Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италия композиторы Джованни Андреа Дракони (немесе Дракони, 1540 ж. 1598 ж. желтоқсан) - Римдік мектептің итальян композиторы, Жанна Пьерлуиджи да Палестринаның шәкірті, 16 ғасырдың аяғында Римде көрнекті композитор және маэстро ди капелла. Ол көптеген діни және зайырлы шығармалар қалдырды, олардың барлығы дерлік дауыстық, әсіресе мадригалдар кітабының қайта басылуымен танымал болды.
Italian composer
Giovanni Andrea Dragoni (or Draconi, c. 1540 – December 1598) was an Italian composer of the Roman School of the late Renaissance, a student of Giovanni Pierluigi da Palestrina, and a prominent composer and maestro di cappella in Rome in the late 16th century. He left numerous sacred and secular works, almost all vocal, and was especially noted for his often reprinted books of madrigals.
Өмір
Драгони Форлиден алыс емес жердегі Мелдола қаласында дүниеге келген, бірақ оның ерте өмірінің егжей-тегжейі жоқ. Ол Палестринамен бірге оқыған, ол өзінің алғашқы мадригалдар кітабына арнауында (1575) көрсеткендей. Келесі жылы ол Римнің ең танымал шіркеулері мен музыкалық мекемелерінің бірі - Иоанн Латеран шіркеуінде маэстро ди капелланың беделді лауазымына ие болды және ол өмірінің қалған бөлігінде осы лауазымды сақтады. 1594 жылы өмірінің соңына таман кардинал дель Монте Трагониді Трент кеңесінен кейінгі кең реформалардың бір бөлігі болып табылатын литургиялық әнді қайта қараудың барысын бағалауға тағайындады. Драгони Римде қайтыс болды.
Dragoni was born at Meldola, not far from Forlì, but details of his early life are lacking. He studied with Palestrina, as he indicated in the dedication to his first book of madrigals (1575). The next year he acquired the prestigious position of maestro di cappella at one of Rome's most prominent churches and musical establishments, St. John Lateran, and he retained this position for the rest of his life. In 1594, towards the end of his life, Cardinal del Monte appointed Dragoni to assess the progress on the revisions to liturgical chant, part of the extensive reforms following from the Council of Trent. Dragoni died in Rome.
Музыка
Драгонидің шығармашылығы кең көлемді болды, бірақ оның қасиетті музыкасының көп бөлігі, Иоанн Латеран мұрағатында сақталған, Еремияның зарлауының жинағы (Аннибале Стабильдің ұқсас орнатуларымен бірге), сондай-ақ Магнификаттың орнатулары. Ол кем дегенде алты мотет кітап жазды, оның бесеуі жоғалып кетті. Ол 1575 және 1594 жылдар аралығында төрт, бес және алты дауысқа арналған мадригалдар жинағын шығарды. Олардың танымалдығын растайтын кітаптар жиі қайта басылып шығатын. Драгониге оның ұстазы Палестрина, әсіресе мансабының басында, кейіннен атақты мадригалист Лука Маренцио әсер етті. Драгони стилі анық түсінікті мәтіндік орнатуға баса назар аударды, бірақ 1590-шы жылдары оның музыкасында сопрано мен бас сызықтарына басымдық беріліп, мотивтік бірлікті түсіну, барокко стиліне тән екі сипаттама да көрінеді. Сонымен қатар, ол кейінірек жазған кейбір шығармаларында полихоралық текстураларды тәжірибеден өткізді, бұл Венеция музыкасында римдік музыкаға қарағанда әлдеқайда көрнекті.
Dragoni's output was extensive, but much of his sacred music, kept in the St. John Lateran archive, has been lost, including a collection of settings of the Lamentations of Jeremiah (along with similar settings by Annibale Stabile), as well as a volume of settings of the Magnificat. He wrote at least six books of motets, of which five have been lost. He published seven books of madrigals, for four, five, and six voices, between 1575 and 1594. They were often reprinted, attesting to their popularity. Influences on Dragoni included his teacher Palestrina, especially early in his career, and later the renowned madrigalist Luca Marenzio. Dragoni's style emphasized clearly intelligible text setting, but by the 1590s his music shows an increasing emphasis on soprano and bass lines, as well as an understanding of motivic unity, both characteristics of the developing Baroque style. In addition he experimented with polychoral textures in some of his later works, a feature more prominent in Venetian than Roman music.
Анықтамалар және қосымша оқу
Патриция Энн Майерс: "Джованни Драгони", "Гров Музыка Онлайн", баспа. L. Macy (Жұмыспен танысу 2006 жылдың 23 маусымы), (жазылыммен танысу) Густав Риз, Ренессанстағы музыка. Нью-Йорк, У. У. Нортон және компаниясы, 1954.
Patricia Ann Myers: "Giovanni Dragoni", Grove Music Online, ed. L. Macy (Accessed June 23, 2006), (subscription access)
Gustave Reese, Music in the Renaissance. New York, W. W. Norton & Co., 1954.