Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Густав Готтеил (28 мамыр 1827 жылы Пинне/Пньеви, Позен Ұлы Герцогтығы, Пруссия 15 сәуір 1903 жылы Нью-Йорк) - Пруссияда туған американдық раввин. Готтеил өз заманының ең ықпалды, танымал және даулы реформа яһудилік көшбасшыларының бірі болды. Ол Ричард Готтеильдің әкесі болды.
Gustav Gottheil (May 28, 1827, Pinne/Pniewy, Grand Duchy of Posen, Prussia – April 15, 1903, New York City) was a Prussian born American rabbi. Gottheil eventually became one of the most influential, well known and controversial Reform Jewish leaders of his time. He was the father of Richard Gottheil.
Ерте өмір
Ол Позенде раввин Соломон Плесснердің қолында білім алып, кейін Берлиндегі және Йенадағы университеттерде білімін жалғастырды (Ph. Д.), сол арада бұрынғы қалада "хаттарат хора'а" Сэмюэл Холдхаймнан алады, оның көмекшісі болды (1855). Сондай-ақ, Зунц пен Мориц Штайншнайдердің қолында оқыған. 1860 жылы ол Берлиндегі Реформалық қауымнан шығып, реформалық иудаизмнің жаңа салаларында еңбек етті.
He was educated in Posen under Rabbi Solomon Plessner, and later continued his studies at the universities of Berlin and Jena (Ph. D.), receiving in the meanwhile his "hattarat hora'ah" in the former city from Samuel Holdheim, whose assistant he became (1855). He also studied under Zunz and Moritz Steinschneider. In 1860 he set out from the Berliner Reformgemeinde to labor for Reform Judaism in new fields.
Жас кезі
1860 жылы ол Манчестердегі реформашы яһудилерден шақыру алды; ол Англияның британдық яһудилерінің Манчестер қауымының раввині ретінде сол жерге барып, 13 жыл болды. Осы уақыт ішінде ол Оуэнс колледжінің оқытушыларымен неміс тілі мұғалімі ретінде байланыста болды. Манчестерде уағыздаған екі маңызды уағызы құлдық мәселесі бойынша болды, олар бұл мекемені Мұса заңымен санкцияланған деп жариялағандарға шабуыл жасады. Доктор Готтеил 1871 жылы Лейпциг Синодының мүшесі болды, ол реформа мәселесінде қатаң ұстанымға келді. Ол 1873 жылы Манчестерден кетіп, рев. Дж. К. Гутейм Нью-Йорк қаласындағы Емануэль ғибадатханасының аға раввині доктор Сэмюэл Адлердің көмекшісі. Он сегіз айдан кейін Адлер зейнетке шыққанда, оның орнын Готтеил алды. Ол діни мектепті қайта ұйымдастырып, болашақ раввиндікке үміткерлерге алдын ала дайындықты беретін теологиялық мектептің құрылуына көмектесті. Ол 1886 жылы Америкада басылған алғашқы еврей ән кітабын дайындады (А. Дэвис жеке жинақтағы музыкамен); онда тек дәстүрлі еврей әндері ғана емес, басқа да христиандық әндер бар, және оған негізделген Союз ән кітабы, ол содан бері жалпы қабылданған Реформа қауымдары АҚШ-та. 1889 жылы ол бірінші жеке қызмет бауырластығын құрды, бұл ғибадатхана Эмануэльмен байланысты филантропиялық ұйым, басқа жерлерде ұқсас мекемелерге үлгі болды. Доктор Готтеил Шығыс раввиндер қауымдастығының негізін қалады, ал 1890 жылы ол Америка раввиндерінің орталық конференциясымен біріктірілгенде, ол оның қарауына белсенді түрде қатысты. Ол (Америкалық) еврей баспа қоғамының негізін қалаушылардың бірі және президенті, Америка сионистер федерациясының вице-президенті, Одақ дұға кітабының қайта қарау комитетінің төрағасы және Цинциннатидегі еврей одағы колледжінің басқарушыларының бірі болды. Доктор Готтейлдің симпатиясы мен қызығушылығы жалпыға бірдей болды, мұны оның яһуди емес түрлі мекемелермен байланысы, сондай-ақ оның көптеген уағыздары мен жазбалары дәлелдейді. Ол Нью-Йорк штатының діндер конференциясын құрушылардың бірі болды, оның "Бірыңғай дұғалар кітабын" редакциялауға көмектесті; сондай-ақ Он тоғызыншы ғасыр клубының негізін қалаушы және көптеген жылдар бойы вице-президенті болды. 1893 жылы Готтеил Дүниежүзілік Колумбия көрмесінде Чикагода өткен Діндер парламентіне яһудилердің өкілдерінің бірі болды.
