Hypertensive encephalopathy

Кіріспе

Қан қысымының жоғары болуынан мидың бұзылуы

Белгілері мен симптомдары

Гипертониялық энцефалопатия гипертониясы бар жас және орта жастағы адамдарда жиі кездеседі. Жалпы алғанда, бұл жағдай тіпті гипертониясы бар адамдар арасында сирек кездеседі. Зерттеулер қатерлі гипертониямен ауыратын адамдардың 0, 5 - 15% - ы гипертониялық энцефалопатияға шалдығады деп хабарлайды. Гипертонияны анықтау және емдеу әдістерінің дамуымен гипертониялық энцефалопатия сирек кездеседі. Гипертониялық энцефалопатияның белгілері қан қысымының кенеттен және ұзақ уақытқа созылған көтерілуінен 12 - 48 сағаттан кейін пайда болады. Бұл симптомдардың алғашқы көрінісі - қатты бас ауруы. 75% - дан астам науқаста бас ауруы байқалады. Авторегуляция әдісі бойынша ми артериолалары кеңейіп, содан соң тамырлар ішегі пайда болады. Осы деңгейдегі қан қысымын бақылау некроздық қан тамырлары зақымдануының біртіндеп сауығуына мүмкіндік береді. Гипотензияға қарсы күшейтілген терапия қажет емес және қан қысымын авторегуляциялық диапазоннан төмен түсіруге әкелуі мүмкін, бұл ишемиялық оқиғаларға (соққы немесе коронарлық ауру сияқты) әкелуі мүмкін. Қан қысымы бақылауға алынғанда, адам ауыз арқылы берілетін дәрі-дәрмектерге ауысып, диастолалық қысымды екі- үш ай ішінде 85- 90 мм рт.ст- ге дейін біртіндеп төмендету керек. Диастолалық қысымның шамамен 100 мм рт. ж. дейін төмендеуі көбінесе бүйрек қызметінің нашарлауымен байланысты; алайда бұл өзгеріс, әдетте, уақытша, өйткені қан тамырлары ауруы бір- үш ай ішінде жойылып, бүйрек перфузиясы жақсарады. Бұл жағдайда, қан қысымын шамадан тыс төмендету болмаса, антигипертензивті емді тоқтату қажет. Алайда, егер бүйрек қызметінің төмендеуі angiotensin (АКЕ) конвертерлі фермент ингибиторымен немесе angiotensin II рецептор блоктарымен емдеумен уақытша байланысты болса, дәрі- дәрмекті өзгерту керек, бұл бүйрек авторегуляциясына кедергі келтіріп, екі жақты бүйрек артериясының стенозы бар науқастарда бүйректің жедел жетіспеушілігін туғыза алады. (Қараңыз " АТЭ ингибиторларының гипертониядағы бүйрекке әсері ". ) ref Қатерлі гипертонияны бастапқы емдеуде көбінесе бірнеше парентеральды антигипертензивті препараттар қолданылады. Клевидипин - қысқа мерзімді әсер ететін дигидропиридин кальций арналарын блоктаушы. Ол жүректің толтыру қысымына әсер етпей немесе рефлекстік тахикардияға себепсіз қан қысымын төмендетеді. Сұйық нифедипинді жұтқанда, реакция тез болады. Ауызға берілетін препараттармен байланысты негізгі қауіп - қан тапшылығы белгілері (мысалы, ангина, миокард инфаркты немесе инсульт) аса жоғары және бақыланбайтын гипотензиялық жауаптан туындайды. Сондықтан гипертониялық дағдарыстарды емдеуде оларды қолданудан бас тарту керек, егер басқа да бақыланатын дәрілер болса.

Hypertensive encephalopathy is most commonly encountered in young and middle aged people who have hypertension. Overall, the condition is rare even among people with hypertension. Studies report that from 0.5 to 15% of people with malignant hypertension develop hypertensive encephalopathy. With the development of methods for detection and treatment of hypertension, hypertensive encephalopathy has been becoming more rare. Symptoms of hypertensive encephalopathy typically start to occur 12–48 hours after a sudden and sustained increase in blood pressure. The first manifestation of these symptoms is a severe headache. Headache occurs in greater than 75% of patients. According to the autoregulation breakthrough conception, cerebral arterioles are forced to dilate, leading to vasogenic edema. This level of BP control will allow gradual healing of the necrotizing vascular lesions. More aggressive hypotensive therapy is both unnecessary and may reduce the blood pressure below the autoregulatory range, possibly leading to ischemic events (such as stroke or coronary disease). Once the BP is controlled, the person should be switched to medication by mouth, with the diastolic pressure being gradually reduced to 85 to 90 mmHg over two to three months. The initial reduction to a diastolic pressure of approximately 100 mmHg is often associated with a modest worsening of renal function; this change, however, is typically transient as the vascular disease tends to resolve and renal perfusion improves over one to three months. Antihypertensive therapy should not be withheld in this setting unless there has been an excessive reduction in BP. A change in medication, however, is indicated if the decline in renal function is temporally related to therapy with an angiotensin (ACE) converting enzyme inhibitor or angiotensin II receptor blocker, which can interfere with renal autoregulation and produce acute kidney failure in patients with bilateral renal artery stenosis. (See "Renal effects of ACE inhibitors in hypertension". )ref

Several parenteral antihypertensive agents are most often used in the initial treatment of malignant hypertension. Clevidipine – a short acting dihydropyridine calcium channel blocker. It reduces blood pressure without affecting cardiac filling pressures or causing reflex tachycardia. A more rapid response is seen when liquid nifedipine is swallowed. The major risk with oral agents is ischemic symptoms (e. g., angina pectoris, myocardial infarction, or stroke) due to an excessive and uncontrolled hypotensive response. Thus, their use should generally be avoided in the treatment of hypertensive crises if more controllable drugs are available.

Болжам

Гипертониялық энцефалопатиямен ауыратын науқастар тез арада емделген жағдайда, әдетте, жетіспейді. Алайда, егер емдеуді бастамаса, бұл жағдай өлімге әкелуі мүмкін. Ол бұл жағдайды "псевдуремия" деп сипаттады. "Гипертониялық энцефалопатия" термині Опенгеймер мен Фишберг 1928 жылы жедел нефрит, ауыр гипертония және ми белгілері бар науқастың жағдайын сипаттау үшін енгізді.