Йохан Кристоф Пепуш: Неміс композиторы және Англиядағы музыка мектебінің негізін қалаушысы
Johann Christoph Pepusch
Йоханн Кристоф Пепуш (1667-1752) – неміс композиторы, көп жылдар Англияда жұмыс істеген. Билікте сабақ берген, әйелімен бірге театр өндірісіне қатысқан. Музыка тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс композиторы (1667–1752)
German composer (1667–1752)
Иоганн Кристоф Пепуш (; 1667–1752), сонымен қатар Джон Кристофер Пепуш (/lang/'/p//ei//p//ʊ//ʃ/) және Доктор Пепуш деп те белгілі, өзінің еңбек өмірінің көп бөлігін Англияда өткізген Германияда туған композитор. Ол Берлинде, пастордың ұлы болып дүниеге келді және Маргарита де л'Эпинге үйленді, ол оның кейбір театрлық қойылымдарында өнер көрсетті.
Johann Christoph Pepusch (; 1667 1752), also known as John Christopher Pepusch (/lang/'/p//ei//p//ʊ//ʃ/) and Dr Pepusch, was a German born composer who spent most of his working life in England. He was born in Berlin, son of a vicar, and was married to Margherita de l'Epine who also performed in some of his theatrical productions.
Ерте өмір
Пепуш Берлиндегі Мариенкирхе шіркеуінің канторы Мартин Клингенбергтен музыка теориясын оқыды. 14 жасында Пруссия сарайына қызметке тағайындалып, болашақ Пруссия королі Фридрих Вильгельм I-ге музыка сабақтары берді. 1698 жылы сотсыз офицердің атқыланғанын көргеннен кейін ол осы лауазымынан бас тартты. Содан кейін ол алдымен Амстердамға барып, 1704 жылы Англияға қоныс аударды, бірақ 1718 жылға дейін Амстердамда шығармаларын жариялауын жалғастырды.
Pepusch studied music theory under Martin Klingenberg, cantor of the Marienkirche in Berlin. At the age of 14, he was appointed to the Prussian court where he gave music lessons to the future Frederick William I of Prussia. He resigned this position in 1698 after witnessing the execution of an officer without trial. He then first went to Amsterdam. In 1704, he settled in England but continued to publish in Amsterdam until 1718.
Мансап
Алғашында Пепуш виола тартып, кейін театр режиссері, музыка теоретигі, мұғалім және органшы болып жұмыс істеді. 1726 жылы Пепуш басқалармен бірге Дауыстық музыка академиясын құрды; шамамен 1730–1 жылы ол Ежелгі музыка академиясы деп аталды. Жозеф Доанның 1794 жылғы Музыкалық анықтамалығында Академияның құрылуы талқыланады. 76-бетте Доан былай деп жазады:
At first, Pepusch earned a living playing the viola, then as a theatre director, music theoretician, teacher and organist. In 1726, Pepusch founded The Academy of Vocal Music with others; in around 1730–1, it was renamed The Academy of Ancient Music. In Joseph Doane's Musical directory for the year 1794, the founding of the Academy is discussed. On page 76, Doane states:
«1710 жылы (Гендельдің біздің арамызда алғаш рет пайда болуымен есте қаларлық) Лондондағы ең көрнекті композиторлар мен орындаушылар дауыстық және аспаптық музыканы оқу және орындау үшін Академия құру жоспарына келісті, және ол жарияланғаннан кейін бірден жоғары лауазымды тұлғалардың қолдауын алды. Бұл жобаның алғашқыларын Джон Кристофер Пепуш мырза, Джон Эрнест Галлеард мырза, өте жақсы композитор және обой орындаушысы, Королеваның капелласынан Бернард Гейтс мырза, Генри Нидлер және т.б. құрады.» – Жозеф Доан
In the year 1710 (memorable for Handel’s first appearance among us) a number of the most eminent composers and performers in London [agreed] to concert a plan of an Academy for the study and practice of Vocal and Instrumental Music, which was no sooner announced than it met the countenance and support of the principal persons of rank. Among the foremost in this undertaking were Mr. John Christopher Pepusch, Mr. John Earnest Galleard, an excellent composer and performer on the Oboe, Mr. Bernard Gates of the Queen’s Chapel, Henry Niedler, etc.|Joseph Doane
Ол Мадригал қоғамын да құрды. Екеуі де музыка тарихын зерттеуге, әсіресе Елизавета дәуірінің музыкасына арналды. 1713 жылы Оксфорд университеті оған Музыка докторы дәрежесін берді. Пепуш 1752 жылы қайтыс болғанға дейін Академия директоры қызметін атқарды және Англияны музыка тарихын зерттеудің маңызды орталығы ретінде орнатып, дамытты. Академияда оның орнын оның шәкірттерінің бірі Бенджамин Кук басты. Оның көптеген шәкірттерінің ішінде Уильям Бойс және Джон Беннет те болды. Пепуш 85 жасында Лондонда қайтыс болды. Пепуш жиырма жыл бойы Лондонның солтүстік-батысындағы Миддлсекс графтығындағы Эджвар қаласында орналасқан Каннонс сарайындағы музыкалық мекемені басқарды. Ол жерде оны Чандостың 1-ші герцогы Джеймс Бриджес жұмысқа алды. Бірнеше жыл бойы ол Джордж Фридерик Гендельмен бірге жұмыс істеді, ол резиденциялық композитор рөлінде болды. Екеуі де 1717/18 жылдары Каннонста болды. Ағылшын музыктанушылары арасында Пепуш ең алдымен оқытушылық қызметі үшін маңызды деп есептеледі, бірақ ол Джон Гейдің либреттосына жазылған «Жақпаушы операсының» (1728) музыкалық әрлендіруімен ең көп танылды. Ол сахналық және шіркеу музыкасы, сондай-ақ концерттер мен континуо сонаталары сияқты барлық формадағы шығармалар жазды. Ол жиі гиг және сарабанде сияқты танымал би формаларын пайдаланды.
He also founded the Madrigal Society. Both were devoted to researching the history of music but specifically music of the Elizabethan period. In 1713 he was awarded the degree of Doctor of Music by the University of Oxford. Pepusch remained Director of the Academy until his death in 1752, and had established England as an important location for the study of music history. He was succeeded at the Academy by Benjamin Cooke, one of his pupils. His many pupils also included William Boyce and John Bennett. Pepusch died in London at the age of 85. For a period of twenty years, Pepusch also directed the musical establishment at Cannons, a large stately home at Edgware, Middlesex, northwest of London. He was employed there by James Brydges, 1st Duke of Chandos. For a few years, he worked alongside George Frideric Handel, who had a role described as composer in residence. Both men were at Cannons in 1717/18. Amongst English musicologists, Pepusch is considered significant foremost for his teaching role, but is best known for his arrangement of the music for The Beggar's Opera (1728) — to the libretto of John Gay. He composed works of all forms, including stage and church music as well as concertos and continuo sonatas. He often made use of popular dance forms, such as the gigue and sarabande.