Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құстың жойылған түрі Маскарен көкқұйрығы (Anas theodori), сондай-ақ Саузер көкқұйрығы және Маврикий қамыры деп те аталады, ол бұрын Маврикий және Реюньон аралдарында кездесетін жойылған қамырды.
Extinct species of bird
The Mascarene teal (Anas theodori), also known as Sauzier's teal and Mauritian duck, is an extinct dabbling duck that formerly occurred on the islands of Mauritius and Réunion.
Таксономия
Бернардин мен (1710) Бухердің есептері таңғалдырады, өйткені олар Реюньон аралында кездесетін немесе болған қаздарды, сарцельдерді (тельдер немесе қаздар, бұл осы түр) және канарларды (қаздар, сарцельдерден үлкен) атап өтеді. Мүмкін, Айтиялық секірулі қаздың карпометакарпус сүйегі осы қаздарға қатысты болуы мүмкін. Егер солай болса, онда бұл құстар Мадагаскардың аққұбасына жақын болса керек. Бұрын да Мадагаскарда өсетін Меллер қамысының А. теодоридің ең жақын туысы екені айтылған болатын, бірақ соңғысының қалдықтары көбірек ашылған сайын бұл ықтималдық азаяды. Бірнеше қысқаша сипаттамадан басқа, құстың өмірі туралы көп нәрсе белгілі емес, бірақ оның әдеттері жақын туыстарының әдеттерінен айтарлықтай айырмашылығы жоқ. Сүйектер Маврикийдегі Mare aux Songes батпағында және жақында Реюньоннан да табылды. Ғылыми атау Маврикийде табылған құстардың көптеген сүйектерін ғылымға ұсынған де.
The reports of Bernardin and (1710) Boucher are puzzling insofar as that they mention both geese, sarcelles (teals, or ducks, which is this species) as well as canards (ducks, larger than sarcelles) as occurring or having occurred on Réunion. It is possible that a carpometacarpus bone apparently of an Aythya diving duck is referrable to these canards. If so, these birds were probably related to the Madagascar pochard, of which only small numbers are known to remain. Earlier, it was proposed that Meller's duck, also from Madagascar, is the closest living relative of A. theodori, but as more remains of the latter were unearthed this appears far less likely. Apart from a few, brief descriptions, not much is known about the bird in life, but its habits probably did not differ significantly from those of its close relatives. Bones have been found in the Mare aux Songes swamp on Mauritius and more recently on Réunion also. The scientific name honours de, who made many bones of extinct birds found on Mauritius available to science.
Сипаттама
Бұл Анас подродының Nettion супервиді Анас гибберифронның кішкентай терісі болды. Оның ең жақын туысы Мадагаскарда орналасқан Бернье көлі болып табылады. Оның қанаттары күштірек және айтарлықтай үлкен (Сунда көлі мен шыршаның арасындағы мөлшерде), ол осы түрге өте ұқсас көрінеді.
It was a small teal of the Anas gibberifrons superspecies of the Anas subgenus Nettion. Its closest relative is probably Bernier's teal from Madagascar and, apart from having stronger wings and being considerably bigger (between a Sunda teal and a mallard in size), it seems to have looked very similar to that species.
Құрып кету
Құс екі аралда да бір мезгілде және бір себеппен - аңшылықпен жойылып кетті. Маврикийде "сұр терек" 1681 жылы "көптеген" кездесті, бірақ 1693 жылы Легуат (1708) "жабайы қаздар" қазірдің өзінде сирек кездесетінін тапты. 1696 жылы губернатор Деодати соңғы рет осы түрдің тірі екендігін атап өтті. Реюньон аралында бұл түрдің соңғы рет "саны" деп аталған жер де ла Мервильдің 1709 жылғы аралдың жануарлар дүниесі туралы тізімінде, бірақ Жан Фойли 1705 жылғы есебінде су құстарын атамағандықтан, де ла Мервильдің жазбасы ескірген құлақтан естілген ақпаратқа негізделген. Реюниондағы соңғы сенімді жазба 1687 жылғы Пьер Бернардиннің есебі болып көрінеді; осылайша, жойылу күні Маврикийде 1690-шы жылдардың соңы және Реюнионда бірнеше жыл бұрын деп болжауға болады.
The bird became extinct on both islands almost simultaneously and for the same reason: overhunting. On Mauritius, the "grey teals" were found in "great numbers" in 1681, but in 1693, Leguat (1708) found "wild ducks" to be already rare. In 1696, governor Deodati mentioned the species for the last time to be extant. On Réunion, the species is last mentioned to occur "in quantity" in de la Merveille's 1709 listing of the island's wildlife, but as Jean Feuilley had not listed waterfowl in his 1705 report, de la Merveille's record is obviously based on obsolete hearsay information. The last reliable Réunion record of the species appears to be the report of Père Bernardin in 1687; thus, the date of extinction can be assumed to be the late 1690s on Mauritius, and a few years earlier on Réunion.