Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дэниел Эллис (30 желтоқсан 1827 - 6 қаңтар 1908) - Америка Азамат соғысы кезінде Одақ армиясының капитаны.
Daniel Ellis (December 30, 1827 – January 6, 1908) was a captain in the Union Army during the American Civil War.
Ерте өмір және мансап
Эллис Теннессидің солтүстік-шығысындағы Картер округіне туған. Бастапқы білімді Эллис Мексика-Америка соғысына ерікті қызмет етуге дейін фермер және вагон жасаушы болды, ол K компаниясында, 5-ші Теннесси ерікті жаяу әскерінде қызмет етті. Соғыс уақытының басым бөлігін "ішек жауы"мен күресте өткізді, ол оны өмірінің қалған бөлігінде азаптап, ақырында өлімге ұшыратты. Ол Мексикадан денсаулығын қалпына келтіріп, күтілетіндей, қарапайым өмірін жалғастыру үшін үйіне оралды. Эллис Вирджиния штатының Сассекс округіне жататын Марта Мэйге үйленді, олармен 1852 және 1866 жылдар аралығында жеті бала болды.
Ellis was born in Carter County in northeastern Tennessee. With a rudimentary education, Ellis was a farmer and wagonmaker until volunteering for service in the Mexican–American War, serving in Company K, 5th Regular Tennessee Volunteer Infantry. Most of his war service was spent battling the "intestine foe" which would plague him for the rest of his life, ultimately leading to his death. He returned home from Mexico to regain his health and resume his expectedly ordinary life. Ellis married Martha May of Sussex County, Virginia, with whom he had seven children between 1852 and 1866.
Азаматтық соғыс
Азамат соғысы Шығыс Теннессиде көптеген азаматтардың одақ жағында екендігін көрсетті. Теннесси бөлініп шыққанда, одақ симпатиялықтарын бақылау үшін Конфедерация әскерлері жіберілді. Эллис одақ күштерінің басып кіруін тездету үшін теміржол көпірлерін өртеп жіберудің сәтсіз жоспарына қатысты. Еллис шығыс Теннесси тауларында сүргінші болып өмір сүрді. Ақырында ол ұшқыш болып, одақтастарды, конфедерациядан қашқандарды, түрмеден қашқандарды, құлдарды және таулар арқылы Кентуккиге немесе одақ желілері алға қарайтын барлық қашқындарды басқарады. Сонымен қатар Эллис бірнеше полкке жалданып, федералды билік органдарына Конфедерацияның қызметі туралы ақпарат берді және таулы одақтастар мен олардың одақ әскеріндегі адамдары арасында пошта қызметін жүргізді. Мүмкін, осындай ұшқыштардың ішіндегі ең табыстысы, ал оның басына сыйақы берілгеніне қарамастан, Эллис әрқашан (көбінесе аздап) тұтқындалудан құтылып, "Ескі Қызыл Түлкі" деп аталды. Таудағы соғыс қатыгез, қанды, көбінесе заңсыз іс болды, ал Эллис пен оның отбасының аман қалу ықтималдығы оның өлімнен кейін ерекше қатыгездігімен танымал болды. Эллис пен оның партизандар тобы өзінің байланыстарынан ала алатын ең жақсы қарулармен қаруланған, олар айтарлықтай күш екенін дәлелдеді. Эллис барлығы 20 экспедиция жасады, олар 8000 мильді алып өтті, шамамен 4000 қашқынды таулар арқылы алып өтті. Олардың жартысынан көбі одақ әскеріне қосылды. Эллис Конфедерация билігі үшін үнемі агрессияға айналды және қоршауға алынған шығыс Теннессидің одақтастарының моральына баға жетпес үлес қосты. Соғыс бітіп, оның ұшқыштар қызметіне сұраныс азайып, ол ресми түрде А компаниясының капитаны ретінде одақ әскеріне қосылды. Оның ресми міндеттеріне Теннессидің солтүстік-шығыс округтерінде Конфедерацияға қарсы рейдтерді жүргізу, Солтүстік Каролинаның солтүстік-батыс таулары арқылы федералды әскерлерді басқару және федералды сарбаздарды іздеу және тұтқындау кірді. Эллис 1865 жылдың қыркүйегінде қызметтен шығарылды.
The Civil War found East Tennessee strongly divided in its loyalties with many citizens—like Ellis—favoring the Union. When Tennessee seceded, Confederate troops were sent in to control Union sympathizers. Ellis became involved in a failed plan to burn railroad bridges to precipitate an invasion by Union forces. Branded a bridge burner, a capital offense, Ellis lived in exile in the east Tennessee mountains. He eventually became a pilot, leading Unionists, Confederate deserters, prison escapees, slaves, and all manner of fugitives through the mountains into Kentucky or wherever the Union lines would advance. At the same time Ellis recruited for several regiments, provided information on Confederate activities to federal authorities, and maintained a mail service between mountain Unionists and their men in the Union army. Possibly the most successful of all such pilots, and despite a bounty on his head, Ellis always (often narrowly) escaped capture, and became known as "The Old Red Fox". War in the mountains was a brutal, bloody, often lawless affair, and the likelihood for the survival of Ellis and his family was enhanced by his reputation for extraordinary viciousness when crossed. Armed with the best weapons his contacts could secure, Ellis and his band of guerillas proved a formidable force. In all, Ellis made 20 expeditions, covering 8,000 miles, leading approximately 4,000 fugitives through the mountains. Over half of these joined the Union army. Ellis was a constant aggravation to Confederate authorities, and contributed incalculably to the morale of the beleaguered Unionist east Tennesseans. As the war waned and his piloting duties were less in demand, he formally joined the Union army as captain of Company A, 13th Regiment, Tennessee Volunteer Cavalry. His official duties included leading raids against Confederates in northeast Tennessee counties, guiding federal troops through the northwestern North Carolina mountains, and tracking and arresting federal soldiers who were deserters. Ellis mustered out of service in September 1865.