In 1860 he received a call from the Reform Jews of Manchester, England; he went there as rabbi for the Manchester Congregation of British Jews and remained for 13 years. During this time he was connected with the faculty of Owens College as a teacher of the German language. Two of his most noteworthy sermons preached in Manchester were on the slavery question, attacking those who had declared the institution to be sanctioned by Mosaic law. Dr. Gottheil was a member of the Synod of Leipsic in 1871, which took a decided stand on the question of Reform. He left Manchester in 1873, having been elected to succeed the Rev. J. K. Gutheim as assistant to Dr. Samuel Adler, the senior rabbi of Temple Emanu El, New York City. When Adler retired about eighteen months later, Gottheil succeeded him. On taking charge he reorganized the religious school, and assisted in founding a theological school where preliminary training might be imparted to future candidates for the rabbinate. He prepared in 1886 the first Jewish hymn book printed in America (with music in a separate volume by A. Davis); it contains not only traditional Jewish hymns, but also others of Christian origin, and upon it was based the Union Hymnal, which has since been generally adopted by the Reform congregations in the United States. In 1889 he started the first Sisterhood of Personal Service, a philanthropic organization affiliated with Temple Emanu El which served as a model for similar institutions elsewhere. Dr. Gottheil was the founder of the Association of Eastern Rabbis, and when it was assimilated with the Central Conference of American Rabbis in 1890, he took an active part in its deliberations. He was one of the founders and the president of the (American) Jewish Publication Society, vice president of the Federation of American Zionists, chairman of the Revision Committee for the Union Prayer Book, and one of the governors of the Hebrew Union College, in Cincinnati. Dr. Gottheil's sympathies and interests were broadly universalist, as evidenced by his connection with various non Jewish institutions as well as by many of his sermons and writings. He was one of the founders of the New York State Conference of Religions, assisting in the editing of its "Book of Common Prayers"; and a founder and for many years vice president of the Nineteenth Century Club. In 1893 Gottheil was one of the representatives of the Jews at the Parliament of Religions, held in Chicago during the World Columbian Exposition.
Сионисттік қатынастар
Ол кездегі көптеген реформаторлық яһудилерден айырмашылығы, раввин Готтеил сионизмді қолдады және Базельдегі (Швейцария) бірінші сионисттік конгресске қатысты. Ол Теодор Герцльдің шақыруына жауап берген ең көрнекті американдық яһуди болды және Американың сионисттік ұйымының басында жаңадан құрылған Америка сионистер федерациясының вице-президенті болды. Раввин Готтейлдің сенімі сенімінің бір әрекеті болды, бірақ ол оған американдық реформаторлар қауымы мен американдық православие қауымы тарапынан айыптау мен қорлау әкелді. Америкалық реформалық иудаизм сионизмнің тууын Америкаға деген адалдығының сатқындығы деп қарастырды; олар сионизм тұрақсыз деп айтты және ол екі жақты адалдығы туралы ежелгі антисемиттік қауіпті айыптаулардың ащы дәмін татты. Бұл Американың жаңа Сионында яһудилердің орнын қорқытатын болды. Американың православие діндері де жаңадан пайда болған сионистік қозғалысты қорлады. Олар сионизмді Құдайдың құтқарылу туралы уәдесіне деген сенімін сатқандық деп санады. Православие үшін бұл Мессияның келуін жоққа шығарды.
Unlike most Reform Jews of the time, Rabbi Gottheil was a supporter of Zionism and attended the First Zionist Congress in Basle, Switzerland. He was the most prominent American Jew to respond to Theodor Herzl's call and served as vice president of the newly created Federation of American Zionists, a forerunner of the Zionist Organization of America. Rabbi Gottheil's belief was an act of faith, but it brought condemnation and vilification upon him from both the American Reform community and the American Orthodox community. American Reform Judaism viewed the struggling birth of Zionism as a betrayal of loyalty to America; Zionism, they said, was unstable, and it tasted bitterly of the dangerous, ancient Anti Semitic accusations of dual loyalty. It threatened the position of the Jews in the new Zion of America. American Orthodox Judaism equally reviled the infant Zionist movement. Zionism, they felt, was a betrayal of faith in God's ultimate promise of redemption. To the Orthodox, it denied the coming of the Messiah.
Әдеби шығармалары
Ол "Сара" және "Күн мен қалқан" (Нью-Йорк, 1896) атты кітаптарын шығарды. Доктор Готтеилдің очерктері түрлі мерзімді басылымдарда және жинақтарда жарық көрді. 1899 жылы қазан айында Емануэль ғибадатханасының ревбиі болып зейнеткерлікке шықты. Оның 75 жасқа толуына орай Колумбия университетінде "Густав Готтеилдің семит тілдеріндегі дәрістері" құрылды.
He published "Sarah"; and "Sun and Shield" (New York, 1896), a survey of Judaism as he saw it. Essays by Dr. Gottheil have appeared in various periodicals and collections. He was retired as rabbi emeritus of Temple Emanu El in October, 1899. In honor of his 75th birthday a "Gustav Gottheil Lectureship in Semitic Languages" was founded at Columbia University.