Кіріспе

Мон-Венту (Франция) – Францияның оңтүстігіндегі Прованс аймағындағы тау. Карпантра қаласының солтүстік-шығысынан шамамен орналасқан, солтүстік жағынан Дром департаментімен шектеседі. Биіктігі 1912 метр болатын бұл тау аймақтағы ең биік тау және "Прованс құбыжығы", "Прованс алыптары" немесе "Жалан тау" деп аталады. Италиялық ақын Петрарка 1336 жылдың 26 сәуірінде ағасымен бірге тауға көтерілу туралы, мүмкін, ойдан шығарылған әңгімесін "Мон-Вентуға көтерілу" еңбегінде жазған. 15 ғасырда таудың шаңырағында Киелі Крестке арналған шағын ғибадатхана салынды. 1882 жылы тау басында метеорологиялық станция құрылды, бірақ ол қазір пайдаланылмайды. Бұл обсерватория 1879 жылы, сонымен қатар тауға баратын жолмен бірге жоспарланған. 1960 жылдары телекоммуникациялық мұнара салынды. 1902 жылдан 1976 жылға дейін Мон-Венту тауының жолдарында автомобильдер мен мотоциклдерге арналған жылдық жарыс өтті.

Флора мен фауна

Бастапқыда орманды болған Мон-Венту тауы 12-ші ғасырдан бастап Тулон теңіз портының кеме жасаушыларының қажеттілігі үшін жүйелі түрде ағаштардан тазаланды. 1860 жылдан бері кейбір аймақтар әртүрлі қатты ағаш түрлерімен (мысалы, илең мен емен) және атлас кедрі мен шырша сияқты қылқан жапырақты ағаштармен қайта орманды болды. Одан сәл жоғарылап, қарағайлар жиі кездеседі. Тау Францияның солтүстік және оңтүстік аймақтарының флорасы мен фаунасы арасындағы шекараны немесе экотонды құрайды. Кейбір түрлер, оның ішінде әртүрлі өрмекшілер мен көбелектер Мон-Вентуға ғана тән. Бұл жерде қысқасаусақты бүркіттіні (Circaetus gallicus) көруге мүмкіндік бар. Оның биологиялық ерекшелігі 1990 жылы ЮНЕСКО тарапынан мойындалды, сол кезде таудың үстінде және айналасындағы 810 шаршы километр (200 150 акр) аумақты қорғайтын Мон-Венту биосфералық қорығы құрылды.

Жолда велосипедпен жүру

Жолда велосипедпен жарыста таудың үстіне үш жолмен көтерілуге болады. Бедоиннен оңтүстікке қарай: Бұл ең қиын көтеріліс саналады және PJAMM Cycling Франциядағы ең қиын велосипедтік көтерілістердің үшіншісі деп санайды. Жоғарғы шыңға дейінгі жолдың орташа еңістігі 7,43% құрайды. Сент-Эстевке дейін көтерілу 3,9%, ал қалған бөлігінің орташа еңістігі 8,9%. Салыстыру үшін, Альп-д’Юз тауының көтерілуіне орташа еңіс 7,9% шамасында. Соңғы шақырымдарда күшті, қатты жел болуы мүмкін. Жақсы жаттығудан өткен әуесқой жүргізушілерге бұл жолға 1,5-2,5 сағат уақыт керек. Кәсіби жүргізушілерге 60-75 минут уақыт жеткілікті. Қазірге дейін тіркелген ең жылдам уақыт – 2004 жылғы Dauphiné Libéré жарысында Ибан Майо көрсеткен 55 минут 51 секунд. 1958 жылғы Тур де Франста Шарли Гал 62 минут 9 секунд көрсетіп, ең жылдам болған, ал уақыт Бедоиннен алғаш рет өлшенген. Малосеннен солтүстік-батысқа қарай: Бедоиннен көтерілуге шамалас қиындық деңгейі, бірақ желден жақсы қорғалған. Саулттан шығысқа қарай: Ең оңай жол. Шале Рейнардан кейін (таудың "ай тәрізді ландшафты" басталатын жерде) көтерілу Бедоиннен көтерілумен бірдей. Орташа еңістігі 4,4%. Жыл сайын 24 сағат ішінде тауға мүмкіндігінше көп және жылдам көтерілу үшін әуесқойлар арасында жарыстар өтеді, олар Ventoux Masterseries және "Les Cinglés du Mont Ventoux" деп аталады. 2006 жылдың 16 мамырында Бедоиннен Жан Паскаль Ру 24 сағат ішінде 11 рет көтеріліп, рекордты жаңартты.

Континенттер аралық жарыс

Монт-Венту 2015 жылғы Трансконтинентальдық жарыста, Еуропа бойынша тоқтаусыз, өздігінен өтетін велосипед жарысында бірінші бақылау пункты ретінде қолданылды.

Шаңғы спорты

Тауда екі шағын шаңғы курорты бар: солтүстік беткейде "Мон Серейн", ал оңтүстік беткейде "Шале Рейнард". Күшті желдер мен қарапайым биіктік шаңғы маусымын қысқартады. Ауа райының ерекшелігінен солтүстік беткей көбінесе мұзды болады, сондықтан аймақ тұрғындары арасында таудың қиындығына байланысты мақал бар: "Ventoux-та шаңғы тебуге үйренген, кез келген жерде шаңғы тебуге дайын".