million, the producers attempted to replace Hill with Arthur Hiller, but abandoned the idea after hundreds of native Polynesians in the cast went on strike, declaring: "We can and will perform only for our friend, Monsieur Hill." However it was a solid box office hit. He returned to Broadway to direct Henry, Sweet Henry (1967), a musical version of The World of Henry Orient, but it only lasted for 80 performances. He was meant to follow that with a film called Hamburger Dreams, about a screenwriter in 1930s Hollywood, but it was never made. Instead, Hill had a huge commercial success with Butch Cassidy and the Sundance Kid (1969), based on a script by William Goldman and starring Paul Newman and Robert Redford. The film received seven Academy Award nominations, including ones for Best Picture and Best Director, and won four, including for Best Song, "Raindrops Keep Fallin' on My Head." Hill followed it with Slaughterhouse Five (1972). "Most of the characters in my film are not too bright," he said in a 1972 interview.
Кейінгі мансап
"Ұлы Уолдо Пеппер" (1975) Хиллдің әңгімесіне негізделген, сценарийін Уильям Голдман жазған және Роберт Редфорд түскен. Бірақ, бұл фильм коммерциялық сәтсіздікке ұшырады. Сол шақта ол бір сұхбатында былай деді: "Мен тек ләззат алу үшін Бахтың музыкасын ойнаймын, сондай-ақ тарихты да тек ләззат алу үшін оқимын. Мен бір дәуірдің ең қызықты тұстарын таңдап алып, жақсырақ перспективаға ие болғым келеді. Қазіргі уақытта эмоциялардың қызуына тым көп ден қоясың." Студия директоры Дженнингс Лэнг: "Неге біз Джорджқа осындай мүмкіндік бермеске тиіспіз?" деді. "Ол – толыққанды кинорежиссер. Ол бос қағазды теріске салып, музыкасын қоса фильм түсіре алады." Оның келесі фильмдері "Аз ғана романс" (1979) және Робин Уильямс пен Гленн Клоуздің (оның кинодағы тұңғыш дебюті) қатысуымен "Гарптың көзімен әлем" (1982) болды. Ол сондай-ақ Диана Китонмен бірге "Кішкентай барабаншы қыз" (1984) фильмін түсірді. Оның соңғы фильмі – Шеви Чейзбен бірге түсірілген "Күлкілі шаруашылық" (1988) болды. Сценарист Джеффри Боам: "Джордж мен ойлағаннан гөрі әлдеқайда жоғары сапалы нұсқа жасағысы келді. Мен оны біршама қарапайым, төмен деңгейлі юмор, дөңгелек әңгіме және Шеви сол кезде түсірген фильмдерге ұқсас деп едім, бірақ Джордж – талғампаз адам еді және ол мұндай нәрсені істемейтін еді. Менің ойымша, Шевидің жанкүйерлері көңілі қалды, себебі фильм олар күткендей шулы да, әжуалық та емес еді." Өмірінің соңғы жылдарында ол Йель университетінде драма сабақтарын берді. Нью-Йорк қаласында Паркинсон ауруының асқынуларынан көз жұмды.
The Great Waldo Pepper (1975) was based on a story by Hill, with a script by William Goldman and starring Robert Redford. However, it was a commercial disappointment. Around that time he said in an interview: "Just as I play nothing but Bach for pleasure, so do I read nothing but history for pleasure. I like to be able to sit back and pick out the most fascinating facets of an era. You have a better perspective. In the present, you get too caught up in the heat of the emotions of the moment." "Why shouldn't we give George that kind of deal?" said studio executive Jennings Lang. "He's the complete filmmaker. He can put a blank piece of paper in the typewriter and make a movie out of it up to and including the music." His next film was A Little Romance (1979), and The World According to Garp (1982), with Robin Williams and Glenn Close, in her film debut. He also directed The Little Drummer Girl (1984) with Diane Keaton. His last film was Funny Farm (1988) with Chevy Chase. Screenwriter Jeffrey Boam said, "George wanted to do a much classier version than I ever imagined it to be. I imagined it to be a little cruder, more low brow humor, rougher and more like the movies Chevy was doing at the time, but George was a classy guy and he wasn’t going to do that I think a lot of Chevy’s fans were let down because it wasn’t as raucous and vulgar as they might have expected." During his later years he taught drama at Yale. in New York City from complications of Parkinson's disease.