Кейінгі өмірі
Соғыстан кейін, соғыстың аяусыз тауларында өмір сүруге тырысып, өзінің альтруистік табиғатының құрбаны болған Эллис АҚШ Конгресінен Одақ атынан жасаған еңбегі үшін өтемақы сұрады. Ол 3060 доллар сыйлықпен марапатталды, бұл армия капитанының екі жылдық жалақысы мен жәрдемақысы. 1867 жылы Эллис өзінің "Дэниел Эллистің қызықты оқиғалары" атты әскери естеліктерін жариялады. Эллиске кітап жазуға, бәлкім, Шығыс Теннессидің танымал газетшісі болған Уильям Р. Фитцсимонс көмектескен болуы мүмкін. Оның есімі Эллистің Harper & Brothers баспасымен келісім-шартында "жартылай меншік иесі" ретінде пайда болады (Эллистің Thrilling Adventures авторлығын тексеру үшін Ellis, Allen. "Дэниел Эллистің жоғалған оқиғалары". "The Journal of East Tennessee History" журналында No. 74 (2002), 58-68 бб.) қарастырады. Оның кітабының танымалдылығына қарамастан, оның көшірмелерін беру үрдісіне байланысты Эллис қаржылық қиындықтарға ұшырады. 1878 жылы Эллис өзінің адалдық пен батылдық танытқандығы арқасында Роберт Лав Тейлордың конгресс науқанында жансакшы ретінде таңдалды. Тейлор Эллиске АҚШ-тың Өкілдер палатасында қызмет берді. Көп жылдан кейін жазушы Джеймс Р. Гилмор ("Эдмунд Кирк") Эллисті табуға шошыды, оны ол "соңғы соғыс батыры" деп санайды, ол Теннессидің шығыс таулы аймағында бейтаныс және кедей өмір сүрді. Гилмор ескі барлаушыға көбірек мемлекеттік өтемақы беру үшін жұмыс істеді және оны өзінің "Ауылдың ақ қаһарман қызы" (1889) романының бірінде қосалқы кейіпкер ретінде қолданды. Шығыс Теннесси аймағындағы Конфедерацияға деген адалдықтың жалғасуына байланысты, Эллистің соғыс уақытындағы іс-әрекеттерінің сипаты және оның қатал кітабына реакцияларға байланысты Эллистің өмірі соғыстан кейін жылдар бойы қауіпке ұшырады. Ол жақсы қаруланып, әрдайым дайын күйде болуға мәжбүр болды. Дегенмен, Эллис қартайған шағына дейін өмір сүрді, мүмкіндігінше әрдайым жаяу жүруді ұнатады, өзінің ерліктерін айтып берді және жергілікті атақтыларға ие болды. Эллис Теннесси штатының Элизабеттон қаласына жақын жердегі отбасылық зиратта жерленген.
After the war, trying to eke out a living in the war savaged mountains and often the victim of his own altruistic nature, Ellis petitioned the U. S. Congress for compensation for his efforts on behalf of the Union. He was recognized with an award of $3,060—about two years' pay and allowances for an army captain. In 1867 Ellis first published his war memoirs, Thrilling Adventures of Daniel Ellis. Ellis was probably assisted in writing the book by William R. Fitzsimmons, who was a prominent East Tennessee newspaperman, and whose name appears as "part proprietor" on Ellis' contract with the publisher, Harper & Brothers (for an examination of Ellis' authorship of Thrilling Adventures, see Ellis, Allen. "The Lost Adventures of Daniel Ellis." in The Journal of East Tennessee History no. 74 (2002), pp. 58–68). Despite the popularity of his book, and partly because of his tendency to give copies away, Ellis remained in poor financial straits. In 1878 Ellis was chosen, by virtue of his reputation for integrity and courage, to act as bodyguard in the congressional campaign of Robert Love Taylor. Taylor rewarded Ellis with a position within the U. S. House of Representatives. Years later, writer James R. Gilmore ("Edmund Kirke") was shocked to find Ellis, whom he considered "the hero of the late war" living in obscurity and poverty in the east Tennessee mountains. Gilmore worked to provide more government compensation for the old scout, and used him as a supporting character in one of his novels, A Mountain White Heroine (1889). Due to continued Confederate loyalties in the east Tennessee region, the nature of Ellis' wartime activities, and to reactions toward his vitriolic book, Ellis' life was threatened for years after the war. As long as he was able, he was compelled to travel well armed and always on the alert. Nonetheless, Ellis lived into old age, always preferring to walk when possible, recounting his exploits, and enjoying a measure of local celebrity. Ellis is buried in the family cemetery near Elizabethton, Tennessee.